Topluluk Stories

Bir gün, sokakta yürürken yerde yatan bir insan cesedinin üzerinden öylece geçeceğiz. Ne başımızı çevireceğiz, ne de yavaşlayacağız. Tıpkı bugün, ölmüş bir kedi ya da köpeğin yanından umursamadan geçtiğimiz gibi.O gün geldiğinde, kimse şaşırmayacak. Çünkü sessizlik bize çoktan alışmış olacak.Kitaplarda okuduğumuz o adaletsiz dünyada, masumları canice öldürenleri bir halkın birleşip aynı acımasızlıkla yok etmesini; şahitlerin ise adaletin yüzüne bakıp, sonra gözlerini ondan bilerek çevirmesini bekliyorum. Ama yolumuz, adalete değil, karanlığa gidiyor...

poyrazbilkay: mesajlarıma bakar mısın bilmiyorum ama seni seviyorum umay: ben teşekkür ederim ama beni sevmen için bir sebep yok adımı bilmediğine hatta beni hiç görmediğine yemin bile edebilirim poyrazbilkay: haklısın seni sevmem için bir neden yok ama sen demiştin insanlar tanımadığı kişilerden sebepsiz yere nefret duymaya başladı, diye eğer insanlar sebepsiz yere nefret edebiliyorsa sevebilirler de umay ben de sevmeyi seçtim sebepsiz yere @golosmysley