Vanilyareçeli Stories

Kim bilebilirdi ki benim tek bir çocuk yüzünden okulu seveceğimi, her gün okula koşarak geleceğimi ya da her gün keşke o an yaşansa diyebileceğimi... İlk defa adını bilmediğim bir duygu yaşıyordum bana ait olmadığı gözlerine bakarak.Ya aşıktım ya da kendime bunu yediremiyordum.Kim bilebilir belki de korkuyordum.Onun tek bir nefesine muhtaç olan ben hayatımı ona adarken kaybetmeyi milyonlarca kez öğrendim.Defalarca kez kendimi o kız yerine koyup benim olmayan hayallere daldım.Bazen benden daha yakın olan basketbol topunu bile kıskanıyordum.Peki onun gözünde neydim? Aptal bir aşık ya da bir ezik mi ? Ben onun için kendimden vazgeçtim.Kendimi değiştirdim,hayallerimi değiştirdim.Peki o beni sevdi mi ? Okuyun ve cevabını kelimelerinde arayın...