Samotność Stories

Książka opowiada o 13 letniej dziewczynie o imieniu Amelia. Pomimo swojego mlodego wieku już wiele przeżyła...lecz stara się nie poddać i codziennie walczy z trudnościami które podsuwa jej los.

Jestem człowiekiem, który pewnej nocy wędrując ulicami miasta, zdał sobie sprawę z samotności. Zapraszam do przeczytania mojego zbioru. Chciałbym w nim opisać samotność od złej strony - strony, która doprowadziła do rozpaczy i gorszych scenariuszy...

"Stawiam kolejne kroki w nieskończonym labiryncie ruiny. Zupełnie zatracam poczucie czasu, przez co nie jestem już pewien, czy spędziłem tu dziesięć minut, czy może całe trzynaście lat. Jedną ręką łapię się za głowę, mając nadzieję, że pomoże to nieco uciszyć ten nieznośny szum. Szum, który pojawia się w mojej głowie za każdym razem, gdy próbuję wykrzesać z siebie trochę więcej indywidualności."

Nikt nie zdaje sobie sprawy, że Ziemia jest kontrolowana przez obcą cywilizację, ale oni są wśród nas. Ich imiona to imiona apokalipsy. Cel ich misji jest zawsze tak samo okrutny, jednak konieczny. Kiedy ponadczasowe uczucie zostaje wystawione na próbę, oni muszą zdecydować, kogo wybiorą: nietrwały świat, do którego nie należą, czy własną cywilizację, z którą mają coraz mniej wspólnego...

Młoda buntowniczka postanawia wyjechać ze zniewolonego przez rządy cara Ahmeni rozpocząć swoją rewolucję w Londynie. Wydaje jej się to najlepszym sposobem, ale czasami to, co najważniejsze, jest niewidoczne dla oczu. Bet nie jest przygotowana jednak na życie w Europie. Zaczyna żałować, że wyjechała i wysyła do siostry rozpaczliwy list z prośbą o pomoc. Nie wie, że Ty postanowiła do niej dołączyć. Kto w takim razie odpowiada na jej listy? "Ty, nie masz pojęcia, co przeszła mama. Chcę uniknąć tego losu, nie będę żyć w Ahmen. Tutaj kobiety są traktowane gorzej niż zwierzęta. Nie rozumiem jak ty, inteligentna istota, tego nie dostrzegasz- skończyła. Oczy jej świeciły. Już nie obejmowała siostry. - Bet... proszę"

Max to 17-letni chłopak, który nie ma rodziny, domu. Rodzice zginęli w nie wiadomych okolicznościach. Jego życie gwałtownie zmienia bieg po spotkaniu dziewczyny...

Opowiadanie o samotności.

Akwarium, bo znajdziecie tu wszystko. Bez początku ani końca.

Banalna historia, która wcale się nie zdarzyła.

"Najgorszym momentem każdego dnia było, gdy musiałem zostać z nim po godzinach. To nie tak, że nie chciałem z nim przebywać. Ja nie chciałem tego czuć. Wiedziałem, że będąc przy nim będę usatysfakcjonowany samym jego uśmiechem. Tym, jak wypowie moje imię. Jak spojrzy na mnie z tą przyjacielską czułością przyprawiającą mnie o wyrzuty sumienia. "

Dla wszystkich, którzy czują, że zostali sami..

Pearl od dziecka była wrażliwą i pełną pasji dziewczyną. Wszystko się zmieniło, gdy znana pisarka Una Nichols, która byłą za razem matką Pearl zginęła w katastrofie lotniczej. Ojciec blondynki nie umiejąc poradzić sobie z problemami, sięgnął po alkohol i z upływem czasu popadł w alkoholizm. Niebieskookiej samotność coraz bardziej doskwierała, pragnęła tylko by być obok mamy. Pearl nie mogąc dłużej tłumić uczuć zaczęła pisać listy adresowane do ojca. Czy relacje między ojcem, a córką mają jakąkolwiek szansę na poprawę?

Astrid Wilson po tragicznej śmierci rodziców przeprowadza się do Londynu, gdzie opiekę nad nią przejmie jej daleki wujek - Aaron Warren. Dziewczyna ma nadzieję zaznać spokoju w nowym miejscu, lecz komplikują to synowie Aarona i ich przyjaciele. Czy dziewczyna odnajdzie się w nowym miejscu? Jakie będzie miała relacje z „kuzynostwem"?

Druga część VERITAS

Kim jestem? Lepiej niech cię to nie obchodzi, tak jak nasze władze, naszą monarchie nie obchodzi to jak żyjemy. Czemu tak mówię? Przeczytaj, a się przekonasz że twoja Narnia nie cała jest idealna, że twój księciunio i tak dalej nie są tak super jak się wydaje. Zapraszam na nową serię gdzie przedstawię Podróż Wędrowcem do Świtu z mojej perspektywy.

Opowieść o trudnej, lecz pięknej miłości.

Dziękuję każdemu kto się starał przytrzymać mnie przy zdrowych zmysłach. Niestety wszystkie próby poszły na marne. Dzisiaj to już koniec. To był dobry czas. Ale on już był. Każdego dnia jakaś cząstka mnie umierała. Kiedyś musiał nadejść ten czas kiedy zabrakło mnie. Dzisiaj możecie o mnie pomyśleć jak o dziewczynie z dobrym początkiem a złym końcem. Nikt się nie spodziewał ze taki jednak będzie koniec. Ze mimo poprawy... Mimo wracającego uśmiechu... Jednak odejdę. Nie zapomnij o mnie tak jak to było kiedy jeszcze żyłam.

Krótkie przemyślenia.

Włosy w kolorze morskiej zieleni...

Tworzę tu... Aby przestać kłamać