Tęsknota příběhů

Uświadomił sobie, że nie kochał jej jeszcze nigdy tak bardzo, jak właśnie w tej chwili - kiedy patrzył, jak odchodzi.

miłość przekracza ból i wybacza winy. *czy wam ktoś też narobił nadzieję?* MIŁOŚĆ NIE POLEGA NA TYM,ABY WZAJEMNIE SIĘ SOBIE PRZYGLĄDAĆ LECZ ABY PATRZEĆ RAZEM W TYM SAMYM KIERUNKU?. CO TO JEST MIŁOŚĆ, CO TO NAPRAWDĘ JEST MIŁOŚĆ MAGIA CZY ROZUM?.

Tak jakby pamiętnik.

Radom, dzień przed wigilią dwutysięcznego szóstego roku. Wszędzie panuje ogromny mróz...wszędzie tylko nie w domu rodziny Kruków. Tu jest na prawdę ciepło, gorąco w ręcz. Piekielnie gorąco... Ogień pożera wszystko. Świeżo wyprane dywany, nowe zasłony, ukochaną lalkę, obrazek dla Stasia...i nawet ich. Choć kłócili się niemal każdego dnia, kochała tą dwójkę całym serduszkiem. Z nikim nie czuła się tak bezpiecznie, jak z nimi...swoimi rodzicami. *** Zosia jako malutka dziewczynka cudem ocalała z pożaru, który zabrał jej wszystko co kochała. Ją i jej niespełna trzyletniego braciszka w ostatniej chwili uratował młody strażak, będący na swojej pierwszej służbie. Rodzeństwo trafia do dwóch różnych domów dziecka. Zofia nie mogąc poradzić sobie z bólem po stracie najbliższych zaczyna sprawiać problemy wychowawcze. Przechodzi z jednej rodziny do drugiej. I tak w kółko...aż niedługo przed osiemnastymi urodzinami trafia to rodziny Krzyżanowskich. Co się zmieni od tego momentu? Niemalże wszystko. Autor: Inez Ziętkowska

Nie sądziłam, że wyjazd do małego miasteczka Nightborn przyniesie mi więcej szczęścia niż doznałam przez całe życie w Moonlight City. Jednak jak się okazało brakującą częścią układanki był ON.

Wiecznie ten sam błąd, ten sam błąd, błąd, błąd.

Bo patrzeć wprost na motocykl, nie móc na nim usiąść i poczuć adrenaliny w żyłach jest jak mord straszny. Niby nic strasznego dla zwykłego człowieka, przecież to zwykły kawałek metalu z silnikiem - powie, to nic nie znacząca maszyna - zagadnie z wrogim spojrzeniem. Wariat, dawca, idiota - doda inny. Do kogo pójdą twoje organy? - z drwiącym spojrzeniem mówi inny. Czyś ty zgłupiał? Mózg straciłeś? - nawołują. Szaleniec! - ze wsząd dochodzą głosy. Spieprzaj stąd je*any dawco! Nikt cię tu nie potrzebuje, bo i tak zaraz zginiesz z głupoty! - człowiek na którym chciałeś polegać drwi z ciebie. Dawca, dawca, dawca! - drą się w niebo głosy ludzie. Mówią, że to niebezpiecznie, to niech oni zostaną w domu. Patrzą na Ciebie wrogim, drwiącym wzrokiem, ukazują na każdym kroku dezaprobatę do tego co robisz? Tak właśnie kończą ludzie bez pasji. Zimni, bez marzeń. Nie pozwalają robić innym to co tamci kochają. Bo motocyklista to człowiek z pasją, z marzeniami, który potrafi wyprzedzać je. Jechać o wiele szybciej od nich. Nie uznają słowa nie. „ Nie potrzebuję żadnych narkotyków. Adrenalina jest moim narkotykiem." „Nie poddam się i będę walczyć o swoje marzenia, chociażbym miał zginąć za nie."

Konradowi „Kiedyś byliśmy ty i ja Kochankowie Przyjaciele Zanim wszystko się zmieniło Zanim zostaliśmy nieznajomymi" Czasami nie wierzę, że to wszystko tak się skończyło...

Listy od oswojonej, do... 17.07.2018 - 3# w tęsknota

Niespełniona miłość

Czasem w życiu bywają takie chwilę, że tylko pisanie daje Nam ukojenie. Bierzesz długopis i kartkę do ręki i po prostu piszesz. Piszesz, to co czujesz, to co siedzi w Tobie, to co Cię tak bardzo boli. Wtedy każde słowo ma dla Ciebie duże znaczenie. Piszesz sercem. Właśnie w sercu skrywasz wszystkie Twoje uczucia, emocje, smutek czy radość. ~ Monika ___________________________________ Okładkę wykonała: OBrien_Is_My_Bitch ___________________________________ Najwyższe notowania: - #64 w Poezja - 02.07.16r - #35 - 12.07.16r ____________________________________ Moje małe osiągnięcia: ~ 1000 odsłon - 15.08.16r

Na cmentarzu, za nagrobkiem rodziców, odkryłem tajną skrytkę. Myślałem, że jest pusta, jednak okazała się być wypchana listami mojego Ojca do nieżyjącej już wtedy Matki. To jego ostatnia wiadomość, prosta acz piękna. I niech ta prosta myśl z wami pozostanie.

- Mam na imię Palette a ty? - zapytał dziwnie wyglądający szkielet w dość dziwacznej czapce. Jednak było widać, że to nie szaleniec a naprawdę miły gość. Uśmiechnął się podając rękę. - G-Goth - odrzekł nieśmiało. Podał mu swą dłoń. - Zawszę się rumienisz gdy poznajesz ludzi? - zapytał radośnie. - Nie musisz się wstydzić jesteś wśród przyjaciół! - Popatrzył prosto w oczy koledze. Miał spojrzenie, które mówi ,,Nie bój się tu są sami przyjaciele". Goth'a to podniosło na duchu, lecz nadal był onieśmielony. Cóż poradzić z aspołecznością się nie da walczyć, bo zawszę zwycięża.

Lea to silna dziewczyna, ale los ciągle stawia jej kłody pod nogi. Wszelkie przeciwności znosi z podniesioną głową. Macocha tyranka? Zdarza się. Trudne dzieciństwo? Bywa. Obłudni ludzie dookoła? Nic nie poradzisz. Zaginięcie męża i opieszałość policji? Z tym na pewno się nie pogodzi. Jej córeczka musi mieć tatę, a ona męża. Tego nikt jej nie odbierze. Czas wziąć sprawy w swoje ręce...

Podczas swoich szesnastu lat życia zdążyłam: wylądować na policji dwanaście razy, spalić: dom, kilka paczek papierosów, jointa, własną matkę. Niczego nie żałuję, pragnę więcej, zrobię więcej.

Bak tlenu, brak, brak... Umieram... Ciemność... Nie mogę oddychać... To koniec...

Życie w szkole nie zawsze jest proste. Zwłaszcza kiedy nie jesteś lubiany. Nie masz mnóstwa przyjaciół, znajomych, kumpli. Historia opowiada o życiu przeciętnej nastolatki która przez wpływy otoczenia zmienia się o 180 stopni.

wiersze mojego autorstwa pisane "do szuflady"