Valkyon Stories

Historia opowiada o pewnej dziewczynie która wraca z swojej trzy letniej misi na ziemi. Dziewczyna jest szefową straży mroku północnej straży el i bardzo cieszy się z powrotu do swojego świata. Niestety jej szczęście nie potrwa długo.Pewnej nocy kwatera północnej straży el zostaje zniszczona a ich kryształ rozbity. Czy dziewczyna uratuje kogoś z pod gruz kwatery? Czy ktoś pomoże jej pozbierać się po tak dużej stracie? Czy pozna kogoś kto rozkocha jej serce? Tego dowiecie się czytając Eldarya: Miłości Smak. Serdecznie zachęcam do czytania!! Uwaga książka może zawierać wulgaryzmy!

ZAWIESZONE NA PEWIEN CZAS!!!!!!!!!!! Opis w krótce !

Starlight miła, dobra i wrażliwa 19 latka. Przez przypadek trafia do Eldaryi gdzie znajduje swoją starą przyjaciółkę Miiko. Dziewczyna chce odnaleźć swoich prawdziwych rodziców. Okazuje się, że drzemie w niej ukryty klejnot od wieków w jej rodzinie. Jest celem wszystkich istot magicznych. Jej przeznaczenie jest kryte za ciemną mgłą, które musi pokonać by uratować Eldarye, swoją rodzinę oraz inne magiczne światy.

Grace Parker- siedemnastolatka z nieistniejącym u niej poczuciem humoru. Godna miana kryminalistki, jednak nigdy nie wykorzystała swojego potencjału do zabijania ludzi i innych stworzeń. Z łatwością mogłaby zabić wszystkich wokół siebie używając swojej demonicznej mocy, jednak nie zrobiła tego. Leiftan- Kryminalista w skórze martwiącego się o wszystkich anioła. Posiada demoniczną aurę, o której nikt oprócz jego wspólnika nie wie. Do czasu, gdy razem z Lancem dopuszczają się niewybaczalnej zbrodni, którą starają się zatuszować. Czy Grace dowie się kto był przestępcą? Czy ktoś odkryje jej moce?

Nem hittem volna, hogy valaha ennyire fogok szeretni valakit, mint őt. Az első perctől kezdve megfogott. Miközben ő a fát simogatta mögé léptem és magamhoz fordítottam. - Nevra... - kezdte. - Pszt! - csitítottam el, majd magamhoz szorítottam kicsiny törékeny testét.

"Już księżyc zgasł, zapadła noc, sen zmorzył mą laleczkę. Więc oczka zmruż i zaśnij już, opowiem ci bajeczkę. Więc oczka zmruż i zaśnij już. Opowiem... ci... bajeczkę..." Dzień 172, rok - prawdopodobnie - czwarty od pierwszego przejścia; Czwarty miesiąc po przybyciu do Kwatery... Ile minęło od ostatniego Koszmaru? Nie tak dawno powiedziałabym "chyba coś z cztery lata". Mimo to nadal się boję, a spokój nocy przerywa głuchy krzyk pełen bólu. Potem przechodzi powoli w spazmatyczny szloch i - w końcu - w ciche łkanie. Zamykam oczy i widzę czerwone ślepia wodzące za każdym - najmniejszym nawet - ruchem, czuję na karku jego oddech i niewyobrażalny wręcz lęk. Kim są? Nie mam pojęcia. Ani ja, ani Miiko. Nawet przemądrzały Adreien odsyła nas z kwitkiem każdego dnia, gdy przychodzimy. Nie ważne, ja z kolejnym widzeniem, Aimee z nowymi informacjami, czy nękana tym jednym Koszmarem - moim Koszmarem - Sophie. Wszystkie nas odsyła, mimo, że doskonale wie, jak to się kończy... Jak zawsze się to kończy. Według Leiftana, było ich kilkoro... Każde z nich z bagażem. Przeróżnych, odmiennych jedna od drugiej historii i doświadczeń, myśli, odczuć, przyzwyczajeń i emocji; każde z nich - inne, choć wszystkie łączyło jedno. Byli to Oni - ukochani jeszcze nim przyszli na ten świat przez samą Oracle. Każde z nich naznaczone śmiercią jeszcze w łonie i na niedługo po narodzeniu. Spotkać się mieli po wieluset latach raz jeszcze. W jednym tylko celu... by wrócić tam, skąd przyszli - w niebyt. I zabrać ze sobą Nas - to nowe, nieświadome jeszcze niczego pokolenie. Skraść nam nasze dusze. Martwe Dusze.

- Nigdy więcej mi tak nie rób! - wrzasnęłam w stronę chłopaka. - Nie masz pojęcia jak bardzo się martwiłam! - łzy samodzielnie wypłynęły z moich oczu. Wyglądałam jak jakaś idiotka. - Martwiłaś się? - zapytał nie dowierzając. - Jak miałam się nie martwić?! - zaczęłam uderzać pięściami w jego klatkę piersiową. - Mówili, że zginąłeś! - łzy coraz bardziej się nasilały. - Bałam się, że cię stracę... - dodałam ciszej. Jego dłonie zamknęły mnie w czułym uścisku, przez co moje pięści przestały go bić. - Jestem cały i zdrowy. Cieszę się, że tobie też nic nie stało. - wyszeptał do mojego ucha. Nie miałam odwagi by mu powiedzieć... !WARNING! Mogą pojawiać się różnego rodzaju błędy w pisowni. Opowiadanie jest moją wersją zdarzeń w Eldaryi, więc będą niezgodności z fabułą. W rozdziałach mogą pojawiać się przekleństwa oraz sceny +18, które będą oznaczane plusem przy numerze rozdziału.

Un hilo rojo invisible conecta a aquellos que están destinados a encontrarse, sin importar tiempo, lugar o circunstancias. El hilo se puede estirar o contraer, pero nunca romper. El hilo dorado te conectara a esa persona y solo la muerte puede romperlos, sentimientos,alma, todo vuelve a ser uno.

ella sabia que ese mundo estaba ahí , ellos lo ocultaban ,ella pasa su tiempo buscando alguien que le crea que pasa cuando una organización súper importante mundialmente la cual la apoyo ella no era una simple humana,el ni siquiera vivía con los humanos ,ella ahora cuenta con una teoría sobre ese mundo ella viaja a ese mundo pero que pasa cuando ella empieza a preguntarse por que ella la eligió el oráculo ella se vuelve importante en el otro mundo que pasa cuando estas entre la espada y la pared o mas bien tus raíces tu amor tus nuevos amigos y tu nombre tu familia y tus antiguos amigos eldarya

Despues de haber recitado un conjuro en un antiguo libro que se encontraba en la habitacion de tus padres , recibes una visita de un ser que parece ser de otro mundo.. Este no puede volver a su mundo. ¿Como sobrevivira en la tierra?

Doibhyd, a sad little meow meow elven noble is to become his uncles apprentice at the ripe old age of 16. He's somewhat discreetly escorted to El by bona fide feral whore, Valkyon. I know i should write aadiftraf, and I will. I'm not abandoning my baby, but this fic came to me in a vivid daydream and I need to get it out of me. It's not gonna be as long as aadiftraf I swear.

KSIĄŻKA PISANA PRZEZ @xxMikaa I @adwokat- ❝ Jakie to okropnie infernalne, że da się przyzwyczaić do czegoś, co nas wyniszcza. Jeszcze gorsze jest to, że czasem nazywa się to miłością ❞ Ezarel i Gardienne popełnili błędy, ale dano im drugą szansę. Nazywała się Kendra i była ich. A oni jej.

Creía que cuando "eso" pasara , el tiempo se detendría y un calor inundaría mi pecho . Y para mi desgracia así fue. Leí esa frase en un libro una vez ... Y no la entendí hasta el día de hoy. Puedo asegurar que no hay peor sensación , que el ser traicionada por alguien en quien confiabas plenamente; Es lo más ruin que puede haber... Cuando sentí pasar la pócima de sus labios a los mios , mi mundo se derrumbó.

Może nie powinnam tam wchodzić... Może to była najlepsza decyzja w moim życiu? Nie wiem... Nic już nie wiem. Cholera gdzie ja trafiłam?! Zapraszam Cię drogi czytelniku do przygód naszej drogiej Alicji ;)

Co tu dużo mówić , tytuł zdradza wszystko. Sorry za okładkę , kiedyś zmienię. Mój WS - Ezarel💖 Codziennie nowy rozdział☺️

Słońce krąży po nieboskłonie, jednak zawsze wraca na swoje poprzednie miejsce. Tak samo jest z Juliettą, młodą wilczycą, która jak nie biega wśród straganów z koszami owoców, tak przemierza ciemne puszcze w poszukiwaniu niewielkich osad, na swoim wiernym towarzyszu - Cii. Życie w centrali głównej nie jest stworzone z pereł i cukru, kiedy wiesz z kim przyjdzie ci obcować. Gadatliwa syrena, żyjąca w pośpiechu brownie, narcystyczny wampir i inne kreatury z charakterami prosto z generatora. Dziewczyna mająca przyjaciół w postaci dwójki elfów ze swoim własnym poczuciem humoru, a zarazem czułym sercem schowanym za grubą warstwą lodu, wiedzie spokojne życie, w którym od czasu do czasu ciśnienie znacznie się podnosi, a oczy lśnią jak kryształy z zachwytu. Czemu tak po prostu nie powie mu co tak naprawdę czuje? Przecież to nie trudne! Otóż tu masz rację, to nie trudne... To cholernie niewykonalne. Beta: Harmageddon

A ZWALONY CZŁOWIEK ROBI SE ZWALONE ZODIAKI ( ͡° ͜ʖ ͡°)

Połączenie elfa i nekomata = Kłopoty w postaci dziecka Luna i Ezarel dwa przeciwieństwa tak różni a tacy sami. Opowiadanie jest o ich córce - Vite

Nina vivez sur eldarya jusqu'à ...