Storytellingphilippines Stories

Mahirap silang matulog nang gabi ring iyon, ngunit tahimik ang bahay. Nang umaga, tiningnanni Angie ang bodega. Wala na ang teddy bear, at ang nakatagong silid ay walang laman. Ang pinto nito ay sarhan na, para bang hindi na ito nagbukas."Baka tapos na," sabi ni Angie. Ngunit sa loob ng mga dingding, may malakas na tawanan ang sumisiklab, hindi marinig ngmag-karelasyon.

Mahirap silang matulog nang gabi ring iyon, ngunit tahimik ang bahay. Nang umaga, tiningnanni Angie ang bodega. Wala na ang teddy bear, at ang nakatagong silid ay walang laman. Angpinto nito ay sarhan na, para bang hindi na ito nagbukas. "Baka tapos na," sabi ni Angie. Ngunit sa loob ng mga dingding, may malakas na tawanan ang sumisiklab, hindi marinig ngmag-karelasyon.

Pumasok sina Erika at Leo sa pinto at nakita nila ang kanilang mga sarili na nasa tahimik nakagubatan malapit sa kanilang nayon. Nahinto ang pagkikinang ng kristal na susi at nawala itosa liwanag, na nag-iwan lamang ng alaala nito. Mula noon, hindi na kailanman nakalimutannina Erika at Leo ang kanilang pakikipagsapalaran. Kahit na wala na ang kristal na susi, alamnilang ang mahika nito ay mananatiling kasama nila.

Nagbantay si Alman sa pagkagulat at takot habang pinagtanggol ng mga higante ang kanyang nayon. Ngunit sa bawat higanteng nakipaglaban, nararamdaman niya ang pagkawala ng isa pang taon sa kanyang buhay, ang kanyang enerhiya ay nagtatagos tulad ng tubig mula sa isang bingot na garapon. Nakakaramdam siya ng pagtanda ng kanyang mukha, ang kanyang likod ay umuukol nang bahagya tulad ng nasa ilalim ng isang hindi makikitang bigat.

Nakayukong nagpasalamat si Alie sa lalaki, at dahil sa may mga sugat ang lalaki inanyayahan itong may-ari na gamutin ang mga sugat nito, inutusan niya si Alie na gamutin ang mga sugat atpasa ng lalaking.Ayaw mang ipagamot ng lalaki ang kanyang mga sugat at pasa pinilit pa rin ito ng may-ari nagamutin ni Alie ang mga sugat nito.kaya't sa mga oras na ito nakilala ni Alie ang isang gwapong lalaki na nagngangalang Jiro Kim.

"Mula ngayon, ikaw ay kilala bilang Patricio, Tagapangalaga ng Aetheria," idineklara ni Lirien,at sumabog ang mga tao sa paghanga. Mula sa araw na iyon, nagpatuloy si Patricio sapagbabantay sa kaharian. Nagpapatuloy siya sa paggawa ng mga mapa, ngunit mga mapangpangprotekisyon, nagbibigay-daan sa mundo palayo sa Aetheria, pinapanatili ang kaharian nanakatago at ligtas.At bawat beses na tinitingnan niya ang kalangitan, nagbabalik ang ngiti sa kanyang mukha, alamniyang ang isang piraso ng mahika ay lumulutang lang sa labas ng abot, hindi nakikita ng lahatkundi ng mga may puso na nakakakita nito.

"Ang uniberso ay puno ng mga misteryo," naisip niya, sinasara ang mga mata. "Marahil balang araw, muling tuklasin ko ito." At nang nagawa niya ito, nalipat si Neo sa ibang pangarap, handa na para sa higit pang pakikipagsapalaran sa buong uniberso.

Maraming taon ang lumipas, at patuloy si Oscar sa kanyang buhay bilang isang mandaragat,ngunit hindi na siya nagbalik sa dati. Sa bawat pagkakataong naglalakbay siya ng mag-isa saisang tahimik na gabi, nagpapahinga siya at nakikinig, umaasa na marinig ang kanyang kanta,ang malabong magandang melodiya na nagbago sa kanyang buhay. Ayon sa iba, hangal siya sapaghabol sa alaala ng isang pangarap. Ngunit alam ni Oscar na ito ay totoong nangyari, tulad ngmga alon at hangin. Kahit na lumaki siya sa edad, hindi niya kailanman nalimutan ang sirena nanagpakita sa kanya ng isang kaharian sa ilalim ng dagat, isang pag-ibig na malalim tulad ngsarili ng dagat, at ang pagpili niya na manatiling nasa itaas, kahit na ang kaniyang puso aymananatiling naninirahan sa ilalim.