Wyścig mga kuwento

Tessa, dziewczyna która pracuje w warsztacie samochodowym po swoim ojciu, próbując zarobić na wymarzone studia. Przyjmuje dziwną propozycję swojego nowego sąsiada niewiedzący że to zmieni jej życie o 180°.

Zaważyłam, że ma dużą bliznę na szyi, pasowała mu. Dodawała mu męskości. W pewnym momencie zacisnął szczękę tak jakby wiedział, że na niego patrze...

Aurora myślała, że Leo jest miłością jej życia - dopóki nie zabrał jej na nocny wyścig, gdzie odkryła prawdę. Kłamstwa, sekrety i dziewczyny, które najwyraźniej miały z nim więcej wspólnego, niż sądziła. Kończy ich relację i wkracza w świat nielegalnych wyścigów, gdzie poznaje Alessandro Ferrariego - utalentowanego kierowcę, który mimo braku środków ma serce do rywalizacji. Wbrew wszystkim, w tym własnej rodzinie, Aurora wybiera jego. Ale czy miłość wystarczy, by przetrwać w świecie, gdzie prędkość to wszystko?

mój fanfiction sezon

Przekazanie zwoju z punktu A do punktu B, wydawało by się być łatwym zadaniem? Otóż gdy do wyścigu o magiczny zwój dołącza trzecia osoba, sprawy lekko się komplikują dla przewodniczącej misji. Czy uda jej się wydostać z magicznego lasu? Czy dostarczy zwój? Czy może złodziejka skradnie coś więcej niż magiczny papierek? >Świat I Postacie można zobaczyć u @Matika2001 >Orginalna historia >https://www.wattpad.com/394835547-plan-perfekcyjny-bohaterowie-cz%C4%99%C5%9B%C4%87-2

Zenyatta, klacz urodzona 2004r. Silna, szybka, piękna, po prostu urodziła się po to, żeby się ścigać. Czasem była nazywana Dancing Queen, kochała tańczyć.

10 letni Tomek w wieku 5 lat stracił obojga rodziców w wypadku. Zaopiekował się nim jego wujek Krzysiek. Krzysiek jeździł na motocyklu, zaraził tym młodego. Tomek był dla niego jak własny syn. Jeździł z nim wszędzie. Na zloty, ustawki czy wyścigi. Nigdy nie brali udziału w zawodach, ponieważ bał się go stracić. Pewnego dnia Tomek poznaje Kasię, która też pokochała motocykle. Zaraziła ją tym jej mama, która od kilku lat nie żyje.

Kawałek książki... „-Chyba nie muszę ci przypominać co tu robisz prawda słoneczko? -Nie zblizaj się do mnie, dobrze wiesz jak to się dla ciebie skończy - warknęłam czując jego dłoń na policzku. -Tutaj Han'a nie ma, nie uratuje cię - zaśmiał się pogardliwie zbliżając się powoli do moich ust, dopóki nie usłyszał przeładowania pistoletu. -Jesteś tego pewny? - prychnął azjata - A teraz zabieraj łapy od mojej dziewczyny."