Samotnośc cerita

Każdy z nas chciał kiedyś zajrzeć do czyjegoś pamiętnika/dziennika. Ludzką rzeczą jest ciekawość tego co dzieje się w życiu innej osoby i o czym nam nie mówi. Teraz macie okazję przeczytać i skomentować MÓJ pamiętnik bez konsekwencji. Historie zamieszczane tutaj są w 100% prawdziwe. Nie podam swojego imienia, bo ma ono najmniejsze znaczenie. Pragnę podzielić się swoją historią, nie oczekuję litości. Chciałabym poznać Wasz punkt widzenia. Nie odpowiem na Wasze komentarze. Nie będę z Wami dyskutować. Możecie być tak brutalni jak chcecie w tym co myślicie na dany temat. Miłego czytania!

- Zniosę dla ciebie wszystko... Jeżeli tylko będziesz mi przypominała dlaczego warto... - Popatrzył mi w oczy a na jego twarzy pojawił się ból. - Są ludzie tacy jak ty którzy zasługują na wiele a nie oczekujecie niczego w zamian. - Uśmiechnęłam się smętnie wyrywając dłoń z jego uścisku. - Są też tacy jak ja dla których robicie wszystko mimo że na to nie zasługujemy... - Złożyłam ostatni pocałunek na jego policzku patrząc mu w oczy ostatni raz. Wsiadłam na ścigacza nie oglądając się za siebie i ruszyłam zostawiając go na zawszę...

Przemyślenia... Czasem smutne, czasem wręcz tragiczne, czasem podnoszące na duchu... Ale zawsze prawdziwe...

Nic nie zdradzam ;)

Historia o przyjaciółce , która choruje na autyzm . Dziewczyna jest bardzo delikatna i toleruje tylko jeden rodzaj kwiatu - bez . Pewnego dnia z dziewczyną dzieje się coś złego a przyjaciółka rusza jej na pomoc ...

Stałem przed lustrem dobre kilka minut, patrząc sobie w oczy; one zdradzały wszystko. Mogłem szczerzyć zęby w fałszywym uśmiechu i udawać kogoś, kim nie jestem, ale to w oczach było widać smutek i zmęczenie tym wszystkim: walką o popularność i sympatię, byle bym tylko nie został sam. [ONESHOT/Spin-off: "Domek z kart"/Jung Hoseok]

mam zamiar napisać o tym ksiązkę . Emily Williams jest prześladowana w szkole od 4 klasy podstawówki. Jej życie jest bardzo smutne. Emily Williams rozpoczyna nowe życie w liceum jako 15-latka. Jej wróg również tam chodzi. Jak potoczą się ich relacje? Przeczytaj a sam się dowiesz

Każdy czasem słyszy ten głos w głowię podpowiadający, żebyś zjadł te lody, nie zwracaj uwagi na twoją dietę. Czasem ten sam głos podpowie, abyś jednak zgłosił te nieprzygotowanie z matematyki. To nasza podświadomość, a może jednak?

Madeline ma osiemnaście lat i czuje, że stoi na krawędzi życia, które wymknęło się spod kontroli. Zawsze marzyła o zwyczajnym życiu nastolatki - przyjaciółkach, imprezach, chłopaku - ale teraz jej codzienność to lekcje online, samotność i poczucie bycia niewidzialną. Za dwa miesiące będzie musiała wyprowadzić się z rodzinnego domu i zmierzyć się z dorosłością, o której nikt jej nie powiedział. Z dala od stabilnego życia i bez pewności siebie, Madeline próbuje ogarnąć swoje plany i wziąć odpowiedzialność nie tylko za siebie, ale też za swoją siostrę Octavię. „Widzę Cię" to subtelna, poruszająca opowieść o byciu zauważonym, o ciężarze dorosłości i odwadze, by stawić czoła własnym lękom. Historia o tym, jak trudno jest znaleźć swoje miejsce w świecie - i jak ważne jest, by czasem ktoś uwierzył w nas pierwszy.

Hope traci rodzinę, zostaje sama, to co później dzieje się w jej życiu doprowadza do strasznej tragedii

Młody, zapracowany Marcin i to, co los przyniesie.

Zbiór wierszy prosto z serca.

Nudny piątkowy wieczór... "Może poznamy kogoś na czacie online?" Zwykły spacer z psem. Czy dużo zmieni? Dwie oddzielne historie dwóch dziewczyn, które łączy tylko Ich więź.

one life for the two of us

Dziennik osamotnionego chłopaka.

Kim jest Samotność? Każdy z nas kiedyś o niej słyszał, niektórzy nawet ją widzieli, jeszcze inni, albo nawet ci sami, o niej czytali. A my? My o niej piszemy. Twarze Samotności to zbiór utworów różnych autorów, (ukrywających się pośród nas) w których próbujemy określić Samotność słowami. Masz pomysł i chcesz go stworzyć? Napisz do nas! Email: grupamerytoryczna@gmail.com

Tadek pochodzi z małej wsi. Jego rodzice to nauczycielka i rolnik. Jest wychowywany według "wiejskich reguł", tj. z przemocą w roli głównej. Tadek chodzi do lokalnej, wiejskiej szkoły, tam, gdzie uczy jego matka. Z jednymi żyje dobrze, z innymi niekoniecznie. Dalej poznajemy losy dorastającego Tadka.

A gdybyśmy nie mieli oczu? Kolor skóry przestaje istnieć. Nie ma kształtu cienia. Nie widzimy kto co nosi - i czy to modne fryzura, makijaż - nie mają znaczenia Skoro bluza już nas nie ukrywa czy myślenie w końcu by się liczyło? Mądrość - nowym standardem piękna? A może to barwa głosu zastąpiłaby wygląd w trendach? A może nawet w ciemnościach znaleźlibyśmy sposób by dyskryminować bez potrzeby widzenia?