Savaş Stories

Cennetin temelleri sadakat ile atılmıştı. Zamanın başından beri var olan düzen sorgulanamazdı. Emirler vardı ve onlara uyan melekler. Mutlak otoritenin gerektiği gibi davranılır ve görevler yerine getirilirdi. Her meleğin bir görevi vardı ve sorgulama söz konusu bile değildi. Melekler nefret edemez, derler ama ilk önce şeytanlardan sonra vampirlerden nefret etmeyi öğrettiler. Bir gün aynadaki yansımadan da nefret ettim ve artık çizginin neresinde durduğumu bilmiyordum. Cenneti sorgulayamazsın, cennete karşı çıkamazsın. Örneklere bak, ilk Lilith sonra Eve. Sonun her zaman cennetten düşmek olacak, senden önce bu yolda yürüyenler oldu. Farklı olacağına mı inanıyorsun? *** Sadece vampirler seni sonsuza kadar sevebilir. *** "Ben günahın ta kendisiyim. Doğanın, iyiliğin ve ışığın tam tersiyim. Ben senin olmadığın her şeyim ve günahlarını sevecek tek kişiyim." *** Çünkü kanatlarına karanlık bir kere sızdığı zaman ondan kurtulamazdın. *** Kitap şarkıları : Don't cry for your daughters Eve - Lydia the bard The fruits - Paris Paloma

Dünya mahvolmuş bir halde. Mahvolmuş yeterli mi?? Sanmam. Tam her şey bittiğinde, dünya sonunda nefes alacağına inanıp insan soyunun üstünde bambaşka bir yaşam kurduğunda her şey daha kötüsüyle, büyük bir hız, korkunç bir düzen ve o inanılmaz ihtişamıyla bir kan topu gibi üstüne binmişti. İnsanoğlu acımasızlığından çekinmiyor, 9 kıta zulüm içinde kan ağlıyordu. Çok eski zamanlarda, insanlık kendi içinde yeni hayatlar kurmayı bile başaracak durumdayken, tüm zekâ ve yeteneğine rağmen hala aynıydı. Yapılan keşifler, o muhteşem icatlar ve göz boyayan ihtişamlar tek bir şeyi yok edip yerini alamamıştı; kibir. İnsanoğlunun o inanması güç kibrinin yerini hiçbir şey alamıyor gün geçtikçe dünyayla beraber ruhu çürüyordu. Asırların sonunda tüm o güç savaşları kaçınılmaz bir sonu ev sahibi yaptı, kıyameti. Sürekli değişen, yıkılıp kurulan o devletler bıkmadan usanmadan savaşıyorlardı, uğruna kaynak kalmayana dek, insanların soyları tükenene dek. Kaynaklar tükendiğinde ise gözlerini bürüyen kan ellerini düğmelere daha çok yasladı. Daha fazlası, daha fazlası, daha, daha, daha!! İnsanlığın %93'ü kayboldu ve silindi. Bu fırsat dünyanın kendini yenilemesi için verilmiş olmalıydı ki doğa kendi düzenine oturdu. Dev şehirler, övündükleri savaş tesisleri, görkemli oteller, şatafatlı arabaları bir ziyafet gibi yok etti doğa, hakkı olanı aldı ve kendini düzenini tekrar kurdu. İnsanların yüzlerce asırlık eziyetinin ardından artık hayvanlarında kendi evlerinde yaşama hakkı onlara verilmişti. Ama insanoğlu cezasına rağmen durmayı bilmez. Kalan azınlık bir araya geldiğinde, yaşamak için ilkellikten kurtulmak istediklerinde ilk hamleleri takvimi değiştirmekti. Tam 3000 yılında her şeyi sıfırlandı, 2. Milat başladı. İnsanlık için mahvolacak yenilenmiş bir dünya. Zaman asırları değiştirirken, insanlar çoğalıp

Bir mesaj... Sadece bir mesaj her şeyi değiştirebilir miydi? Derin Aksoy, öfkesine yenilip yıllardır arkadaş olduğu kişiye mesaj attığını sanarken, aslında o mesaj yanlış bir numaraya gitmişti. O numaranın sahibi ise Üsteğmen Aras Karahan'dı. Biri deli dolu, inatçı ve lafını esirgemeyen bir üniversite öğrencisi... Diğeri ise vatanı uğruna hayatını ortaya koyan sessiz ve disiplinli bir bordo bereli... Yanlış bir mesajla başlayan bu hikâye, ikisini de hiç beklemedikleri bir kaderin içine sürükleyecekti. Çünkü bazen yanlış numaralar, insanı doğru kişiye götürürdü.

Bazı insanlar hayatınıza bir anda girmez. Önce sesini duyarsınız, sonra yüzünü tanırsınız, bir gün fark edersiniz ki yokluğu bile göze çarpıyordur. Bir aylığına başlayan o günler; hangarların metal kokusuna, pistte yükselen uçak seslerine, üniformalara ve uzun nöbetlerin sessizliğine karıştı. Yakınlaşmakla uzak durmak, söylemekle susmak arasındaki çizgi giderek inceldi. Her şeyin bir zamanı vardı. Bir bakışın, bir karşılaşmanın, bir itirafın... Ama bazı şeylerin zamanı geldiğinde, insan hazır olsa bile dünya hazır olmazdı. Pist hâlâ aynı pistti. Uçaklar hâlâ aynı gökyüzüne yükseliyordu. Emirler hâlâ aynı ciddiyetle veriliyordu. Ama bazı şeyler, bakılan yerde değil; kör noktada değişiyordu. Bu kitapta yer alan kişi, kurum, olay, mekân ve anlatılar kurgusaldır. Gerçek kişi, kurum veya olaylarla olan benzerlikler tamamen tesadüfidir.

İnsanlar dünyanın devletler tarafından yönetildiğine inanıyordu. Oysa beş yüz yıldır kimsenin bilmediği bir düzen vardı. Kanla başlayan, kurallarla ayakta duran ve sırlarla korunan bir meclis... ARDELHAN. Bu isim, yalnızca o kapının ardına girenlerin bildiği bir gerçeği saklıyordu. Çünkü o kapıdan geçmek için zenginlik, güç ya da unvan yeterli değildi. Sadece kanını vermen gerekiyordu. Ben hayatım boyunca bana verilen görevi yerine getirmek için yetiştirildim. Acıyı öğrendim, susmayı öğrendim ve asla pes etmemeyi öğrendim. Fakat hiçbir eğitim, beni karşıma çıkacak gerçekle hazırlayamazdı. Çünkü bazı sırlar öğrenilmek için değil, insanı değiştirmek için saklanırdı. Ve bazı aşklar... Beş yüz yıllık bir düzeni bile yıkmaya yeterdi. ARDELHAN, kanla yazılmış kuralların, yasakların ve imkânsız görünen bir aşkın hikâyesidir.

Dünya bir gecede değişmedi. Önce gözetim arttı. Sonra özgürlük tartışmaları başladı. Ülkeler birbirine karşı cephe aldı. İnsanlar yaklaşan savaştan bahsetti. Ama bunların hepsi Maven için yalnızca uzaktan izlediği haberlerden ibaretti. O, insanların çoğundan farklıydı. Kendini onlardan üstün görüyordu. Mükemmelliği bir hedef değil, sahip olduğu bir hak olarak görüyordu. Duygular yerine mantığa, ihtimaller yerine kesinliğe güveniyordu. Ta ki bir gece, savaş kapısına dayanıp onu ailesinden ayırana kadar. Şimdi Maven, kendisinin seçmediği bir savaşın ortasında; yabancılar, askerler, kayıplar ve cevaplanmamış soruların arasında kalmış durumda. Ama savaşın asıl tehlikesi dışarıda mı? Yoksa Maven'ın dünyayı anlamlandırmak için güvendiği şeylerde mi?

Sis her şeyi yuttu. Sesleri bile. Tuvana, Yankı'ya dönüşmüş kocasını geri getirmek için sislerin arasına yürürken henüz bilmiyordu: Bazı mezarlıklar kemiklerle değil, çığlıklarla doludur. Ve Ses Mezarlığı'nda en tehlikeli çığlık, en tanıdık gelendir. Sen de yürüyen bir mezar olmak istemiyorsan sakın kapıyı açma.

Büyük yıkımın ardından kurulan bu acımasız yeni dünyada yaşam, keskin sınırlarla birbirinden ayrılmıştır. Dışarıya tamamen kapalı sırlarla dolu Yaprak Ormanı, kavurucu sıcaklara direnen Köz Halkı, sınırlarına yaklaşmanın ölüm demek olduğu Barbar Dağ Halkı ve tüm bu kaostan izole yaşamaya çalışan Balıkçı Kasabası... Bu halklar arasında zoraki bir barışı sağlamaya çalışan aidiyetsiz Köksüzler, gün geçtikçe kıtaya yayılan tekinsiz bir fısıltının ortasında kalır. Bir yanda okyanusun derinliklerinde unutulmuş efsanevi Lalsular'ın trajik masalı sular yüzüne çıkarken; diğer yanda yüzyıllardır güneşe hasret kalan bir Yeraltı Halkı, karanlıktan yüzeye çıkmanın yollarını aramaktadır. Dilden dile dolaşan efsanelerin karanlık gerçeklere dönüştüğü bu dünyada, hiçbir masal masum değildir. Sırların kanla korunduğu bu fantastik evrende hayatta kalmanın bedeli ne olacak? Geçmişin külleri arasından doğan, gizem ve hayatta kalma mücadelesiyle dolu bu destansı yolculuğa adım atın.

Helena Lincoln sabırlıydı, merhametliydi ve güvenilirdi ama... Asla cesur değildi. Ve tarihte cesaret olmadan kazanılan bir savaş yoktu. Elementerler kendi aralarında sonu bir türlü gelmeyen çekişmelerini sürdürürken, kalbinin esiri olmuş olan Helena'nın durdurması gereken bir Kıyamet var. Ah, tabii durdurmayı seçerse. Her zaman kötülerin karşısında duracağız diye bir kural yok; bazen kötüler, doğruları yanlış bir dille ifade edebilirler... ••• AY KUŞAĞI SERİSİ ÜÇÜNCÜ KİTABIDIR, İLK KİTAP OLAN TEMPERSİTAR'I VE İKİNCİ KİTAP OLAN METALLUM'U OKUDUKTAN SONRA OKUMANIZ ÖNERİLİR. Bu isimle Wattpad'de yayınlanan ilk ve tek kurgudur, tüm hakları saklıdır. Gelişmeleri, karakter görsellerini, tanıtım videolarını ve kitap alıntılarını @byk.literatur Instagram hesabından takip edebilirsiniz.

dört krallık bir savaşa girer ve bu savaştan sadece bir krallık kurtalabilir

1nci ve ,2nci Dünya savaşından sonra , Savaşan ülkelerin çok canı yandı.Artık savşmak hiçkimse istemiyordu, Savaş olmasın da ne olursa olsun moduna girdi. Soğuk savaş moduna girildi. Ama dünyanın canı kaşınıyor.

Elvis Fransa'da yaşayan 20 yaşında bir gazetecidir. Hayatı kötü bir şekilde ilerlerken birden hayatını değiştirebilecek biri ile karşılaşır... "Kalbin zaten atıyordu. Önemli olan ritmini değiştirebilmektir." ~ Yıldızlar Kuşağı

Uyarı: Tripophobia hastalığı olanlar okumasın. Bir nötron yıldızının tek başına olması ölümü yaklaştığında söner ama iki nötron yıldızının birbirlerine olan çekim kuvvetleri muhteşem bir patlamayı getirir ve muazzam karadeliğe dönüşebilir. İşte aşkta böyle bir şeydir. Kahramanlarımız Feray Şener, Robert Clay, Asahi Watanabe ve Emily Thamson astronotlarının keşif amaçlı gittikleri gezegenin aslında kendileri için hazırlana bir deney gezegeni olduklarını öğrenmesini ve robotlar, bilinmeyen yaratıklarla savaşlarını konu alıyor. ilham aldığım kaynaklar: Interstellar, Attack of Titan, Matrix... (daha sonra yeni ilham kaynakları eklenecektir.)

Herkes pes etmiş üzereyken Aras'ın sesi karanlık geceye bir yıldırım gibi düştü "Ruhumuzu özgür kılmak için bir savaşa girdik ve bu savaştan özgür olarak çıkacağız sadece inanın"

Bazen kader dediğimiz şey bizi tam da beklemediğimiz yerden vurur... Hükümetin her yerde aradığı Pençe örgütünün lideri Aras Demir Soykan sağ kolu kardeşim dediği adamın vurulmasıyla en iyi cerrehlardan birinin getirilmesini ister o cerrah Mira Yalçındır.... Örgüt lideri ve Doktor ilişkisi

"Teşekkürler, bana yardım ettiğin için." deyip kapıdan çıkacağım sırada mavi gözlü adam beni kolumdan tutup çıkmamı engelledi. Kolumdan tutup kapıyı kapattı ve beni kapıya yasladı. Korkuyla yüzüne bakarken, "Hiçbir yere gidemezsin." demesiyle dehşete düştüm. Korkuyla yüzüne bakarken onun gözüme baktığını gördüm. "Sen o piç için mi ağlıyorsun?" demişti. Kapının arasına sıkışmıştım. Arasından çıkmaya çalışırken, "Seni ilgilendirmez." deyip çıkmaya çalıştım ama nafile. Daha beteri, iki elimi de alıp duvara yaslayarak tutmuştu ama acıtmıyordu. Diğer eli de sol tarafımda, kalkan görevini görüyordu. Gözlerine bakıp, "Gidemezsin bir yere." dedi. Ama neden, ne alaka ya? Çırpınmaya başladım, nafile, hiçbir işe yaramadı. Ellerimi bıraktığı zaman, "Çıkabiliyorsan çık buradan." olmuştu son sözü ve oradan ayrıldı. ‼️Kitapda +18 vardır ‼️

Sanki karanlığın içerisindeki tek iyilik beni bulmuştu ...

Günlerden bir gün İskandinavya topraklarında ışık ve güzellik tanrısı olarak bilinen Odinin oğlu balder bir ziyafet gerçekleştiriyor. Bu ziyafete tam 12 kişi davet ediliyor. Yalanların ve hilelerin tanrısı olarak bilinen Odinin kan kardeşi Loki davetli olmadığı halde 13. Kişi olarak davete katılmak istiyor. Ziyafette çıkan bir tartışmada Loki herkes tarafından çok sevilen balder'i öldürüyor. Bunun üzerine Odin öfkelenip kan kardeşi Loki'yi dünyanın derinliklerinde kimsenin ulaşamayacağı bir mağaraya hapsetmiştir. Loki mağarada öldürülen oğlu narfi'nin bağırsaklarıyla bir taşa bağlı şeklide yatmaktadır. Loki'nin içinde yatmakta olduğu mağaranın tepesinden ki sarkıtlarda dolanan dev bir yılan bulunmaktadır. Dev yılanın ağzından akan zehir Loki'nin gözlerine damlamaktadır ancak Loki'nin eşi singy elinde ki tahta kapla Loki'yi korumaya çalışmaktadır ama kap dolduğu zaman boşaltmak için uzaklaştığında ise dev yılandan akan zehir Loki'nin gözlerine damlamaktadır ve bu damlamanın etkisiyle dışarı da deprem yaşamaktadır . Mağaranın dışında yaşayan canlılar bu depremleri Loki'nin gazabı olarak tanımlarlar. Odin Loki'nin cezasını mahşer gününe (Ragnarok' a) kadar devam edeceğini söylemiştir. Ragnarok geldiğinde Loki haimdall ile savaşacak ve bu savaşın bir galibi olmayacaktır. Her ikiside savaşta ölecektir ve Ragnarok'un ardından da yeni dünya yaşamı başlayacaktır. Loki son nefesini vermeden önce ölen oğlu narfi'nin ve tüm yaşadıklarının intikamını almak istemektedir. Bir gün onun soyundan gelecek olan kişi sayesinde tüm yaşadıklarının intikamını almak istemektedir ve orda bir lanet okumuştur. " Yere , göğe ve tüm evrene yemin olsun ki yıllar sonra soyumdan gelecek olan kişi sayesinde tüm yaşadıklarımın intikamını alacağım. O gün gelecek yeniden doğacağım ve tüm bu evreni kanla yıkayacağım "der. Kim bilebili

Hepimiz daha gençliğimizin baharındaydık. Ama korkunç ölümlere terk ediliyorduk . Bir adam bizi tehdit ediyordu ve söylediğini yapmazsak ölecektik. Üstelik uzay savaşındaydık.