Samotność Stories

Zdjęła rękawice i rzuciwszy je na ławkę zaczęła odwijać z dłoni owijki. Wzięła łyk wody, wyjęła z szafki ręcznik i ciuchy na zmianę po czym udała się do łazienki. Po szybkim prysznicu wcisnęła do torby sprzęt i strój sportowy. Stojąc przed lustrem sięgnęła do włosów i rozpuściła ciasno zwinięty kok. Jej długie, czekoladowe, lekko wilgotne od wody loki rozsypały się po jej plecach oplatając ramiona i spływając na piersi. Uchyliła drzwi damskiej szatni i ukradkiem przez nie wyjrzała wypatrując swojego trenera. Droga wolna - pomyślała poprawiając torbę na ramieniu. Wyszła, cicho zamykając za sobą drzwi. Odwróciła się i z impetem wpadła wprost w umięśniony tors Dylana - jej trenera a prywatnie też przyjaciela. Młody mężczyzna miał 196 wzrostu i jak przystało na boksera pięknie umięśnione ciało. Skrzywiona przeklęła w myślach i zacisnęła pięści wbijając sobie paznokcie we wnętrza dłoni, po czym spojrzała chłopakowi w twarz. Wilgotne od potu, ciemne kosmyki włosów lekko opadały mu na oczy, których ciemna oprawa podkreślała poważne spojrzenie. Mimo surowego wzroku, chłopak w uśmiechu delikatnie uniósł kącik swoich pełnych ust, jakby spodziewał się tego co zaraz nastąpi. Sky z promiennym uśmiechem zaczęła: - Dylan. Właśnie miałam - niestety mężczyzna nie dał jej dokonczyć zdania. - Znowu się wymykasz - bardziej stwierdził niż zapytał trener wciąż z uśmiechem na twarzy.

W świecie, gdzie niebo i piekło to tylko nazwy wyłaniające się z mrocznej mgły, Leah odkrywa, że jej życie to tylko jeden z wielu elementów w grze, której zasady są nieznane, a stawka niewyobrażalna. Kiedy demoniczny strateg, Raziel, wciąga ją w spirale tajemnic i manipulacji, jej rzeczywistość zaczyna się rozpadać na kawałki. Z każdą chwilą Leah odkrywa, że jest kimś więcej niż tylko ofiarą - jest kluczowym elementem w odwiecznej grze o dusze, pełnej nieoczekiwanych zwrotów akcji i starć między niewidzialnymi siłami. Ona, nieświadoma swojej roli w tej apokaliptycznej walce, musi stawić czoła nie tylko zewnętrznym wrogom, ale i własnym demonom. Raziel, pełen mrocznych sekretów i fałszywych obietnic, prowadzi ją przez świat, w którym nic nie jest takie, jak się wydaje, a każda decyzja ma swoją cenę. W tej podróży nie ma miejsca na lojalność ani prawdę, a granice między aniołami a demonami zaczynają się zacierać. Leah nie jest już tylko pionkiem w tej grze. Staje się graczem, który w końcu zaczyna rozumieć, że jej przeznaczenie nie zostało jej dane - ono zostało wymuszone. Ponadto odkrywa, że w jej związku z Razielem leży największe niebezpieczeństwo. Nie tylko zewnętrzne siły zagrażają jej istnieniu, ale również potęga własnych wyborów może przekreślić wszystko, w co wierzyła. W świecie, gdzie prawda jest najbardziej niebezpiecznym kłamstwem, a miłość może być najsilniejszym zaklęciem, Leah staje przed ostatecznym wyborem: Czy uratuje duszę, czy odda ją w ręce tych, którzy pragną ją złamać? A może prawdziwa walka dopiero się zacznie?

Czasem najtrudniej jest nie to, co się dzieje wokół, ale to, co dzieje się w środku. O tej historii nie mówi się głośno - bo łatwo ją zagłuszyć, trudniej zrozumieć. To opowieść o ciszy, która boli bardziej niż krzyk.

Nowy Świat na pewno nie jest tym czego by sobie Yegor życzył, ale udało mu się przywyknąć. Bo do wszystkiego przecież się da. Do braku elektryczności, samotności, krwiożerczych zombiaków czy nawet mordowania ludzi. Jednak po pewnym czasie Yegor stwierdza, że to wcale nie Szwendacze, nie ludzie i nie koniec świata są jego największym zmartwieniem.

Dlaczego doszło do krwawej nocy i co z tym ma wspólnego Severus Snape?

Czy jedno przypadkowe spotkanie może sprawić, że już zawsze na widok tej osobny chce ci się krzyczeć, a jej twarz sprawia, że masz najgorsze koszmary z jej udziałem? Jak możemy nazwać te uczucie? Nienawiść? Obrzydzenie? A może tak naprawdę jest to po prostu pożądanie do którego jest nam się tak trudno przyznać? Możemy interpretować to na różne sposoby jednakże ta dwójka ma swój własny, orginalny i nie spotykany. To właśnie oni będą walczyć z nienawiścią jak i pożądaniem do siebie.

- Czy to kolejny koszmar? - Koszmar? Stanę się twoim marzeniem, uzależnieniem. Beze mnie odbierzesz sobie życie.

Nie macie komu się wyżalić? Macie dość? Lub po prostu chcecie z kimś pogadać? Śmiało, wiem jak to jest nie mieć z kim rozmawiać... Moje własne myśli i wasze odpowiedzi. Lub odwrotnie. I po co niby okładka?

Smutne realia

Krótkie opowiadanie typu horror. Jedno z pierwszych moich opowiadań, proszę o wyrozumiałość :)

Napisałam "Słońce" żeby jeszcze raz przejść tę całą drogę. Miło przejść ją z Tobą towarzyszu, jeśli wiesz o czym mówię. Staję przed ciężkim wyborem. Nie mam pojęcia czy osoba, która jest supłem na końcu tej historii, będzie tam na mnie czekać. Przejdź ją ze mną. Opowiem Ci wszystko, od samego początku. "Mój najbliższy przyjacielu. Piszę, ponieważ okropnie za Tobą tęsknię. Płaczę całymi nocami. Cisza przypomina mi o tym jak zakochaliśmy się w sobie pierwszy raz. I tak bardzo za Tobą tęsknie Mój najbliższy przyjacielu. Piszę, ponieważ okropnie za Tobą tęsknie" F.

Ból Rozpacz Strata Nadzieja Uśmiech

jestem normalną osobą k u r w a dałabym wszystko, żeby taka byc.

Ciemność. Tylko tyle jestem w stanie zobaczyć. Cisza. Tylko tyle jestem w stanie usłyszeć. Chłód. Tylko tyle jestem w stanie poczuć. Pustka. Tylko tyle jestem w stanie sobie przypomnieć. "Boimy się samotności, bo stawia nas twarzą w twarz ze sobą." Wojciech Eichelberger

Cześć. Jestem Mia. Osiemnastoletnia dziewczyna, która ma za sobą bolesne przeżycia. Śmierć ojca oraz samotność, która ciągnie się przez kilka miesięcy. Jednak to dopiero początek. Czy podołam temu wszystkiemu? Nie wymagam dużo od życia, oddajcie mi to co było kiedyś , dajcie mi miłość...

HISTORIA PEWNEJ ZAKAZANEJ MIŁOŚCI

Zbiór poezji, którą tworze już od dłuższego czasu i czuje ze nadeszła chwila na to by w końcu ujrzały one światło dzienne . To jest moja debiut na wattpad więc proszę was o wyrozumiałość :)

Trwał zimowy wieczór. Płatki śniegu wirowały za oknem. Alicja siedziała w najprzytulniejszym kącie swojego pokoju. Pokoik był dość duży, urządzony w ciepłych, pastelowych kolorach. Wszyscy zachwycali się prostotą, a zarazem oryginalnością tego wnętrza. Alicja sama stała się na chwilkę dekoratorką wnętrz i zaprojektowała swój pokój. Jak na piętnastolatkę, udało jej się to bardzo dobrze....