Yalnizlik قصص

Hafıza-i beşer nisyan ile malüldür. Yani insan unutur. Bu hem büyük bir lanet hem de hediye, hediyedir çünkü kalbini kıran dostunu unutmak istersin. İhaneti, yalanı, utanç verici anları, yalnızlığını, hayal kırıklıklarını, çuvalladığın dibe vurduğun ilk aşkından ayrıldığın anı , ölümü unutmak gerçek bir hediyedir. Unutur ve kurtulursun. İnsanları unutabilirsin. Olayları, mekanları, zamanı, unutabilirsin. Hatta onun sana yaptıklarını da. Ama o insanın , sana neler hissettirdiğini unutamazsın." Dizide böyle mi diyordu Can Manay ? Hissettirdiklerini unutamazsın"

İletişim hakkında ulaşmayan sözün yerine geçen mesajlar, bazen bir figür bir bakış olabiliyor. Ruhunda bir bilge dolaşan bir çocuğun, hissettiklerini anlayan sürpriz ziyaretçisi. Sevginin gücüyle yaşayan, şifreleri her daim çözer.

Bir köyde, sessizliğin içinde kaybolan bir çocuk ve hayata dair soruları olan bir kız... Ela, ailesiyle tatile geldiği köyde, kimsenin fark etmediği Yusuf ile tanışır. Tekerlekli sandalyede hapsolmuş olan Yusuf, kendisini ifade edemese de gözleriyle dünyayı anlatırken, Ela, hayatın anlamını ve güzelliklerini keşfetmeye başlar. İki farklı dünyadan iki farklı insanın kurduğu sessiz bir bağ, hayatın en değerli anlarını ve kaybolmuş sevgiyi yeniden anlamalarını sağlar. Ama bazen, güzelliklerin kaybolduğu anlar, bir ömrün en derin izlerini bırakır.

... zamanın açtığı yarayı, yarınlar kapamaya kalkarsa...

"Ve o gece anladım,her sabah sana uyanmak için neleri feda edebileceğimi..." Tek başına ayakta durmaya çalışan,yalnız bir kızın hikayesi... Nefes küçüklüğünden beri aile sevgisi görmeyen ama bi okadarda onları çok seven 21 yaşında bir kız. Anne babasını kaybetmesi üzerine yaşadığı büyük şehirde yapayalnız kalmış ardından tek iletişimi olduğu akrabası teyzesinin yaşadığı küçük bir sahil kasabasına taşınmış,teyzesi ve kedisiyle yaşamaya başlamıştı. Ve çok büyük bir raslantı sonucu birisiyle tanışır. İlk başta arkadaştırlar,yada sadece kendilerini buna inandırmak istiyorlardır...

Tüm nezaketiyle kabul edilmiş bir bitişin başlangıcı

Merhabalar.. Yaklaşık 2 yılı aşkın süredir aklımda olan kitap yazma fikrini eyleme geçirmeye karar vermiş bulunmaktayım. Umarım güzel bir hikaye olur.

Sadece birkaç saniyeni ayır ve yalnızlığıma ortak ol hadi.

Suya atlamak, yalnızlığı kabullenmekle beraber hapis bir şekilde yaşamaktır. Suya atlamak, seni sevmek belki de sevmeye çalışmak gibiydi. Suya atlamak, kalp kırıklıklarını bir köşeye bırakıp onarılmayacak başka bir kalbi sevmek gibiydi. Su sendin belki ama o suya atlayan bendim. Kalbine her seferinde koşan bendim. Koşmayı unutmuş ben. Yürümek varken koşan ben. Senin görmediğin gerçekleri gören ben gibi. Olsun, varsın ama bittik.

Hayatta her şeyini kaybetmiş bir gencin iç duyguları nasıl sizce?

MERHABA İNGİLİZCE CÜMLELERİ SİZİN İÇİN YAZDIM UMARIM İŞİNİZE YARAR

..................................................................

Have you ever had a moment where you said "I wish"? Could it be that moment actually saved you from the biggest disaster? Maybe the one you couldn't be with would have ruined you... And maybe that tear was a sign of a miracle. This piece tells how regrets can actually turn into salvation. Read it once... maybe your own "I wish" will no longer feel like a burden.

Tür:Psiklojik gerilim ,gizem Şehrin dar sokaklarının uzandığı çıkmazda, zamanın tüm izlerini üzerinde taşıyan eski bir otel... Bu otelde hem yaşayan hem de çalışan Serhat, kendini giderek karanlıklaşan bir oyunun içinde bulduğunda, bunun kimin seçimi olduğunu sorgulamaya başlar. Gizemli bir Rus müşteriyle yakınlaşması, geçmişin izlerini unutmaya çalıştığı bir dönemde onu gerçek ile hayal arasında gidip gelen tehlikeli bir döngüye sürükler. Başta bir tesadüf gibi görünen bu karşılaşma, zamanla Serhat'ın hayatını çevreleyen görünmez iplerin gerildiği bir sınava dönüşür. Peki, amaç yaşamaksa, kendi gerçeğini mi yaratacaksın, yoksa sana dayatılanı mı kabulleneceksin? Serhat, yalnızca bir çıkmaz sokağın değil, zihninin en karanlık köşelerinin de içine hapsolduğunu fark ettiğinde artık çok geçtir. Çünkü içinde bulunduğu oyun, düşündüğünden çok daha ölümcüldür...

yalnızlık neydi? insana neyi hissettiriyordu? bir şarkı sözü müydü ya da onlarca insanın içinde kaybolmak mıydı? içinde birikmiş onlarca söz, kafanda dönen yüzlerce düşünce miydi? ben Gece... o kadar yalnızım ki, gökyüzündeki yıldızlar bile beni aydınlatmıyor. söyleyecek çok şeyim var ama içimde birikiyor...