Historias de Szczerość

Nie chcę kolejnego, banalnego i podobnego opowiadania do wszystkich innych, które tu znajdziecie. Chcę czegoś więcej. Jeśli chcesz dowiedzieć się dlaczego jest to (mam nadzieję) coś nowego, nietypowego i mam nadzieję, że innego - zapraszam. *** Jest to z pozoru zwykła nastolatka bez problemów. Taka jest oficjalna wersja, jak jest na prawdę? Jest to z pozoru zwykły nastolatek bez problemów. Tak wszyscy myślą, jak jest na prawdę? Ile w stanie jesteś wytrzymać? Gdzie kończy się Twoja wytrzymałość? Twoja granica? Co jesteś w stanie przeżyć? *** Fantastyczna okładka stworzona przez @DziewczynaWBiałym4 Moje pierwsze opowiadanie. Zapraszam, XYZ

Tworzę tu... Aby przestać kłamać

No i tradycyjnie: Wszystko napisałem na wstępie, więc tam czytaj :))

Ta piosenka to zapis momentu, w którym straciłam wolność i utknęłam w systemie, którego nie rozumiem. Napisałam ją w 30 minut, bo ból był nie do zniesienia. To rozliczenie z udawaniem 'grzecznej dziewczynki' i walka z manipulacją osób, które próbowały wyprać mi mózg. Jeśli czujesz, że utknąłeś w ciemnym tunelu - nie jesteś sam.

Spokojnie oddal się w odmenty swego umysłu wpatrując się w nieakazitelnie czystą białą kartkę.... Najwyższe notowania: 3 miejsce w kategori "Idiotyzm" - 18.08.2016r

Miłość, która zaczęła się od kliknięcia na Vinted. Adam, zwykły chłopak z codziennością rozpisaną na notatki, przypadkiem trafia na profil pięknej i tajemniczej Marceliny. Zamiast napisać - zaczyna zamawiać u niej ubrania, by złapać jakikolwiek kontakt, by wreszcie dostać w ręce te małe etykietki z jej imieniem, adresem, kawałkiem życia. Z drobnych paczek rodzi się wielkie uczucie. Najpierw nieśmiałe, potem coraz odważniejsze - aż w końcu zmienia ich mieszkanie w teatr ciszy i światła, w którym każda półka, świeca i kawałek chleba staje się symbolem bliskości. To opowieść o dwojgu ludziach, którzy uczą się tworzyć swój własny słownik miłości: most - gdy coś łączy, zamiast dzielić, cisza - gdy milczenie nie krępuje, tylko koi, kruszonka - gdy najprostsze rzeczy dają poczucie bezpieczeństwa, westchnik - gdy jeden gest potrafi ocalić oddech.

(bo tylko takie umiem pisać) (żartuję, nie potrafię pisać wierszy) ~ 2017

To jestem ja w całości przelana na papier.

Wiersz poświęcony moim byłym dziewczynom

Dla niewtajemniczonych Lebzeiten to po niemiecku życie. Wszystkie wiersze są mojego autorstwa.

the other side of teenage dream...

To jest krótki wiersz mojego autorstwa nie jestem dobra w pisaniu ale bardzo podoba mi się ten wiersz jest to pierwszy i raczej ostatni jaki kiedykolwiek napisze miłego czytania!!

Ciężko westchnęłam. Podniosłam się z łóżka i usiadłam na jego skraju wpatrując się w podłogę. Wśród moich myśli panował chaos. Nie potrafiłam poskładać ich do kupy. Byłam zwykłym dzieckiem z depresją,które jak widać potrafiło kochać. Nie byłam egoistką-a wszyscy tak uważali. Gdybym nią była,nie myślałabym teraz o was wszystkich. Nie byłam hipokrytką-gdybym nią była,nikt by się do mnie nie odezwał. Nie byłam głupia-gdybym była nie osiągnęłabym tego co osiągnęłam. Jednak nie byłam też mądra-gdybym była nie spadłabym na dno. Czasem ciężko utrzymać się na powierzchni. Czasem coś ciągnie nas w dół,a my nie potrafimy się temu oprzeć. Taka jest kolej rzeczy. Takie jest życie. A przecież nic nie dzieje się bez powodu> Bez przyczyny. Nic.

dziewczyna chorra na depresję ląduje w szpitalu poznaje fajnych znajomych i zobczycie co dalej

po prostu przeczytaj i zachwyć się

Jest to opowiadanie najbliższe memu sercu ,ponieważ to była ta jedyna. Są to moje wewnętrzne przemyślenia odnośnie tego co się działo ze mną i z nią w 100% postawiłem tu na szczerość wypowiedzi. Niestety jestem dla niej tylko przyjacielem.

Wiersze, cytaty z książek, cytaty sławnych ludzi

Przeczytaj i sam zobacz.

O dziewczynie, która pokochała chłopaka. O dziewczynie, która drżała z przerażenia. O dziewczynie, która uciekła przed własnymi uczuciami. O dziewczynie, która powróciła. O dziewczynie, która pokochała. O dziewczynie, która karmiła się nadzieją. O dziewczynie, która była stracona już od początku. _____________________________________________________ Nie jestem Isabel. A to nie moja historia. Obrana forma napisania służy oddaniu realizmu wydarzeń.

Jeśli ktokolwiek kiedyś miał fobię społeczną to zapraszam...