Szarość Stories

Pan Monteki był tylko oswojonym lisem, który kąsał dłoń dającą miłość. Gryzł, tworząc głębokie rany, a potem próbował je lizać. Sam nie rozumiał swojego zachowania, bo kochał i pokazywał to na różne sposoby, które praktycznie wyginęły w dzisiejszym świecie, ale i tak krzywdził. Był pewien, że w końcu się nauczy bycia dobrym lisem. Pan Monteki już nie żyje. Umarł naturalnie, kiedy oddał serce człowiekowi, który go oswoił, a ten powiedział dość. Pan Monteki teraz gnije od środka, mając nadzieje, że ten jeden człowiek wróci do niego, chociaż pod inną skórą.

Tak, jestem szarą zwykłą masą ludzką, która ma uczucia? Nie wiem, nie mnie to oceniać.

Być może życie Doktora Szczypiora wcale nie jest życiem. Być może szpital psychiatryczny, w którym ukrywa się przed żoną wcale nie jest szpitalem. Być może Ewka - pierwsza i ostatnia miłość Szczypiora nigdy nie istniała. Być może tajemnicza Chantal, na której punkcie Szczypior ma obsesję - wcale nie jest kelnerką z kawiarni »Violette«.