histórias de Yüzbaşı

01.02.2025 Hukuk 3. Akça, işinde oldukça başarılı bir avukattır. Bir gün teröristler tarafından kaçırılır ve onu kurtaran kişi Mermi Timi'nin komutanı Yüzbaşı Yaman Kılıç Alakan'dır. Lakin onunla ve aşırı enerjik timi ile tekrar karşılaşacağı aklının ucundan bile geçmez. "Yani senin benim yanımda durman ve işlerime burnunu sokman için gönderdiler. Cihangir Albay ile acilen görüşmem gerekiyor. Bana bakıcı tutmuş." Kaşlarım çatıldı ve önümde duran askerlere baktım. "Hatta bir sürü bakıcı ve korumam olduğunu iddia eden bir bakıcı!" "Ben Yüzbaşı Yaman Kılıç Alakan ve senin kesinlikle bakıcın değilim, Akça Eliz Demirel!"

Yüzbaşı: Akkan Karayel Hemşire: Gece Aksoy ● Hakkariyeye gelerken yolda terörisler tarafından esir alınan Gece Aksoy. Onu kurtarmak icin görevlendirilen Yüzbaşı Karayel.

"Beyefendi! Siz burada böyle dikilmeye devam mı edeceksiniz? " Adam kadına döndüğünde ilk dikkat çeken şey orman yeşili gibi olan gözleriydi. Ama konuları bu değildi. Adam"Sizene hanımefendi sizi ne ilgilendirir? ' dediğinde kadın adamın salak olduğunu düşünmeye başlamıştı. Adliye koridorunun ortasında dikildiğinin farkında mıydı bu adam? "Beyefendi adliye koridorunun ortasında yalı kazığı gibi dikilen ben değilim sizsiniz." "Bir arkadaşımı bekliyorum hanımefendi. Ayrıca istediğim yerde beklerim. Siz buna karışamazsınız" "Beyefendi burası ortak alan ve ben buradan geçemiyorum sizin yüzünüzden. Ortada dolaşıp duruyorsunuz" "Kimsiniz siz hanımefendi" "Kim olduğumu merak ediyorsan " Eliyle odasının yanındaki isimliği gösterip "Oradaki isimliğe bakabilirsin " Diyerek adamı göğsünden ittirmiş ve gösterdiği odaya girmişti Adam ve arkadaşları isimliğe baktıklarında gördükleri onlar için şaşırtıcıydı.

Biz Gökpençe Tim'iyiz, dağlarda isimleri fısıldanan , göklerden inen bir gölge gibi... -Göreviniz nedir asker -Vatanı korumak -ve yanınızdaki kardeşinizi yalnız bırakmamak

art arda bahçeye giren 5 siyah araba ile herkesin bakışları arabalara dönerken sanki ölüm sessizliği vardı bahçede .Sakince arabaların kapıları açıldı ayaklarını uzatıp bir bir arabadan çıktılar gözleri yavaşça bahçeyi tarayıp birbirlerini buldu,hepsi az çok tahmin ediyolardı neden buraya çağırıldıklarını ve kesinleştirmek için sanki senkronize gibi binadan içeri girdiler, bahçede olanlar kendi aralarında fısıldaşmaya başlamışlardı bile birbirlerine kim olduklarını soruyo tanıyanlar tanımayanlara anlatıyordu bildiklerini..

(Öğretmen & Asker kurgusudur.) Bu hikayede geçen örgüt, kurum ve kuruluşlar hayal ürünüdür. ***

Atmacaların çoğu zaman kartallara dahi saldırdıkları söylenir... Atmaca timiydi onlar, en büyüklerin dahi başını kesip alan timdi. Komutanları yüzbaşı Alparslan Karadağ, kalpsiz bir adamdı. Fazla otoriter ve dediğim dedik biriydi. Onlara bir görev gelmişti, hepsini şaşkına uğratan bir görevdi. Göreve yabancı asıllı bir komutan da katılacaktı. Adıyla sadece kendi ülkesini değil, dünyayı dahi titreten bir adamdı. Xavier Salamon, düşmanlarının korkulu rüyasıydı. * "Olur da düşersem hilal uğruna, Bağrına taş bas da ağlama Şehitlik atamdan yadigâr bana Ağıtlar yakma, anam"

Konusu: Eftelya Naz Öztürk... Güçlü durmaya çalışan ama geçmişin acılarıyla derin yaralar almış genç bir doktordur. İstanbul'daki düzenini ve anılarını geride bırakıp Diyarbakır'da yeni bir hayata başlamak üzere yola çıkar. Geçmişi unutmak, acılarını geride bırakmak isterken... Bir uçak yolculuğunda, yanına oturan o kaba ve umursamaz adam, tüm huzurunu yerle bir eder. Ama o adam, kaderin Eftelya'ya yazdığı yeni hikâyenin baş kahramanıdır: Hayatına yepyeni bir sayfa açmak isterken, kader ona geçmişin değil, geleceğin en zorlu sınavını sunar. O adam: Yüzbaşı Alparslan Karakurt Kuralcı, vakur, görevine bağlı,soğuk, sert ve ukala bir adamla yaşadığı tartışma, sıradan bir tesadüf gibi görünse de... Aslında bu karşılaşma, kalbinin ilk sınavı olacaktır. duygularını göstermeyen bir asker... Ama içinde fırtınalar kopan, sadece vatanına değil, sevdiği her şeye ömrünü adamaya hazır biri... Bir çatışmada yaralanarak Eftelya'nın çalıştığı hastaneye getirildiğinde, yolları ikinci kez kesişir. Ne var ki her karşılaşmaları, ya laf dalaşına ya da kalpleri susturamayan sessizliğe dönüşür. Aralarında sürekli bir çekişme, inatlaşma ve didişme vardır. Ama en derinlerinde aynı savaş yaşanmaktadır: Aşk ve inkar... Eftelya'nın yaralı kalbine umutla dokunan adam, Alparslan'ın zırh gibi ördüğü duvarları sarsacaktır. Ama Alparslan için bir kadını sevmek, vatan kadar kutsal, bir o kadar da tehlikelidir. Çünkü o, sadece sevmeyi bilmez... Sevdiğini de vatanı gibi sahiplenir. Eftelya ve Alparslan'ın hikâyesi, kalple yemin arasında bir savaşı anlatıyor. Peki bir asker, sadece vatanı için değil... Bir kadın için de canını feda eder mi?

Vatan aşkı'nın en belirgin tonuydu haki,İkilemde tutsak kalan,biçare ruh... Her nefeste aşk ateşinin daha da körüklendiği bir kıvılcım... Belkide kıvılcımdam doğan bir yangın? Bütün olan iki yürek... bir yangın. 'Я люблю тебя всем своим существом' (Seni tüm benliğimle seviyorum)

Siz: Beyefendi, çok ses çıkıyor. Lütfen, biraz daha sessiz olur musunuz? Teşekkürler! (Görüldü. 18.23) Siz: Beyefendi, hâla çok ses çıkıyor. (Görüldü. 18.45) Siz: Beyefendi, bakın sinirleniyorum. Mesajlarımı görüp cevap vermemeniz ayrı bir olay fakat lütfen en azından ne yapıyorsanız sesinizi bir tık azaltın. Üst Komşu: Sanırım yanlış numaraya yazdınız hanımefendi. Siz: Polat Bey, siz değil misiniz? Üst Komşu: Benim.

Peşindekilerden kaçarken rastgele bir kapıyı çaldığında, aslında kaderinin kapısını araladığını bilmiyordu. Ama o kapıyı açan adam... Onun için ya kurtuluş olacaktı ya da yeni bir savaşın başlangıcı.