Umut storie

Bugün, 24 Ağustos itibariyle sadece 13 yaşında bir genç kız var. Kim olduğunu bilmeyen, aşağılanan ve ailesinin bile kendini umursamadığını düşünen bir kız. Ve bu o kızın günlüğü. Hayat anlaşılması zor şeylerle, yalanlar ve sahtekarlıklarla doluyken bunca şeyin arasında sana gerçek hislerimi, düşüncelerimi vadediyorum, sevgili Valoa. O kız benim Valoa. Adımı bilme, adım yok benim. Ben, daha kendisinin kim olduğunu bilmeyen biriyim. Ben, kendisine bile dürüst olamayan biri olmayı kendisi seçmişken geleceği için kaygılanan biriyim. Fakat yine de bu koskoca evrende ben de bir bireyim. Sevgili Valoa, İsmin Fince "Işık" anlamına gelmekte. Sen yalnızca bir defter, bir günlük değil de, aynı zamanda yeni doğan umutlarımın bir göstergesisin. Eğer kendime dürüst olmayı öğrenirsem belki kim olduğumu da bilebilirim. Değerli Valoa, Kendimi bulma yolumda bana eşlik eder misin? Hiçbir şeye layık olmadığını düşünen bana bu şerefi lütfeder misin? Cevabın ne olursa olsun yine de teşekkür ederim. Ve bir şey biliyorum: Bir dilin yok, fakat bir gün herkes susacak ve sadece sen konuşacaksın. Bir insan değilsin ama diğer herkesten daha çok anlıyorsun beni, insanları. Bir tanecik Valoa, Benim değerlim, hazinem olur musun? Adının anlamı gibi, bu yolda bana ışık tutar mısın? Valoa, Fince "Işık" anlamına gelen Valoa.

... "Seni tanıdığım İlk Günden Beri Vazgeçmedim senden. İlk defa Birini çok istedim. Her gün bunlar katlanarak arttı.Onu neden sevdiğini ben hiç anlayamadım.Hep aramızda bir kişi vardı.Konu, hep bir başkasıydı. Sen ve ben hiç [biz] olamadık. Mutlu olmamız için Sadece bu engel varken O hiç kendini seninle düşünmedi. Sonra 2 günlük İnsanlar Tanıdı, Canlarını yaktı.Hep Dayanmaya çalıştı, Hep bekledi.Ama O hep gitti, Sen Gerçekten Mutlu olabileceğini anladığında bile Hep Kaçtı.Onu herşeye rağmen çok seviyordun, Ama sen onu anlayamadın." Mektubu olduğu gibi Özenle Katladı, Zarfa yerleştirdi, her seferinde toplandıkları Binanın Olduğu Adresi yazdı ve Posta kutusuna attı.

Hayatta oldugu gibi askin kendisinde de inisler ve cikislar vardir , herhangi bir ask hikayesi mukemmel ilerlerken birden dipsiz bir kuyuya donebilir ve unutmamak gerekirki bir ask hikayesinin baslangici her ne kadar da harika olmus olsada bitisi bir o kadarda kotu olabilir ama onemli olan baslangiclar degil sonlardir..

Yüzbaşı genç kızın gözlerine baktı uzun uzun içinde bir şeyler kıpırdadı nedendir ama kızın gözlerinde sadece hüzün vardı bomboş bakıyordu A-aşk sadece masallarda olur asker A-o zaman ben masaldayım yeşil gözlü kadın +18 unsurlar olacaktır rahatsız olanlar okumasın

O gece bir çarpışma olacağını bilmeyen bir kadın, O gece bir daha eskisi gibi koşamayacağını bilmeyen bir çocuk, Ve her şeyden habersiz bir kazanın doğuracağı felaketi bilmeyen bir adam. Gözyaşlarımın arasında kafamı kaldırıp simsiyah geceye baktım.Artık bitmeliydi bu gece, artık sabah olmalıydı.Ama sabah olduğunda hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

KAVUŞAMAMAK VE İMKANSIZLIK

Bazen ne kadar inanmasak da bu tür şeylere, bir yıldız kaydığında dilek tutarız. Son kalan umudumuzu o yıldızın kuyruğuna bağlar, sonra sessizce gökyüzünden kayışını izleriz. Hatta belki sonraki gün bu yaptığımızla kendi kendimize alay eder, sonra gülüp geçeriz. Ama ben öyle yapmadım.. İnsanlar hatıralarını günlüklerine, telefonlarındaki notlar kısmına yazarlar. Bense bir yıldıza anlattım. O yıldızın o gün kayabileceğini hiç düşünmeden dakikalarca içimi döktüm ona.. Ve şimdi yıldızım kayıyor, bense uzatıp elimi tutamıyorum, öylece izliyorum gidişini.. Sanki giderken bana bir dilek hakkı sunar gibi usul usul, yavaş yavaş kayıyor üstelik.. Oysa benim aklıma ne bu sona yakışır bir dilek ne de herhangi bir hayalim geliyor, sadece susup izliyorum.. Onunla beraber hatıralarım da ellerimden kayıp gidiyor sanki.. Ama yine acıları ve izleri benimle kalıyor.. - Dileğini tutacak mısın? Yoksa boşa mı gidecek bu intihar? Ben sessiz kalınca o devam etti.. - Peki.. O zaman ben dilek tutarım bu Hatıra Yıldızı'nın gidişine yaraşır bir şekilde.. Dilekler söylenirse kabul olmaz derler. Ama bende işe yaramayacak. Çünkü ben, dileğimi dileğime anlatacağım.. Dileğim; yaralarını sarmama izin vermen Yaralı Prensesim, dileğim sensin. Umarım bir gün yaralarını sarabilir, seni hiç olmadığın kadar mutlu ve evinde hissettirebilirim. Artık Hatıra Yıldızın ben olabilir miyim?

Hazal ve Cihan🤍 peki ya sevgi neydi, sevgi emekti

Bazen en büyük savaş, insanın kendi içinde başlar... Yalnızlıkla büyüyen, geçmişin yaralarıyla yürüyen bir genç kız... Bir gecede değişen hayatlar, suskun çığlıklar ve karanlığın içinden doğmaya çalışan umut. İçimizdeki Karanlık, acıyla güçlenmeyi öğrenen bir ruhun hikâyesi. Bu kitap; korkularla yüzleşmeyi, kaybolurken kendini bulmayı ve bazen bir yabancının bile hayatını kurtarabileceğini anlatıyor. Çünkü herkesin içinde bir karanlık vardır... Önemli olan onun seni mi yöneteceği, yoksa senin mi onu.

Engel ne demek ?

Dokunan herkesi öldüren,bir kılıç düşünün,ama dokunuşundan etkilenmeyen bir savaşçı,Reira Maxwell ve Reira'yı katletmeye çalışan bir suikastçı.

Altın bir kafeste büyüyen Prenses Eira'nın tek bildiği, kurallarla çevrili, kusursuz ve sessiz bir hayat. Ta ki bir sabah, ailesinin evrenin özüne -yaratıcının kendisine- savaş açma planlarını duyana kadar. Bu, sadece onların değil, tüm evrenin sonu olabilir. Saray duvarları, artık onu korumaktan çok susturmak için var gibidir. Eira, varlığından bile emin olamadığı bir güce, efsanelerde adı geçen Kader Yazarı'na ulaşmak için yasakları yıkmak zorunda kalır. Ama kaderle oynamak, yalnızca değişimi değil, en karanlık sırları da açığa çıkartacaktır. Peki Prenses Eira ve evren bu gerçekleri öğrenmeye hazır mıdır?

friends family friendly slash jay whata

sevda dile gelirse