Tożsamość Stories

I have changed so many times myself that I lost my identity somewhere on the way.

19 letnia Marinette mieszka u rodziców, i przy okazji dorabia sobie u nich w piekarni. Od kilku miesięcy nie widziała Adriena ponieważ wyjechał... Jednak pewnego dnia nasz kot wraca do Paryża i pierwsze co robi to idzie odwiedzić Marinette. Gdy Marinette jest w szoku, bo ostatnio wcale nie widziała Czarnego kota (nawet w walce) nagle wraca i... pierwsze co robi to idzie do niej! Jednak Czarny kot ma wielki sekret do zdradzenia przed Marinette...

Ethemeris - planeta podzielona na dwie części. Na kontynencie Silaris żyją ludzie, którzy noszą identyczne, neurologiczne kombinezony zwane „Skórami", maskujące ich prawdziwe twarze i definiujące tożsamość. Każdy zna innych tylko po imieniu i unikalnym tatuażu na przedramieniu, który podobno odzwierciedla duszę i przeznaczenie. Drugi kontynent, Draxil, spowity wieczną mgłą, jest tajemnicą - zakazanym miejscem, o którym krążą legendy. Za fasadą porządku i harmonii stoi totalitarny rząd Rady Silaris, kontrolujący życie, pamięć i emocje społeczeństwa. Ludzie śnią narzucone wizje szczęścia, ale niektórzy budzą się z tej iluzji i pragną odkryć prawdę - o sobie, o świecie i o tajemnicach skrywanych w cieniu Góry Thar i mgły Draxil. W świecie, gdzie tożsamość jest tylko maską, a wolność - zakazana, każdy krok ku przebudzeniu to bunt przeciwko systemowi.

W świecie, gdzie technologia w pełni integruje się z codziennym życiem, Mira żyje w systemie, który kontroluje każdy jej ruch, każdą myśl. Kiedy spotyka Eliana, człowieka, który żyje poza systemem, jej uporządkowane życie zaczyna pękać. To opowieść o ciszy, emocjach, które nie mieszczą się w algorytmach, oraz o walce o zachowanie swojej tożsamości w świecie, który próbuje ją wchłonąć. Czy Mira znajdzie sposób, by na nowo poczuć? Czy zdoła rozpoznać granicę między tym, co zainstalowane, a tym, co prawdziwe? Wejdź do świata, w którym słowa mają moc, a cisza jest najgłośniejszym protestem.

co jeśli, świat umrze ale będzie żył. Jeżeli dwójkę ludzi rozdzieli masakra na ziemi. Jeżeli z 7,6 miliarda ludzi, zostanie tysiąc. Charl, po prostu traci wszystko co okazuje się kłamstwem, a zyskuje resztę, którą jej odebrano. Książka mojego autorstwa, nie wyrażam zgody na wszelakie przywłaszczanie jej treści. Trudno mi ją wstawić, bo sytuacje z niej to moja relacja z (zmarłym) przyjacielem, przeinaczona w literaturę. Może na koniec napiszę list o nim, lub do niego i objaśnię dlaczego dla mnie zmarł. Postać Matt'a nie jest nim jeżeli przyszło Ci to na myśl. Każda postać nie jest wzorowana na moich znajomych, bo są to wyłącznie wytwory mojej wyobraźni. Wszystkie uczucia zawarte w książce i nie chodzi mi o bohaterów między sobą, a o to co towarzyszy Tobie w tej podróży, to to co czułam do Maksa, każde wzruszenie, płacz, żal, smutek, szczęście, wszystko to tworzyło naszą więź.

Jak moje życie się jebało

„Papierowe serca" to subtelna, poetycka i emocjonalnie poruszająca nowela, która opowiada o samotności, poszukiwaniu akceptacji i odkrywaniu własnej tożsamości. To historia o dwóch chłopakach - nieznajomych, którzy zaczynają pisać do siebie listy, nie wiedząc, kim naprawdę jest ten drugi. Ich słowa stają się mostem, który łączy ich w rzeczywistości, w której czują się niewidzialni. Opowieść rozwija się w formie intymnej korespondencji - listy, początkowo pełne dystansu, z każdym kolejnym rozdziałem nabierają coraz większej głębi. Bohaterowie dzielą się swoimi lękami, pragnieniami, niepewnością, aż w końcu zaczynają rozpoznawać siebie nawzajem - nie tylko na papierze, ale również w prawdziwym życiu. To historia o odwadze bycia sobą, o pierwszych uczuciach, które są kruche, ale jednocześnie najprawdziwsze. O momencie, w którym niewidzialność przestaje być bezpieczna, a spojrzenie w czyjeś oczy zmienia wszystko.

Co byś zrobił/a, gdybyś nagle znalazł/a się w Obcym miejscu, w dodatku jako więzień? Gdzie jeździ się na Kołowrotku, a pogoda zmienia się w błyskawicznym tempie? Gdzie nic nie jest takie, jakim się wydaje? Marie, młoda i trochę szalona dziewczyna, ucieka ze swojego więzienia i wkracza w niebezpieczną strefę, mając przy sobie jedynie małą paczuszkę od tajemniczego wybawcy... Musi poszukiwać odpowiedzi i prawdy na własną rękę, ścigana przez Złych, od których uciekła. Podąża za wskazówkami zostawianymi przez Strażnika, lecz mroczny cień depta jej po piętach... Poznaje zawiłą, mroczną przeszłość, teraźniejszość oraz żywi nadzieja na lepsze jutro...pod warunkiem, że do jutra dożyje... Sam zostaje ocalony przed Śmiercią, jednak Kapłanka ma pewien warunek...Dotyczy on Transportera... Nie może wrócić do domu, a jedyną osobą, która może mu pomóc w misji, to wątpliwej sławy morderca i oszust, przed którym nic się nie ukryje... Drogi Marie i Samuela łączą się w małej wiosce na odludziu, co wywraca cały ich świat do góry nogami...

Nie wszystko powinno zostać odkryte. Nie wszystko powinno zostać zniszczone. Istnieją rzeczy, które należy jedynie zrozumieć i chronić. Po narodzinach Świadomości przychodzi czas na poznanie tego, co istnieje głębiej. Nie pod powierzchnią świata. Lecz pod powierzchnią samego istnienia. Custos: Kodeks Głębi prowadzi czytelnika do warstw Eterniverse, których nie widać podczas zwykłego życia. To podróż przez: ukryte struktury świadomości, architekturę decyzji, przestrzenie ciszy, warstwy pamięci, prawa równowagi, niewidzialne mechanizmy rozwoju. Tutaj pojawia się pojęcie Custosa. Nie jako strażnika ludzi. Lecz jako strażnika Głębi. Każdy człowiek posiada miejsce, do którego nie dociera hałas świata. To właśnie tam rodzi się prawda. To tam umiera ego. To tam powstaje wolna świadomość. Custos nie walczy. Nie przekonuje. Nie zmusza. Chroni przestrzeń, w której człowiek może spotkać samego siebie. Ta księga pokazuje, że największe bitwy nie odbywają się pomiędzy ludźmi. Odbywają się pomiędzy powierzchnią a głębią. Pomiędzy reakcją a świadomością. Pomiędzy hałasem a ciszą. Dopóki człowiek żyje wyłącznie na powierzchni, pozostaje niewolnikiem impulsów. Dopiero zejście w Głębię pozwala odzyskać wolność.

Bohaterka naszej historii, zmaga się z chorobą psychiczną, która sprawia, że rzeczywistość wydaje się jej nierealna. W świecie, który postrzega jako dwuwymiarowy obraz, trudno jej nawiązać prawdziwe relacje. (szkic, publikacja pierwszego rozdziału, poprawki; 1 stycznia 2024) Nie oczekuj od tej historii spójności, logicznego rozwoju wydarzeń, czy harmonijnych dialogów. To pełen sprzeczności i niepewności chaos, osoby, która chwilowo odstawiła perazynę.