Yazmak Histoires

Garsonluk yapıyorum. Saat 14.00'da başlayan mesaiden önce erken uyanıp yazdıklarım bunlar. Elimden geldiğince her gün yazmaya gayret edeceğim. Çünkü yazmak benim için nefes almak gibi bir şey. Umarım mesai saatlerimi değiştirmezler çünkü bazı günler saat 10'da işe başlamamı istiyorlar. 10 saat boyunca çalışıyorum ve akşam eve geldiğimde yazacak halim kalmayabiliyor. Okuyanlara şimdiden çok teşekkür ederim.

Benimde pek bir fikrim yok sisler,kendim araştırma yaparken buraya da atacağım.Hem ara ara kendim okurum,hem de belki bazılarına yardımcı olur.

Okyanusun ortasında, göğe uzanan bir fenerin tepesinde bir adam uyanır. Ne adını hatırlar, ne geçmişini. Ama kalemi nasıl tutacağını biliyordur. Ve yazının içinde bir yerlerde saklanan bir şey onu çağırmaktadır. Pharos I, hafızanın kıyısında gezinen, gözetimin gölgesinde soluk alan bir yolculuktur. Burada ışık, bir merhamet değil; bir silahtır. Sanat, seçimle değil, izinle var olur. Ve rüyalar-artık kimsenin değildir. Yazmak, onun için bir direnme biçimi. Ya da sadece, kendi gerçeğinde kaybolmamak için son bir çaba. Pharos I, hatırlamanın bazen yazmaktan daha keskin bir eylem olduğunu anlatan karanlık bir distopyadır. Bu, bir yazının değil, bir varoluşun hikâyesi.