Kavi_stories
"ඇතැම් ප්රේමණීය වචන කවදාවත් දෙතොල් අතරින් පිටවෙන්නේ නැහැ. ඒවා හිතේම තනියම මියැදෙනවා... හරියට මියගිය සිහිනවල හුදෙකලා සොහොන් බිමක් වගේ."
සමාජයේ සාම්ප්රදායික රීතිවලට සහ පවුලේ නම්බුවට රහසින්, තමන්ගේම කියලා පුංචි පාරාදීසයක හුස්ම ගත්තු සචිත් සහ නිමේෂ. සචිත් හැම තත්පරෙකම අනාගතය ගැන බයෙන් වෙව්ලද්දී, නිමේෂ වුණේ ඔහුව ලෝකයෙන්ම ආරක්ෂා කරපු ශක්තිමත් දෑතක්.
"මොන මහා විනාශයක් සිද්ධ වුණත්... මං ඔයාගේ විතරයි, සචී."
ඒත්, ඒ මත් කරවන සුළු ප්රේමයේ උණුසුම මැදින් ඔවුන් කිසිදාක නොසිතූ මහා කළු කුණාටුවක් ඇපාර්ට්මන්ට් එකේ දොරකඩටම ළඟා වෙනවා. අම්මා හැමදේම දැනගෙන දොර ඉස්සරහා ඉන්නවා කියලා ලැබුණු ඒ කෙටි පණිවිඩයත් එක්ක, ඔවුන්ගේ රහස් ලෝකය සුනුවිසුනු වෙලා යයිද? පීඩනය හමුවේ නිමේෂට තමන්ගේ පොරොන්දුව රකින්න පුළුවන් වෙයිද? නැත්නම් ඔවුන්ගේ ආදරයත් හිතේම මියැදී යයිද? 💔