Wieża Stories

Leonardo, najmłodszy z braci Hamiltonów, średnio przepada za ludźmi. Chociaż „średnio" to chyba spore niedopowiedzenie. Właśnie dlatego zadecydował, że najlepszym pomysłem będzie odcięcie się od cywilizacji i przyjęcie posady głównego strażnika parku narodowego Glacier. Spokojne życie Leo zostało wywrócone do góry nogami, kiedy pewnego burzowego wieczoru szeryf Hank stanął u progu jego domu i poprosił go o pewną przysługę. Przysługa była okropnie niezdarna, miała ciemne włosy, piegi i pełno szalonych pomysłów. Doskonale wiadomo, że przeciwieństwa się przyciągają, prawda? Ale trudno jest mówić o jakimkolwiek przyciąganiu, w momencie gdy jedynym marzeniem Leo było wytarganie wszystkich włosów wnuczki szeryfa. I tak mijały miesiące, i zmieniały się pory roku. Roku, który zaważył na całym przyszłym życiu Leo.

Beatrycze nie miała lekkiego życia. Osierocona przez matkę i porzucona przez ojca, wychowywała się pod dachem okrutnej ciotki. Na kilka tygodni przed jej osiemnastymi urodzinami i wyczekaną ucieczką od pokręconego życia Beatrycze i jej ciotka wprowadzają się do nowego domu. Na sennych przedmieściach dziewczyna poznaje Adama - chłopaka, który jakby wyszedł z jej snów. Jednak Beatrycze nie jest pewna, czy może mu ufać - i każdy kolejny dzień skazuje ją na rozdarcie pomiędzy porywami serca a chłodnym rozsądkiem. Czy cokolwiek jeszcze może być w porządku?

Opowiadanie mające w swoim zamierzeniu być artystycznym eksperymentem, mającym na celu ukazać smutek, samotność, relacje międzyludzkie. Data ukończenia: 15.09.2016

Surrealistyczny świat, w którym strach przeplata się z dziecięcą ciekawością. Tam, gdzie natura przeczy logice, mała panienka próbuje odnaleźć Pierra, swojego starszego braciszka. "[...] - A ty jakim kwiatem jesteś, panienko? - przerwał Barwinek - W tej czerwieni przypominasz różę, jednak nie pachniesz tak, jak ona. Tulipany mają ciężkie płatki i są bardzo wysokie. Jesteś mała i delikatna, może jesteś konwalią majową? Nie, konwalie nie są czerwone. Więc może makiem polnym? Czy wiatr cię zerwał i tutaj przysłał? - Nie - zaśmiała się cichutko panienka - Ja nie jestem kwiatem. - Więc czymże jesteś? - zapytała podejrzliwie Stokrotka. - Jestem człowiekiem. - Człowiekiem? - zdziwiła się Niezapominajka - Jesteś pewna, że nie makiem? - Tak, jestem dziewczynką. [...]" Zbiór opowieści PAMPAJA

"Na granicy planów" to dramatyczna wersją zakończenia „Odbić„, które wałkuję od lat kilku. Powstała w wieczór, który owocował w bardzo słabe zdania i kiepskie akapity. Poirytowana brakiem jakichkolwiek chęci współpracy ze strony mojej głównej bohaterki... postanowiłam ją uśmiercić. Kusząca wizja, czyż nie? Gwoli ścisłości - przezwisko „Upadła" pochodzi od imienia głównej bohaterki - Falleré.