tengri123
Göğsünde yanan o kor, sıradan bir kabusun izi değildi. Yirmi dokuz yıl boyunca saklandığı sefil uykudan uyanan tek şey Barış'ın bilinci de değildi...
Gök kubbe çöktüğünde dökülen kanlar kurumadı; sadece unutulmanın zifiri karanlığına gömüldü. Şehirlerin, devasa holdinglerin ve ışıklı bulvarların ardında hüküm süren kadim panteonlar, bin yıldır tek bir ihtimalden korkarak yaşadı:
Unutulanların geri dönüşü.
Şimdi boş bir kitabın yaprakları kızıl bir dumanla tutuşurken, insanlığın kaderi ile göklerin yarım kalmış hesabı aynı damarda kesişiyor. Ancak sarsılmak üzere olan tek şey bu dünya değil. Çünkü bent bir kez yıkıldığında, gölgelerin arkasındaki gerçek efendiler de uyanacak.
"Devrilmez sanılan gök çöktü. Şimdi sıra, hesabı kapatmakta."