histórias de Yüzleşme

Yasemin, kimseye tek bir açıklama yapmadan ülkeyi terk ettiğinde ardında yalnızca kırık kalpler değil, cevapsız sorular da bırakmıştı. Gidişi, herkes için ani... tüm ihtimaller için tehlikeli bir sessizlikti. Şimdi yıllar sonra, bir zamanlar ait olduğu hayata geri dönüyor. Parıltısıyla tanınan sosyete çevresi, konuşmaktan çok saklayan okul koridorları ve geçmişten kalan yüzler... Hepsi onun dönüşünü izliyor. Ama kimse, Yasemin'in taşıdığı yükün ağırlığını bilmiyor. Onu uzaklara sürükleyen karanlık gerçek neydi? Neden en yakınlarına bile tek bir kelime etmedi? Yasemin adım attığı her yerde eski anılar canlanırken, saklanan sırlar da çatlamaya başlıyor. Bazıları gerçeğe yaklaşmasını istemiyor, bazıları ise onunla birlikte yanmayı göze alıyor. Çünkü bu hikâyede herkesin gizlediği bir parça, herkesin sakladığı bir çatlak var. "Parıltının İçindeki Çatlaklar", geçmişle yüzleşmenin, kendini yeniden kurmanın ve karanlıkla parıltı arasındaki ince çizgide kaybolup yeniden bulunmanın hikâyesi.

Kısa, Psikoloji üzerine birkaç konuşma kitabı. İyileşme ve Farkındalık Günlüğü

Neva, Türkiye'nin önde gelen iş adamlarından Korhan Altınsoy'un kızıdır. Görünüşte zengin ve güçlü bir ailede büyümüş olsa da, babası için sadece bir isimden ibarettir ve Korhan, kızına sevgi göstermemiş, hayatına sürekli müdahale etmiştir. Neva'nın annesi Belgin, Korhan'dan Neva küçükken ayrılarak başka biriyle evlenmiş ve Ayça adında bir kızları olmuştur. Ayça, üvey ablası Neva'yı her zaman sevmiş ve ilgisini kazanmak istemiştir ancak Neva, onu asla tam olarak kabullenememiştir. Korhan'ın karanlık yüzü, Neva'nın hayatını değil bir başkalarınında hayatını etkilemeye devam eder. Bu sırada Neva, yeraltı dünyasının güçlü ve tehlikeli isimlerinden Karan Varyan ile yolları kesişir. Neva, babasının yarattığı karanlıkla mücadele ederken aynı zamanda Karan'ın dünyasına da çekilmeye başlar. Soyadının yükü, aile sırları ve kalbinin sesine kulak verip vermemesi arasında sıkışıp kalır.

Herkesin içindeki benliğini bulması dileğiyle..

Bazen ne kadar inanmasak da bu tür şeylere, bir yıldız kaydığında dilek tutarız. Son kalan umudumuzu o yıldızın kuyruğuna bağlar, sonra sessizce gökyüzünden kayışını izleriz. Hatta belki sonraki gün bu yaptığımızla kendi kendimize alay eder, sonra gülüp geçeriz. Ama ben öyle yapmadım.. İnsanlar hatıralarını günlüklerine, telefonlarındaki notlar kısmına yazarlar. Bense bir yıldıza anlattım. O yıldızın o gün kayabileceğini hiç düşünmeden dakikalarca içimi döktüm ona.. Ve şimdi yıldızım kayıyor, bense uzatıp elimi tutamıyorum, öylece izliyorum gidişini.. Sanki giderken bana bir dilek hakkı sunar gibi usul usul, yavaş yavaş kayıyor üstelik.. Oysa benim aklıma ne bu sona yakışır bir dilek ne de herhangi bir hayalim geliyor, sadece susup izliyorum.. Onunla beraber hatıralarım da ellerimden kayıp gidiyor sanki.. Ama yine acıları ve izleri benimle kalıyor.. - Dileğini tutacak mısın? Yoksa boşa mı gidecek bu intihar? Ben sessiz kalınca o devam etti.. - Peki.. O zaman ben dilek tutarım bu Hatıra Yıldızı'nın gidişine yaraşır bir şekilde.. Dilekler söylenirse kabul olmaz derler. Ama bende işe yaramayacak. Çünkü ben, dileğimi dileğime anlatacağım.. Dileğim; yaralarını sarmama izin vermen Yaralı Prensesim, dileğim sensin. Umarım bir gün yaralarını sarabilir, seni hiç olmadığın kadar mutlu ve evinde hissettirebilirim. Artık Hatıra Yıldızın ben olabilir miyim?