Stworzenia mga kuwento

Czy powinnam zdradzić ci sekret? Co 63 pokolenia w rodzinie królewskiej powinien urodzić się szczególny potomek. Dlaczego szczególny? Ponieważ dziedziczy wielką moc, inna niż wszyscy, dużo silniejszą. Tym razem wypadło na mnie, ale.... Ja urodziłam się bez mocy. Gdy tylko skończyłam 12 lat a moje moce się nie ujawniły rodzice całkowicie się ode mnie odwrócili. Nie byli już dla mnie mili ani wyrozumiali, zniżyli mnie do pokroju służącej, nic nie wartej osóbki w zamku, choć przed reszta świata ukrywali cały ten fakt. Tortury także się zdążały, ale jakoś dałam im radę. Teraz mam 17 lat. Już dłużej nie chce tego akceptować, jeśli i tak mam tak żyć to lepiej już uciec. Ucieknę i stawie czoła zewnętrznemu światu.

Mitologia słowiańska. Jeśli ktoś jest chętny poszerzyć wiedzę w tym temacie, zapraszam. ''-Wiem,że chcesz się zabić diabełku-szepnęłam i podała mi wódkę oraz tabletki-i za nic nie chcę tego przegapić- otworzyłam flaszkę z uśmiechem zwycięstwa-Wychodzi na to,że wygrałam-otworzyłam pudełko, wysypałam kilkanaście tabletek na dłoń i podałam- Z mojej ręki będzie ci łatwiej-Maria z determinacją wzięła tabletki i uniosła je do ust potem zapał znikł.Popatrzyła na mój uśmiech i spuściła głowę.Widocznie wahała się nad tym co robi.Nie płakała,nie czuła strachu,spojrzała na proszki i alkohol a potem na mnie.Nie widziałam jeszcze tyle nienawiści. Kiwnęłam głową zachęcająco i ujrzałam porażkę.Poddała się mej woli,połknęła tabletki i przepiła wódką krzywiąc się i dławiąc. -Pewnie jesteś z siebie zadowolona?-mówiła między łykami coraz bardziej się krzywiąc-Pozbyłaś się mnie, od razu wiedziałam kim jesteś, przejrzałam cię. -Ty mnie jeszcze nie znasz-mój głos nigdy nie był taki słodki-Jestem okrutna i niezastąpiona w swoim fachu.''

Wszystko wydawało się być takie jak zawsze, gwar miasta roznosił się daleko, niosąc ze sobą w świat śmiechy i echo rozmów. Słychać było dzieci, które krzyczały bawiąc się i biegając po uliczkach. Nad dachami unosił się dym, wylatujący z kominów, a razem z nim i zapachy, które przyprawiały o wilczy apetyt, woń świeżego pieczywa i wędzonego mięsa wabiły zabłąkanych podróżników. Nad miastem rozciągało się błękitne niebo, rozświetlone przez żarzące się słońce. I być może wszystko dalej byłoby takie jak zawsze gdyby nie wielki ptak, który przeciął i zaburzył ten idealny błękit swoją spowitą w całkowitej i głębokiej czerni postacią. Jego pióra błyszczały pod padającymi na nie słonecznymi promieniami, kiedy krążył w powietrzu. Ludzie wierzyli, że niesie ze sobą jedynie nieszczęście i śmierć. Wierzyli, że kruk to zły omen.

Pewnego dnia niebo zaszło ciemnością, a słońce przestało istnieć na moment. Nikt nie wiedział co się wtedy stało, ani co się wydarzyło podczas ciemności. Jednak umarła matka w połogu i jej siostra wiedziały co się stało... Narodziła się ciemność.

Awgenber to zimna kraina sosnowych lasów i gór których wysokie pasmo otacza tętniące życiem i nienawiścią miejsce. Dawniej było tu więcej ludzi lecz po zniszczeniu wyspy zwanej "gniazdem" zza horyzontu nadleciały smoki siejąc śmierć i spustoszenie. Wśród nich znajdował się najpotężniejszy znany smok, nazwany Heleborem który wkrótce po przybyciu tajemniczo znikł, a na jego miejsce przybyły inne magiczne stworzenia i okrutne potwory. Cześć, nazywam się Amelia, mam naście lat, a to moja pierwsza książka na wattpadzie <3 . Jestem otwarta na sugestie, opinie i rady. Postaram się nie robić błędów interpunkcyjnych i ortograficznych, aczkolwiek mogą się sporadycznie zdarzać. Zapraszam do czytania ;) .