Uczucie cerita

Nikt nie zna jej prawdziwych danych. W sieci i w mieście istnieje tylko jako Cricieta. Gdy do jej szkoły trafiają dwaj nowi chłopcy, anonimowość zaczyna pękać. Jeden wie o niej zbyt wiele. Drugi nie pyta o nic. Między tajemnicą a uczuciem Cricieta musi zdecydować, komu zaufać - zanim ktoś odbierze jej prawo do bycia nikim.

„Między oddechem. O wstydzie, powrocie i kobiecie, która uczy się latać" jest literacką opowieścią z pogranicza eseju i autobiograficznego non-fiction, skoncentrowaną na kobiecym doświadczeniu, emocjach, depresji oraz procesie wewnętrznego dojrzewania. Jest to osobista, a zarazem uniwersalna narracja o kobiecie, która przez lata funkcjonuje „na zewnątrz" jako silna, odpowiedzialna i sprawcza, stopniowo tracąc kontakt z własnym ciałem, emocjami i potrzebami. Punktem zwrotnym książki staje się powrót do wypartego, traumatycznego wspomnienia z dzieciństwa - i próba objęcia go czułością zamiast wstydu. Tekst prowadzony jest językiem metafory i obrazu (m.in. teatr życia, rzeźba, cielesne pejzaże emocji), a jego rytm wyznaczają krótkie, intensywne rozdziały. Książka dotyka doświadczenia depresji, pracy w korporacyjnej strukturze, relacji, uważności oraz stopniowego odzyskiwania poczucia wolności - bez tonu poradnikowego czy terapeutycznych recept. To raczej zaproszenie do zatrzymania się i uważnego przyjrzenia się temu, co zwykle spychane jest w cień. Piszę z myślą o czytelniczkach, które w literaturze szukają języka dla własnych przeżyć, a nie instrukcji - oraz o tych, dla których literatura non-fiction pozostaje przestrzenią intymnego, ale wymagającego spotkania z doświadczeniem. Zachęcam do przeczytania!

W świecie, gdzie technologia w pełni integruje się z codziennym życiem, Mira żyje w systemie, który kontroluje każdy jej ruch, każdą myśl. Kiedy spotyka Eliana, człowieka, który żyje poza systemem, jej uporządkowane życie zaczyna pękać. To opowieść o ciszy, emocjach, które nie mieszczą się w algorytmach, oraz o walce o zachowanie swojej tożsamości w świecie, który próbuje ją wchłonąć. Czy Mira znajdzie sposób, by na nowo poczuć? Czy zdoła rozpoznać granicę między tym, co zainstalowane, a tym, co prawdziwe? Wejdź do świata, w którym słowa mają moc, a cisza jest najgłośniejszym protestem.

Kochać, czyli być z drugą osobą mimo najgorszych przeciwności losu. Cały świat może mówić, że powinieneś dać spokój, ale ty robisz swoje. Możesz upadać nie zliczoną ilość razy, ale zawsze się podnosisz i idziesz dalej. A robisz to wszystko dla tej jednej osoby, bo ją kochasz. Miłością bezgraniczną. Miłością czasem trudną. Miłością przez wielu nie rozumianą.

„Miał być tylko jednym z wielu. Miał być kimś, kto nawet na nią nie spojrzy. Ale gdy ich spojrzenia się spotkały... Zrozumiała, że to koniec gry, którą tak dobrze znała" Age Gap [19,36]

Jest to opowieść o dwójce bliskich przyjaciół. Ale co bedzie gdy jeden z nich zapragnie czegoś więcej..?

Historia, która mogła przydarzyć się każdemu. Chleb powszedni większości populacji - depresja. Opowiadanie bazuje na prawdziwych objawach wyżej wymienionej choroby, wszystkie przedstawione sytuacje są wymysłem autorki. Praca z ubiegłorocznego konkursu wydawnictwa Ridero.

Madison i Chase są przyjaciółmi od dziecka. Razem z Mitchem, który jest starszym bratem dziewczyny, stanowią nierozłączną paczkę. Wszystko byłoby normalne, gdyby nie uczucie jakim Madison darzy Chasa, pytanie czy on czuje to samo, czy jest dla niego tylko młodszą siostrą najlepszego przyjaciela? Czy pozwolą swoim uczuciom zbliżyć się do siebie i być kimś więcej niż tylko przyjaciółmi? Zaczęliśmy przepychać się na łóżku, jednak nie miałam najmniejszych szans na wygraną walkę. Złapał mnie za oba nadgarstki i przygniótł do łóżka na wysokości mojej głowy, która teraz dotykała jego kolan a jego głowa znajdowała się tuż nad moją. - Ze mną nie wygrasz, Mała. Z dołu dobiegło głośne trzaśnięcie drzwiami i krzyki Mitcha i Chada, którzy sprzeczali się o coś, nawzajem przekrzykując. Chase posłał mi jeden ze swoich zniewalających uśmiechów i zeskoczył z łóżka. Kiedy był przy drzwiach, zatrzymał się na chwile, delikatnie odwracając głowę w moja stronę. - Nie zapomnij tylko ubrać majtek. Drzwi się zamknęły a w mojej głowie panował istny chaos. Co się właśnie wydarzyło? Dlaczego ten cholerny Chase musiał wspomnieć o moich majtkach i dlaczego te słowa tak na mnie działają? *** Opowiadanie to fanfiction historii, którą poznałam w grze Chapters o tytule „Tempting the Best Man". Zdjęcia: Pinterest

Hej! Z tej strony ja - Jula. Chciałabym, żeby świat się stał lepszym miejscem, ale to chyba nie możliwe, więc po prostu napisałam kilka wierszy. Mam nadzieję, że Ci się spodobają

Zdjęła rękawice i rzuciwszy je na ławkę zaczęła odwijać z dłoni owijki. Wzięła łyk wody, wyjęła z szafki ręcznik i ciuchy na zmianę po czym udała się do łazienki. Po szybkim prysznicu wcisnęła do torby sprzęt i strój sportowy. Stojąc przed lustrem sięgnęła do włosów i rozpuściła ciasno zwinięty kok. Jej długie, czekoladowe, lekko wilgotne od wody loki rozsypały się po jej plecach oplatając ramiona i spływając na piersi. Uchyliła drzwi damskiej szatni i ukradkiem przez nie wyjrzała wypatrując swojego trenera. Droga wolna - pomyślała poprawiając torbę na ramieniu. Wyszła, cicho zamykając za sobą drzwi. Odwróciła się i z impetem wpadła wprost w umięśniony tors Dylana - jej trenera a prywatnie też przyjaciela. Młody mężczyzna miał 196 wzrostu i jak przystało na boksera pięknie umięśnione ciało. Skrzywiona przeklęła w myślach i zacisnęła pięści wbijając sobie paznokcie we wnętrza dłoni, po czym spojrzała chłopakowi w twarz. Wilgotne od potu, ciemne kosmyki włosów lekko opadały mu na oczy, których ciemna oprawa podkreślała poważne spojrzenie. Mimo surowego wzroku, chłopak w uśmiechu delikatnie uniósł kącik swoich pełnych ust, jakby spodziewał się tego co zaraz nastąpi. Sky z promiennym uśmiechem zaczęła: - Dylan. Właśnie miałam - niestety mężczyzna nie dał jej dokonczyć zdania. - Znowu się wymykasz - bardziej stwierdził niż zapytał trener wciąż z uśmiechem na twarzy.

Miłości się nie wybiera. Ona przychodzi sama wtedy, gdy się jej nie spodziewamy. Nie ma sensu z nią walczyć, bo ta walka i tak będzie z góry skazana na porażkę. Często obdarzamy uczuciem ludzi, zupełnie różnych od siebie. Tak też było w przypadku Andrzeja i Magdy. Jeśli jesteście ciekawi jak potoczą się ich losy to zapraszam na Zawsze warto.

On i ja. Ja i on. Przez pewien czas tylko to w moim życiu się liczyło. W końcu udało mi się odnaleźć cel siłę, która pchała mnie do przodu. Wszystko nagle nabrało sensu. Mój świat stał się kolorowy i dawne rozczarowania odeszły w niepamięć. Pierwszy raz byłam po prostu szczęśliwa. Do czasu. Wszystko kiedyś ma swój koniec. Wszyscy nieubłaganie i bezpowrotnie zmierzamy w jednym kierunku. Kiedy sobie w końcu uświadamiamy, że nie ma powrotu, jest już za późno. Życie ponownie staje się mroczne, straszne i nieprzewidywalne. Jednak nie to jest w tym wszystkim najgorsze. Najgorsze jest to, że nie mamy na to wpływu. Jesteśmy całkowicie bezsilni i im bardziej się opieramy, tym bardziej jesteśmy miotani na wszystkie strony i tym większy jest ból. Jesteśmy jak nic niewarte liście na wietrze, przemieszczani z miejsca na miejsce nigdzie nieodnajdujący spokoju. W tej historii nie znajdziecie serduszek i kwiatków. W tej opowieści nie będzie szczęścia i wspaniałej miłości. Nie będzie tu także wszystko wyjaśniającego pocałunku na koniec. Zapytacie: dlaczego? A ja wam odpowiem: ponieważ ta historia jest prawdziwa. W opowiadaniu występują wulgaryzmy i sceny +18, czytasz na własną odpowiedzialność. Rozdziały będą pojawiały się co tydzień.

nie mów, że miedzy nami coś stało się , chwile te, tak jak wszystko kończy się , to nie był sen, czas ugasił w nas marzenia , nie mów ,że miedzy nami coś stało się, każdy znajdzie szczęście swe, pozostaną nam wspomnienia.

One-shot z uniwersum Harry'ego Pottera, skupione wokół jednej potencjalnej sytuacji z życia Toma Riddle'a w Hogwarcie.

Nie mogę nazwać się poetą, mimo, że moje wiersze znalazły się w konkursowym tomiku. Nie piszę dla pisania, ale dla utrwalania ważnych spraw, moich uczuć i przemyśleń. Nie wiem, jak na to zareagujecie. Nie wiem wcale, czy będziecie to w ogóle czytać. Okładkę wykonała wspaniała Katarzyna Wierczyska

Ona wrażliwa. On bezuczuciowy. Ona zwykła. On nieobliczalny. Co ich połączy? Miłość, czy zwykły szantaż?

Opowiadanie niebawem ulegnie poprawie, przez co niektóre rozdziały mogą się zmienić. ZAKOŃCZONE! Regina to 19 letnia dziewczyna, która po rozstaniu ze swoim chłopakiem jest na skraju załamania. Co się zmieni w jej życiu, kiedy jej najlepsza przyjaciółka wyciągnie ją do innego klubu niż zwykle? Czy będzie wreszcie szczęśliwa? Okładkę wykonała @TheNataShow ❤ dziękuję! *FanFiction częściowo wzorowane*

Witajcie , jestem Aron i wszystko się zaczęło gdy pani wyznaczyła mnie i Marien do wykonania projektu... (Zapraszam do czytania tej miłosnej historii :)

Demony przeszłości wracają. Drwią ze mnie, śmieją mi się prosto w twarz. Krzyczą, że nie miałem prawa ich zostawić... a teraz znów mnie porwą w otchłań rozpaczy i samotności, by mnie prześladować złymi wspomnieniami i nie pozwolić odpłynąć w cudowną krainę radości i spokoju. Tylko ona możesz mnie wyrwać z tego koszmaru...

Cytaty. CYTATY C - Y - T - A - T - Y Jeżeli dalej nie wiesz co tu znajdziesz to TAM SĄ DRZWI!!!! Życzę wszystkim przemiłej lektury :*