Tęsknota Stories

Uświadomił sobie, że nie kochał jej jeszcze nigdy tak bardzo, jak właśnie w tej chwili - kiedy patrzył, jak odchodzi.

Rosalie Colins to uczennica trzeciej klasy liceum.W swoim życiu naprawdę bardzo dużo przeszła,a to jeszcze nie koniec.Gdy spotyka Justina-nowego chłopaka w klasie-rozpoczynają się nowe problemy w jej życiu.Czy ktoś jej pomoże? Czy znajdzie w końcu TO COŚ? Dowiesz się poznając życie Rose.

Radom, dzień przed wigilią dwutysięcznego szóstego roku. Wszędzie panuje ogromny mróz...wszędzie tylko nie w domu rodziny Kruków. Tu jest na prawdę ciepło, gorąco w ręcz. Piekielnie gorąco... Ogień pożera wszystko. Świeżo wyprane dywany, nowe zasłony, ukochaną lalkę, obrazek dla Stasia...i nawet ich. Choć kłócili się niemal każdego dnia, kochała tą dwójkę całym serduszkiem. Z nikim nie czuła się tak bezpiecznie, jak z nimi...swoimi rodzicami. *** Zosia jako malutka dziewczynka cudem ocalała z pożaru, który zabrał jej wszystko co kochała. Ją i jej niespełna trzyletniego braciszka w ostatniej chwili uratował młody strażak, będący na swojej pierwszej służbie. Rodzeństwo trafia do dwóch różnych domów dziecka. Zofia nie mogąc poradzić sobie z bólem po stracie najbliższych zaczyna sprawiać problemy wychowawcze. Przechodzi z jednej rodziny do drugiej. I tak w kółko...aż niedługo przed osiemnastymi urodzinami trafia to rodziny Krzyżanowskich. Co się zmieni od tego momentu? Niemalże wszystko. Autor: Inez Ziętkowska

"Wprawdzie nie wynaleziono jeszcze lekarstwa, które umożliwiłoby trwałe wykasowanie chwili słabości z ludzkiego życia, ale wciąż mamy sztukę. Sztukę, która wypowiada za nas słowa o których istnieniu często nie mieliśmy pojęcia" Melancholik, neurotyk, a może osoba skrajnie samotna w swej odrębności? Zbiór przemyśleń osoby wrażliwej, które być może nie wpisują się w kanony tradycyjnej poezji, jednak przyprawiwszy je szczyptą melancholii, można je zaliczyć do pewnej formy sztuki. Formy aż nazbyt bolesnej w swojej autentyczności.

Zbliżam się do końca tego rozdziału

Życie w szkole nie zawsze jest proste. Zwłaszcza kiedy nie jesteś lubiany. Nie masz mnóstwa przyjaciół, znajomych, kumpli. Historia opowiada o życiu przeciętnej nastolatki która przez wpływy otoczenia zmienia się o 180 stopni.

Melancholije to marzenie o byciu zrozumianym, wysłuchanym i pokochanym. Melancholije będą zawierać 20 moich autarkisch wierszy o miłości, tęsknocie, strachu i radości. Mam nadzieję, że odnajdziesz część siebie w moim świecie. 1. Wracam - Kilka miesięcy temu odeszła z tego świata bardzo bliska mi osoba, napisałam ten wiersz próbując poradzić sobie z żałobą.

Droga Alice , Czemuś mnie opuściła ?

To moje pierwsze dzieło próba interpretacji miłości oczami overthinkera, człowieka, który czuje za bardzo i myśli za długo. Dla jednych ten tomik może być ukojeniem bólu, dla innych rozdrapaniem starych ran. To zbiór moich przemyśleń, emocji i doświadczeń przelanych na papier. Nie wiem, czy znajdziesz tutaj prawdę o miłości. Być może jest to tylko projekcja romantycznego, zagubionego myśliciela, który próbował zrozumieć własne uczucia. Jeśli jednak kiedykolwiek kochałeś za mocno, tęskniłeś za długo albo nie potrafiłeś uciszyć własnych myśli być może odnajdziesz w tych słowach część siebie. "Piękny Błąd Romantycznych Głupców" to opowieść o miłości, która potrafi być zarówno najpiękniejszym schronieniem, jak i najboleśniejszą raną.

Tęsknota do szczęścia

Krótka historia z serii "co autor miał na myśli" o odnajdywaniu siebie. Interpretacja dowolna. Data powstania: 2013. Inspiracja: Luhan. Troszkę przewidywanie przyszłości, która teraz należy już do przeszłości.

Kończy się rok szkolny, a rozpoczynają wakacje. Z domów wychodzą nastolatkowie, wcześniej pochłonięci marną egzystencją ucznia. Chcą się zabawić, zaszaleć, przeżyć przygodę, której później mogą żałować... Albo nie pamiętać. Chcą być wolni i takimi się stają. Chcą żyć chwilą i to właśnie robią. Zakochują się, by później spędzać wspaniałe chwile z nowo odnalezioną drugą połówką, lub ze złamanym sercem płakać całymi nocami. Mogą też nie robić nic i tylko czekać w samotności na kolejny rok szkolny. Zupełnie jak nasi bohaterowie. Siedem odmiennych charakterów nastawionych na wspaniałe wakacje, niezapomniane wrażenia i dobrą zabawę. Chcą tego samego, jednak jak wszyscy wiemy los nie zawsze nam sprzyja i zamiast płatków róż, pod nogi rzuca kłody. Ich trudności różnią się od siebie gatunkiem i kalibrem. Nie można przecież porównać nastoletnich wybryków do niemal dorosłych dylematów i decyzji. Nie mają nic do stracenia, a tak wiele mogą zyskać. Jedynym warunkiem jest stawienie czoła i uporanie się z przeszkodami. ***** Pierwsze rozdziały są słabe stylistycznie I dość chaotyczne, jednak niezbędne do zrozumienia reszty opowieści. Obiecuję, że kiedyś je poprawię :)) BARDZO PROSZĘ O NIE KOPIOWANIE. PRAWA AUTORSKIE! ***** NAJWYŻSZE NOTOWANIA: #1 w kategorii MAŁŻEŃSTWO #2 w kategorii TĘSKNOTA #2 w kategorii ZMIANY #4 w kategorii WAKACJE #5 w kategorii CHŁOPAK #8 w kategorii RODZINA #8 w kategorii PRZYJACIELE #8 w kategorii DZIEWCZYNA

Uważasz, że nic nie jest w stanie cię przestraszyć? Trójka ludzi, którzy poznali się w dość nietypowy sposób. Realiska, optymistka, pesymistka to właśnie one. Szukające przygód i zjawisk paranormalnych. Mające różne problemy, spotykające na swojej drodze dziwne rzeczy. Nie radzące sobie w życiu. Masz podobne problemy? Może jesteś jedną z nich? Tę książkę pisała ze mną @MartynaMadej4 i Oliwia.

Wcale nie tak dawno temu Akrait została masterem w niezwykłej krainie Quatronum. Jej pierwszym zadaniem na turnusie jest poradzić sobie z własnym domem, tajemniczymi wydarzeniami na zamku, a przede wszystkim z brakiem instrukcji obsługi tego stanowiska. Całkiem sama w domu z tylko jednym pytaniem. Czemu nikt jej na to nie przygotował?

Czy miłość może trwać wiecznie? Czy śmierć umie rozdzielić dwa zakochane serca? Przekonuje się o tym Anastazja, która robi wszystko dla Adama. Nawet zaprzyjaźnia się z Ciszą.

Ta książka opowiada o pewnej dziewczynie której przyjaciółka napisała: ,,Będę za dwa tygodnie, bai."

Tomik pełen smutku i tęsknoty

Bak tlenu, brak, brak... Umieram... Ciemność... Nie mogę oddychać... To koniec...

(bo tylko takie umiem pisać) (żartuję, nie potrafię pisać wierszy) ~ 2017