Savcı قصص

KİRAZ MAHALLESİ 🍒 Her mahallenin kendine özgü bir kokusu, bir rengi, bir sırrı vardır. Kiraz Mahallesi ise, umutla acının, sevdayla mücadelenin, geçmişle geleceğin kesiştiği bir yerdir. Yaren Çetinsoy, hayatın yükünü sırtında taşıyan genç bir kadındır. Bazen suskunluğu ile konuşur, bazen gözlerindeki derinlikte sakladığı sırlarla... Onun hikâyesi yalnızca kendi kalbinin değil, bir mahallenin kaderini de fısıldar. Çünkü kimi insanlar geldikleri yeri değiştirmez; varlıklarıyla oraya yeni bir ruh kazandırırlar. Kiraz Mahallesi'nin taş sokaklarında yankılanan her adım, aslında insanın kendi iç yolculuğuna da ışık tutar. Burada küçük görünen anlar, büyük anlamlar taşır; sıradan bir tebessüm bile yeri geldiğinde bir kalbi iyileştirir. Bu kitap , bazen en büyük gücün sessiz kalmakta değil, kalbini açabilmekte saklı olduğunu hatırlatır. Ve Kiraz Mahallesi, her satırında bize şunu söyler: "İnsan, en çok kendine tutunarak ayakta kalır... ve bazen kader, hiç ummadığın bir sokak başında seni bekler."

Kırık ayna parçalarıyla dolu kadehi ters tuttuğunda masken düşer. Kendini bir girdabın içinde hapis bulursun. Saatler kırılır, kadran artık gösteremez olur. Ancak hayat her duran bir saat için devam eder. Kitapların bir sargı bezi görevi gördüğünü fark ettiğinde ip sadece senin elinde olmaz, herkes bir uçtan çekiştirir. Özgürlüğün nedenini aramaya başladığında narkoz etkisi gibi bayılırsın. İğneyi en ummadığın anda, boynundan yersin, sırtından değil. Saat birden hızlı akmaya başladığında bıçak durmaz saplanır. Cam kalbe saplanıp parçalara ayırana kadar da durmaz. Yaralar çabuk iyileşmez, kanar durur. Yara bantları çare olmaz. Güvenmek için bir bir el uzatırsın göğe. Ancak bir sürü el tarafından aşağı çekilirsin. Mumun ışına çekilen bir kelebek gibi erir durursun, bul beni diye bağırırsın. Kum saatine hapsolur ve akıp bitersin ancak o bıçak camdan çıkmaz. Sonra bir uzanır kalbine, kalbindeki ışığı gün yüzüne çıkartır. Melankolik ruh hali dağılır, boya fırçalarından damlayan yağmur damlaları kaldırımda birikir. Bir sokak lambası gibi ayılan gönül kahve köpüğü gibi köpürür durur. Renkli taşlar, uğursuz siyah kediler, kesilen saçlar... Hepsi bir olup bir dolu sigara izmaritini oluşturur. Kopmuş zincirlerini bir arada tutmak için o kopan yere dağlanmış ip gibi ayakta tutar. Bir kaset sesi duyulur kısık bir melodi gibi. Güneş batar ay çıkarcasına etraf kararır ve eski bir kitap sayfasına mahkum olan çiçek canlanır. Her şey bir film şeridi gibi gözlerinin önünden geçerken yere düşüp parçalanan bir nar tanesi kadar çaresiz hissedersin. Sonra bakarsın, kendi basamaklarını çıkarken bile o basamakları sen çizmişsindir. Sona yaklaştığını ve hatta geldiğini bildiğinde ise her şey için geç kalmışsındır.

"Nazeee nazee benim nazımsan naze nazee kaderimsen bağımsan" " ay kusacağım sus Maran aliii" "Ne var kızım şarkı söyl....AHHH NE VURUYON DELİİ"

İki güçlü karakter, iki farklı meslek: Biri adaletin sarsılmaz bekçisi, diğeri ise gerçekleri savunan bir avukat. Baran ve Nilüfer'in yolları kesiştiğinde, hukuk savaşlarından çok daha fazlası başlar. Duruşma salonundaki soğuk savaş yerini, aralarındaki çekime bırakırken, yasalar kadar duygular da sorgulanmaya başlanır. Bu hikaye, adaletin ötesinde, kalbin de karar vereceği bir savaşın öyküsüdür. Baran'ın etkileyici sözleri, Nilüfer'in keskin zekasıyla karşılaşırken, ikisinin de kaderi değişecektir. Aşk ve hukuk bir araya geldiğinde, yasaklı duygulara yer var mıdır?

Leyla Hancıoğlu, devletin yıllardır izini sürdüğü uluslararası suç örgütünü çökertmek için kurulan ekibin başındaki Cumhuriyet Savcısıdır. Yardımsever iş adamı imajıyla cemiyet hayatının gözdesi olan suç örgütü ele başı Yiğit Emir Karaçam aylar süren takip boyunca tek bir açık vermez. Ta ki gecenin karanlığında, uyuşturucu sevkiyatı yapılan bir geminin güvertesinde fotoğrafı çekilene dek. Sevkiyatın yapıldığı geminin sahibinin itirafçı olmasıyla birlikte Leyla için yeni bir kapı aralanır: İtirafçının üvey kardeşi sıfatıyla örgütün merkezine sızmak. Yirmi altı senedir adaletin kıyısından ayrılmayan Leyla için ilk kez ufuk çizgisi görünmüştür. Karşı kıyıda onu bekleyense inandığı kanunlardan çok daha tehlikeli bir gerçektir.

Aybars, battaniyeyi genç kadının omuzlarına koydu. "Teşekkür ederim." Hilal, çekinmeden battaniyeye sarmıştı kendini. Tekrar karşıda ki denize dönmüştü bakışları. Karanlıktı, ay ışığı suya yansıyordu. "Yorgunum biliyor musun? Böyle her şeyi bırakıp gitmek istiyorum bazen." Kadın, kendini ona açarken Aybars onu izledi ve dinledi. "Gidipte geri gelmemek istiyorum. Sorumluluk almak istemiyorum, bir gün olsun ajandamı doldurmamak istiyorum, abla olmak istemiyorum, evlat olmak istemiyorum." Gözleri yaşlarla dolmuştu ama devam etti. "Gerçi evlat mıyım ki ben? 'iş bul Hilal, bunu getir Hilal, şunu yap, bunu yap, destek ol.' o kadar sıkıldım ki bunları duymaktan." Göğsünde bir yumru hissetti. "Ben de insan olmak istiyorum. Duygularımı saklamak istemiyorum, neysem o olayım istiyorum. Ağlamak istiyorum..." Bu sözleri ile Aybars yanında ki kadının başını göğsüne yaslamasını sağladı. Eli, destek olup rahatlatmak adına saçlarını okşarken gömleğini ıslatan göz yaşlarını hissetti teninde. Önemli değildi onun kadar. Dudakları, kadının saçlarında durdu ve sessizce mırıldandı. "Ağla, ağla güzelim burdayım, hiç bir yere gitmiyorum."

Bu hikâye; susmayan kadınların, acıya rağmen ayakta kalanların ve karanlığın içinden doğan bir aşkın hikâyesi.

Here, you will be welcomed to a quiz all about Kurulus Osman. You will comment your answer on each string which

Hayatı boyunca annesi ve babasından şiddet görmüş bir kadın bir erkeğe güvenebilir miydi? Kaybettiği duyguları tekrar yeşerebilir miydi? Kardeşlerini hep koruyan kadın kendini koruyabilmiş miydi? Bir kadın en fazla ne kadar güçlü olabilirdi

Avukatlığının ilk yıllarında, tüm emniyete ve adliyeye kök söktüren Burse Alin Kaya, arkadaşının esrarengiz ölümüyle hayatının akışı birdenbire değişir. Burse Alin'den şikâyetçi olan bir başkomiser ve savcı arkadaşlarıyla, Burse Alin'in yolları bu olay nedeniyle kesişir.

Her kim suç işlemiş olsada suçlu insanlar cezasına hazır bi cesettirler değilmi? Aynı Bir masumu öldürdükleri gibi..

"Kod isimlerinizi söyleyin. Kendiniz seçeceksiniz." Alayla kahkaha attım.Dışarıdan deli gibi görünebilirdim ama bu benim umrumda değildi. "Bizi burda zorla tutmuyormuş gibi isimlerimizi bize seçtirmeniz çok nazikçe."dedim. "Patron'un emri.Eğer isim vermeyecekseniz biz kendimiz belirleyeceğiz." Tekrar kahkaha atmaya başladığımda herkes pür dikkat beni izliyordu. "Patronuna bu nazikliği için çok teşekkür ettiğimi ilet.Elbet her şeyin karşılığı olacağı gibi bununda karşılığı olur."

Kasabaya yeni taşınan öğretmenin ilk gecesi sonu parmaklıkların arkasında sonlanır. Öğretmenin başına gelen aksilikler silsilesine kasabadaki eski savcının eklenmesiyle hayatı sakinlikten çok bir kaos haline gelir fakat kötü şeyler hiçbir zaman sonsuza kadar sürmez, kapısını çalmakta ısrar eden güneşi ancak gözlerini kötülüklerden araladığında görebilecektir. Yazın güzel güneşi, denizin kokusu ve bir ağacın gölgesinde esen hafif rüzgar gibi hissettirecek olaylar... Bu kitap, YABANCILAR VE ŞEHİRLER serisinin ilk kitabıdır.

Tanrı vardı bazı inanışlara göre. Sadece vardı. Bazı inanışlara göre Tanrı vardı ve kader, onun ellerindeydi. Masanın başına geçer ve ustalıkla yazardı her canın hikayesini. Tanrı insandı. Benim hikayemde acıyla beslenen bir insandı. Sadece o inanıştaki gibi var olmasını diledim. Kaderi yazmış olması, uçuk bir seçenekti ama fark ettim, gerçek olamayacak kadar değildi. İpler her yerimdeydi. İpler bedenimdeydi. İpler zihnimdeydi. İpler kalbimdeydi. Fark ettim, gerçek olmayacak kadar sahteydim. Gökyüzünden izle bizi, canım sevgilim. İzle beni ve oğlumuzu. Birleştiriyorum ben tüm tesadüfleri. Tesadüf değildi ama canım sevgilim, hepsi sana çıktı. Tüm o kötülüğe göz yumabilirim. Tüm o oyunu geride bırakabilirim. Zehirli bir sarmaşık gibi hayatlarımıza dolanan gerçekleri susturabilirim. Çünkü sana çıktı canım sevgilim. Bir oyunda olsa, ustalıkla sergilemeye devam edeceğim. ~Hikaye bulmaca çözümüş müydünüz hiç? Gelin, hayal dünyam açık size. Okuyun ve yaşayın gizemi, tadın gerçek ters köşeleri.🍀

Henüz 20 yaşındayken eğtim almak için gittiğiniz ülkedeki tanıştığınız kişiyi seneler sonra tanıyabilir misiniz?

Farklı bi şehire taşınan Dolunay yeni işinde ilk günüydü. İşinden dolayı yeni bir şehre taşınacaktı fakat bilmiyordu ki o şehir onun kaderi. İlk kitabım desteklerinizi bekliyorum 😊😊

İki savcı 3 ay önce gördükleri korkunç cinayetten sonra bir üniversitede olan olayı çözmenin kendilerine iyi geleceğini düşünürken yatağında kalbi çıkarılmış bir kız görmeyi beklemiyorlardı. Dikkat! Kitapta şiddet, mide bulandıracak sahneler, kan, uyuşturucu gibi öğeler fazlası ile olacaktır. Okuyacakların bunlara dikkat ederek okumasını tavsiye ederim. ☺️ Bu benim ilk kurgum olacak umarım beğenilir. Hikaye ile ilgili ÇOK heycanlıyım. Kötü bir anlatım olduysa da acemiliğime vermenizi isterim.

"Beyefendi! Siz burada böyle dikilmeye devam mı edeceksiniz? " Adam kadına döndüğünde ilk dikkat çeken şey orman yeşili gibi olan gözleriydi. Ama konuları bu değildi. Adam"Sizene hanımefendi sizi ne ilgilendirir? ' dediğinde kadın adamın salak olduğunu düşünmeye başlamıştı. Adliye koridorunun ortasında dikildiğinin farkında mıydı bu adam? "Beyefendi adliye koridorunun ortasında yalı kazığı gibi dikilen ben değilim sizsiniz." "Bir arkadaşımı bekliyorum hanımefendi. Ayrıca istediğim yerde beklerim. Siz buna karışamazsınız" "Beyefendi burası ortak alan ve ben buradan geçemiyorum sizin yüzünüzden. Ortada dolaşıp duruyorsunuz" "Kimsiniz siz hanımefendi" "Kim olduğumu merak ediyorsan " Eliyle odasının yanındaki isimliği gösterip "Oradaki isimliğe bakabilirsin " Diyerek adamı göğsünden ittirmiş ve gösterdiği odaya girmişti Adam ve arkadaşları isimliğe baktıklarında gördükleri onlar için şaşırtıcıydı.