Szczęście Stories

Wiersz o milosci

"Teraz wiem, że naprawdę nie umiem żyć bez Ciebie. Proszę, nie obwiniaj ani siebie, ani nikogo innego. To moja decyzja. Żegnaj. Nie zapomnij mnie, kocham Cię." --- Historia jest moja, a jeśli zauważyliście podobieństwo do jednej, którą może ktoś z was kiedyś czytał, to wiedzcie, że publikowałam ją na innym koncie, ale tak bardzo nie podobała mi się tamta wersja, że ją skasowałam i postanowiłam napisać lepszą.

Pojawią się tutaj przemyślenia, cytaty, wiersze, definicje i sytuacje z życia wzięte, tematy które trudno poruszyć. Od razu mówię że pewnie z połową sytuacji jakie tu opisze nie miałam do czynienia i mieć nie będę, ale myślę że większość jak nie wszyscy czytelnicy nigdy nie zetkną się np. z morderstwem. To wszystko będzie zbiorem smutku przeszywanego szczęściem.

Krystian to wysoki 17letni blondyn o wielkich niebieskich oczach i wspaniałym charakterze. Jego pogląd na świat zmienia się gdy umiera jego przyjaciolka Bianka . Po czasie wszystko się zmienia pod wpływem przypadku i słuchaniem serca.

Dziewczyna zakochuje się w przyjacielu brata. Okazuje że on się też w niej zakochał. Zaczynają ze sobą chodzić. Mija rok związku i pokłócili się o palenie. Co z nimi będzie ? Co się stanie ?? Czy ją zdradzi??

14 letnia Niare jest poniżana przez swoich rówieśników, postanowiła szukać czegoś, co odciągnęło ją by od melancholijnych myśli.

ona| greenmatchawriter

Rosalie Colins to uczennica trzeciej klasy liceum.W swoim życiu naprawdę bardzo dużo przeszła,a to jeszcze nie koniec.Gdy spotyka Justina-nowego chłopaka w klasie-rozpoczynają się nowe problemy w jej życiu.Czy ktoś jej pomoże? Czy znajdzie w końcu TO COŚ? Dowiesz się poznając życie Rose.

Nie trafiliście na kolejne opowiadanie, z introwertyczną dziewczyną oraz chłopakiem, który postanawia jej pomóc, mimo zdziwienia reszty. Trafiliście na coś kompletnie innego. On, nie będzie tym, który pomaga, on będzie tym któremu trzeba pomóc. Ona, będzie mu pomagać, ale nie będzie podchodzić spokojnie, po prostu będzie chciała wyciągnąć go z domu, na różne sposoby. Dlaczego? Bo ona nie chce tracić ani chwili życia zagrożonego śmiercią, na smutki i nie może patrzeć jak on marnuje swoje, w pełni zdrowe. Nie umiem pisać opisów. Po prostu: PRZECZYTAJ.

Najlepsze przyjaciółki z gimnazjum poszły do dwóch różnych szkół czy uda im się przetrwać .. czy ich przyjaźń da rade przetrwać rozstanie i rzadkie spotkania...

Nigdy nie wiesz co przyniesie nowy dzień i każda noc.

Słyszeliście o asteroidzie Apophis? 22 marca 2019 ominęła ziemię o zaledwie 38 000 kilometrów. Jest to zaledwie jedna dziesiąta odległości między Ziemią a Księżycem. Było 2,7% szansy na to, że dojdzie do kolizji i nadejdzie kataklizm. Ostatecznie jednak skończyło się szczęśliwie i naukowcy odetchnęli z ulgą. Okazało się jednak, że nie obeszło się bez strat w cywilach. Niewielki fragment asteroidy odłączył się od Apophis i uderzył na południu Niemiec w niewielką wieś Treffenbuch i śmierć poniosło kilkaset ludzi. Zgodnie z późniejszą przemową obecnej Kanclerz odłamek przewieziony został do NASA, gdzie też rozpoczęto szereg szczegółowych badań, ale było już za późno. Asteroida Apophis posiadała w sobie zamrożonego wirusa, którego nazwano później Wirusem A i powodował on śmierć, a następnie długotrwałą mutację i ponowne ożywienie ofiary. Niestety ożywieńcy stawali się o wiele bardziej agresywni i posiadali instynkt rozmnażania po przez zarażanie innych osobników. Nie dotyczyło to jedynie ludzi, a także wszelakie zwierzęta. Na świecie wybuchł chaos. W ciągu miesiąca upadły wszystkie państwa stanowiące czołówkę światową. Po drugim miesiącu zaludnienie spadło o połowę. Po trzech miesiącach wszelkie instytucje państwowe upadły, komunikacja z światem została przerwana, każdy był zdany na samego siebie. Nazywam się Daniel Strzelczyk i do niedawna byłem młodym programistą w Łodzi w centrum Polski. Po roku od początku kataklizmu stałem się jednym z niewielu już ocalałych. Mam nadzieję, że przyszłe pokolenia odnajdą mój dziennik i poznają moją historię. Historię pełną bólu, cierpienia i walki o życie, ale także historię o tym jak po raz pierwszy zaznałem prawdziwego szczęścia i miłości.

Całkowita spontaniczność Wiersze o różnej tematyce, choć dominują tu moje odczucia.

Czy walentynki mogą być gorsze?? DxD One-Shot

moje przemyślenia

Zosia to młoda dziewczyna, która odcięła się od przeszłości i zaczęła nowe życie. Takie o jakim zawsze marzyła: sama się utrzymywała, nie martwiła się o to co włoży do gara, czy będzie miała gdzie spać i co najważniejsze- miała swoją Pomarańczkę. Myślała, że los w końcu się do niej uśmiechnął, ale nadszedł dzień, w którym wszystko się zmieniło. Pojawiła się tam, chociaż obiecywała sobie że nie będzie w tym samym miejscu, dwa dni pod rząd. Złamała obietnicę raz. O Raz za dużo. Nie wiedziała, że tego dnia nie powinna tam iść, no bo kto mógł się tego spodziewać? Pragnienie by zobaczyć ten głupi księżyc pogrążyło ją i zmieniło jej życie. Jedno jest pewne: nie na lepsze. Nie wiedziała, że nie zapomni już tego spojrzenia i na jej nieszczęście te oczy nie zapomną jej. Czy młodej Zosi uda się wyjść z opresji? Odkryje kim naprawdę jest? Bo wszyscy myślą że to owieczka, a co jeśli pod tą skórą drzemie wilk? "Skoro w życiu zawsze następuje regresja do średniej, to kiedy ja doczekam się tego momentu?" ~Zosia "Dzień siewu nigdy nie jest dniem zbioru" ~Zosia