Tęsknota hikaye

Każdy z nas nosi w sobie cmentarzysko zdań, które nigdy nie padły. Tych zbyt odważnych, by je wypowiedzieć, i tych zbyt bolesnych, by ubrać je w głos. „Słowa niewypowiedziane" to zapis chwil zatrzymanych w gardle. To poezja o miłości, która spóźniła się o pociąg, i o tęsknocie, która nie znała drogi powrotnej. Wejdź, jeśli Ty też milczysz zbyt głośno.

Parę spontanicznych myśli z życia

Krótkie zapiski z notatnika pisane przez dziewczynę w trudnym związku z problemami psychicznymi coraz bardziej pogarszającymi jej stan. Momenty romansu, erotycznych historii, przemocy, odreagowywania, wyrzucania emocji oraz masochistycznych scen są częste. Po 1,5 roku związku wszystko się kończy. Nie wytrzymała, zrobiła to, nie myślała ,że jej chłopak cokolwiek chciał zmienić. Przeprosić.

Poznajcie perypetia, które spotykają naszą bohaterkę powieści - Kaori. Jest to zwykła dziewczyna,która z niewiadomych przyczyn przeniosła się do innego świata. Okazuje się ,że znalazła się w wiosce znanej nam dobrze z anime Naruto. Co zrobi? Kogo pozna?Kogo pokocha i kogo znienawidzi?

Spis przeżyć i uczuć osoby chorej, ze skrajnościami, uzależnieniami, pełna obserwacji odnośnie świata, chwil, ludzi. Nieudolnie próbującej odnaleźć sens, tego wszystkiego co wokół.

Wyobraź sobie że właśnie przeprowdził*ś się do kraju w którym jeszcze nigdy nie byłeś, nie znasz tamtych ludzi i zwyczajów. Czujesz się samotny, a wszyscy których spotkasz patrzą się na ciebie tylko dlatego że inaczej wyglądasz. Nagle, pojawia się iskra która zmienia wszystko.... A jaka to iskra ? Dowiesz się czytając tą książkę

"Wprawdzie nie wynaleziono jeszcze lekarstwa, które umożliwiłoby trwałe wykasowanie chwili słabości z ludzkiego życia, ale wciąż mamy sztukę. Sztukę, która wypowiada za nas słowa o których istnieniu często nie mieliśmy pojęcia" Melancholik, neurotyk, a może osoba skrajnie samotna w swej odrębności? Zbiór przemyśleń osoby wrażliwej, które być może nie wpisują się w kanony tradycyjnej poezji, jednak przyprawiwszy je szczyptą melancholii, można je zaliczyć do pewnej formy sztuki. Formy aż nazbyt bolesnej w swojej autentyczności.

Me: Dlaczego po naszym spotkaniu przestałeś do mnie pisać? Me: Wiesz, że Cię nienawidzę?! Me: NIENAWIDZE Me: Nie pisz do mnie więcej! Me: Nie chce Cię znać Zjebany chuj: To po co do mnie piszesz? Me: Żeby Ci to uświadomić Zjebany chuj: Nie pierdol wiem, że mnie kochasz. Me: Kocham Cię? Zjebany chuj: Zależy ci na mnie, ale niestety mi na Tobie nie. Zjebany chuj: NIE KOCHAM CIĘ.

Niektórzy uważają, że miłość to najlepsza rzecz jaka mogła im się przydarzyć w życiu. Nie myślałem tak dopóki sam się nie zakochałem. Roksana przewróciła cały mój świat do góry nogami, a mnie samego owinęła wokół palca. Byłem i jestem gotów zrobić dla niej wszystko, nawet zamieszkać w Polsce tylko czy ona tego ze chce? Chcę podziękować mojej znajomej, która robiła okładkę. Wielkie dzięki.

To jest wycięty fragment dłuższej opowieści. Mam zamiar wrzucać ich więcej, a po jakimś czasie całość. :)

3.08.2019

Zacisze jak Oblock, nasze bloki wciąż takie piękne i nie potrafię zmienić o nich zdania, chociaż widuję je non-stop.

„Żeby istnieć wystarczy być. Żeby żyć - trzeba czuć." ~*~*~*~ Teraz mam swoje pięć minut. Kilka uderzeń serca, trochę straconego czasu. Wiesz, że nienawidzę takich chwil? Świadomość, że muszę powiedzieć Ci o czymś, czego nikt nie wie. Wiesz, co to znaczy? Ty lub ja. Ktoś będzie musiał umrzeć. Wiesz już, do czego zmierzam? Wyjścia są dwa: wydarzy się cud lub nim przeczytasz te historie - mnie już nie będzie. Od czego zacząć? Najlepiej od początku ~*~*~*~ Za okładkę bardzo dziękuję Qisa12

.

Historia, o parze, którą łączy więcej niż myślą. Kiedy przychodzi co do czego i w końcu muszą się pożegnać, wyznają sobie uczucia, które mają na zawsze zmienić ich życie. Wyjazd. 1200 kilometrów odległości. Tęsknota. Miłość. Piszę to, chcąc pokazać ludziom swoją historię, choć dla niektórych niemożliwą, dla mnie magiczną. Zapraszam was do świata pełnego tęsknoty, miłości i strachu, bo przecież nikt nie powiedział, że będzie łatwo, prawda?

Podczas swoich szesnastu lat życia zdążyłam: wylądować na policji dwanaście razy, spalić: dom, kilka paczek papierosów, jointa, własną matkę. Niczego nie żałuję, pragnę więcej, zrobię więcej.

....

Zbliżam się do końca tego rozdziału

Poezja - wiersz opublikowany oryginalnie w 2015 roku.