goldgme
හදවත එක්දාස් පනස් වෙනි වතාවටත් ඒ අතින් අල්ලගන්න කිව්වම. මනසෙ පණිවුඩ මුහුදු රැල්ලකම පා කරලා මුහුදට යවපු සංසාර, එයාට වියතක් දුරින් තිබුන දුලේන් අයියගෙ ඇඟිලි වල එයාගෙ ඇඟිළි පටල ගත්තා.
ඒ ආගන්තුක ස්පර්ශයට ගැස්සුන දුලේන් එක තප්පරෙන් පැටලිලා තියෙන අත් දෙක දිහා බලද්දි සංසාර කලේ අත් දෙක ලාවට පද්දපු එක. ඒ බැල්මම දුලේන් සංසාරගෙ මූන දිහාවට දුන්නා.
ඒත් සංසාර ඉන්නෙ ඈත බලාගෙන. හදවත ගැහෙන වේගෙ මුහුදෙ හඬට යට යද්දි දුලේන් දෙන්නා අතරෙ නිහඬ බව බින්දෙ හදවත පුපුරයි කියන බයට. ඒතරම් දැං හදවත ගැහෙන වේගෙ.
" මොනාද දිහාද ඔයා බලන්නෙ? "
දුලේන් දිහාවත් නොබලා, ඒ අතක අත පටලගෙන ඈත දිහා එයා බලන දේ දුලේන්ටත් බලන්න ඕනෙ වුණා.
" ක්ෂිතිජය දිහා. "
" කෝ? "
" අර තියෙන්නෙ. අහසයි මුහුදයි එකට ගෑවෙන රේඛාවට තමයි අයියෙ ක්ෂිතිජය කියන්නෙ. "
" කෝ සංසාර මටත් පෙන්නන්න. "
" අර පේනවද? මුහුදෙ අන්තිම කොනයි අහසයි යා වෙලා