Yıldız Stories

Ava Chen, the daughter of the famous football coach, Arthur Chen, is forced to marry the star of the team her father was hired to coach. Will there be something real between her and the famous Kenan Yildiz?

Story inspired by the Turkish TV series Halef: Köklerin Çağrısı

He's not just a football star. He's the boy you never thought would look your way The boy behind the jersey, behind the cheers, behind the spotlight. And in a thousand different worlds, in a hundred different lives... You meet him. Love, Kenan is a soft and soulful collection of imagines Short love stories written like letters, daydreams, and quiet moments shared between you and Kenan Yildiz. Sometimes you're his childhood friend. Sometimes, a fan in the front row. Sometimes, a girl who simply bumped into him on a rainy night in Istanbul. No matter the place, no matter the version It always ends with love. - Love, Kenan. ⭐

Two people, different in every way, born in two different worlds, raised in different surroundings, find themselves brought together. Call it fate, call it destiny, call it whatever you want. One stubborn and the other distant, they embark on a friendship that is different that any other they have had before. Secrets come out, stories become reality and the once different friends realize that they aren't so different after all, despite what they thought at first. And it's starts with a stranger coming into town.

Bazen ne kadar inanmasak da bu tür şeylere, bir yıldız kaydığında dilek tutarız. Son kalan umudumuzu o yıldızın kuyruğuna bağlar, sonra sessizce gökyüzünden kayışını izleriz. Hatta belki sonraki gün bu yaptığımızla kendi kendimize alay eder, sonra gülüp geçeriz. Ama ben öyle yapmadım.. İnsanlar hatıralarını günlüklerine, telefonlarındaki notlar kısmına yazarlar. Bense bir yıldıza anlattım. O yıldızın o gün kayabileceğini hiç düşünmeden dakikalarca içimi döktüm ona.. Ve şimdi yıldızım kayıyor, bense uzatıp elimi tutamıyorum, öylece izliyorum gidişini.. Sanki giderken bana bir dilek hakkı sunar gibi usul usul, yavaş yavaş kayıyor üstelik.. Oysa benim aklıma ne bu sona yakışır bir dilek ne de herhangi bir hayalim geliyor, sadece susup izliyorum.. Onunla beraber hatıralarım da ellerimden kayıp gidiyor sanki.. Ama yine acıları ve izleri benimle kalıyor.. - Dileğini tutacak mısın? Yoksa boşa mı gidecek bu intihar? Ben sessiz kalınca o devam etti.. - Peki.. O zaman ben dilek tutarım bu Hatıra Yıldızı'nın gidişine yaraşır bir şekilde.. Dilekler söylenirse kabul olmaz derler. Ama bende işe yaramayacak. Çünkü ben, dileğimi dileğime anlatacağım.. Dileğim; yaralarını sarmama izin vermen Yaralı Prensesim, dileğim sensin. Umarım bir gün yaralarını sarabilir, seni hiç olmadığın kadar mutlu ve evinde hissettirebilirim. Artık Hatıra Yıldızın ben olabilir miyim?

Serkan Bolat's imaginary love letter to Eda Yıldız.

Кенан Йылдыз - профессиональный футболист, игрок итальянского клуба Ювентус. Арчи Грей - профессиональный футболист, игрок английского клуба Тоттенхэм Хотспур. Рина Бланко - профессиональная волейболистка, игрок испанского клуба Барселона. Кармелла Дюран - профессиональная баскетболистка, игрок французского клуба Монако. Что же связывает между собой этих спортсменов?

FAN-Fic basado en la serie de TV «Erkenci Kus». Esto es del diario personal de Derya Divit, una de las hijas de Can Divit y Sanem Aydin Divit. Ellos son los protagonistas de la serie «Erkenci Kus» y ésta es la historia de la familia Divit contada por una de sus trillizos.

After months of rotting in a Greek prison cell, Hilal is finally freed. She hasn't seen her family in what has felt like years, but realistically, has only been weeks. She also hasn't seen Leon since he left for Athens with his mother, after dealing with the grief of losing Commander Vasili. Not quite ready to face the music of her family being disappointed in her for once again getting arrested, she takes shelter in the old printing house and stumbles upon a visitor.

İnsan kendi gerçeklerini yaratarak hangi sonuca varabilir? Sınırlarını çizmeden, doğrularının farkına varmayı nasıl bekleyebilir? Ve parlamak isteyen biri, gün ışığında fark edilemeyeceğini bildiği halde geceye nasıl sırt çevirebilir? Üniversite son sınıfken abimin yanına Moskova'ya gittiğimde orada gördüğüm adamı bir türlü unutamamıştım farklı bir aurası vardı. Doktorluğa başladığım yılda o adamı; Aras'ı tekrar göreceğimi ve onun düşman aileden olduğunu bilmiyordum. "Sen, seni Moskova da görmüştüm sen o adamsın." gözlerime inanamıyordum bu o adamdı onun burada ne işi vardı? "Merhaba Yıldız." ismimi mi biliyordu, işte bu hiç iyi olmamıştı, neler oluyordu?