Historias de Toplum

Katıldığım bir öykü yarışmasına gönderdiğim bir öyküydü. Üzgünüm ki öyküm maalesef dereceye giremedi ancak bu öykü halihazırda bir yarışmaya gönderildi ve birileri tarafından okundu bu yüzden belki başka birilerinin hoşuna gider diye paylaşmak istedim. Hem öykünün adı tamamen bana ait öykünün ilk bölümü düzeltilmeden yan hikaye olarak aktarılacak sadece şöyle ki bunu bir roman kurgusuna dönüştürmeye karar verdim.

"Bazen," dedi sessizce, "onları uyandırmaya çalışırken kendi gerçekliğimizi kaybettiğimizi hissediyorum. Ya uyanık olanlar biz değilsek, Asu?

Çağımızın en dile getirilmeyip en büyük sorunları olan tektipleştirme, popüler kültür, topluma ayak uydurma çabası içerisinde kaybolma gibi kavramlara değinen bir hikaye. Bu çağa ait olup yaş fark etmeksizin okuyan herkesin kendinden bir parça bulacağı bir roman...

İnsanlığın tarihi boyunca hayatta kalmak için ürettiği her sistem gene insan faktörü duvarına toslayıp çürümüştür. Peki insan faktörünü çıkartarak yeni bir sistem kurmak mümkün müdür?

ne ekersek onu biçiyoruz

yaşantımdan parçalar

poyrazbilkay: mesajlarıma bakar mısın bilmiyorum ama seni seviyorum umay: ben teşekkür ederim ama beni sevmen için bir sebep yok adımı bilmediğine hatta beni hiç görmediğine yemin bile edebilirim poyrazbilkay: haklısın seni sevmem için bir neden yok ama sen demiştin insanlar tanımadığı kişilerden sebepsiz yere nefret duymaya başladı, diye eğer insanlar sebepsiz yere nefret edebiliyorsa sevebilirler de umay ben de sevmeyi seçtim sebepsiz yere @golosmysley

Toplumdaki statüsünüz, geçmiş hayatınızdaki ölüm sebebinizin özgünlüğüne göre arttığında, sosyal olarak en üst seviyeye çıkmak için neler yapabilirdiniz?