Zagubienie Stories

Storm nie jest jak Emilie. Córka Królowej cieszy się życiem, zarówno ludzkim, jak i nadprzyrodzonym. Zna swoje moce i korzysta z nich, lecz nie wykorzystuje. Świat potworów poznał przyszłą następczynię. Wszystko idzie dobrze. Tak przynajmniej próbuje wmówić wszystkim: matce, ojcu, swojemu opiekunowi - Scott 'owi. Lecz jest ktoś przed kim nie musi kłamać. Czarny płaszcz, krucze włosy i czarne oczy, zupełnie jak otchłań bez dna. Dowiedziała się kim jest ta istota. Przemiana przychodzi, ale... Wtedy zaczynają się kłopoty. Szuka partnera, ale nie może go wybrać. Z jednej wilk, z drugiej ktoś, kogo nie może odnaleźć. Gdyby tego było mało - poluje na nią jedno z najpotężniejszych stworzeń we wszechświecie. Co zrobi Emilie? W końcu widziała... co czeka ich wszystkich. Ale skoro to ona pisze każdą linijkę, to - czy nie może napisać własnej treści? Czy - mogłaby coś zmienić? Czy jest jeszcze INNA siła, która jest ponad nią i trójką aniołów?

Alternatywna, bo budowa wierszy jest chaotyczna Poezja, bo miały ją przypominać Alicji, bo to moje imię Okładka tymczasowa

Młody chłopak, zmagający się z uzależnieniami, depresją, sytuacją rodzinną, z otoczeniem, z szkolnymi ludźmi i nasilającymi się kontaktami internetowymi. Stara się pomagać ludziom wirtualnie,ale przychodzi moment, kiedy on sam potrzebuje pomocy.

- Adam, Adam! Proszę nie rób tego... Ja, ja Cię kocham! - O jak miło. Tylko że... Ja CIEBIE NIE!- z uśmieszkiem pod nosem wykrzyczał mój wybranek. To właśnie wtedy zrozumiałam że rozpoczyna się moje największe piekło. Piekło do którego sama dążyłam. Żałowałam wtedy wszystkiego... Oczy zaszkliły mi się w łzach. - Przestań ryczeń! Następnie dostałam z pięści w twarz, a później? Później słone łzy spływały mi po policzku strumieniami...

- Proszę Cię... - powiedział Chris - Ale o co? - wypalił nagle i ja mam wiedzieć o co mu chodzi.. - Nie rób z ciała pamiętnika... - jego oczy się zaszkliły? - Ale.. ja nie wiem czy potrafię.. - tak najczęściej odreagowywałam złe chwile - Proszę.. zrób to dla mnie, dla chłopaków, a w szczególności dla siebie. - Spróbuję, ale nie wiem czy dam rade...

Na prawdę szczery list do przyjaciela

Zbiór wierszy o tematyce różnej. Wszystkie pisane pod wpływem wydarzeń, mając więc charakter osobisty. ENG Collection of poems. They themes are different, not clear. They had been written under the influence of some events,that way it's so personal.

Chciała zapomnieć o nim myśląc że jej się uda, niestety wchodzi na złą drogę nie zauważając na to ile ma przez to problemów. Czy znów on zainteresuje się nią? A może pojawi się ktoś inny w jej życiu?

Dedykowanie tym, którzy przestają być dziećmi, a próbując odszukać w sobie odpowiedzi na nurtujące ich pytania, odnajdują tylko niepewność.

W tej książce będą zawarte różne wiersze dotyczące życia, chwile te dobre i oczywiście złe. Mogą znajdować się wszelakie przenośnie i porównania.

To popierdolone, ale zgadzam się z nim.

Sophie ma 17 lat, jej życie szybko się zmienia, gdyż rodzice informują ją o przeprowadzce. Szybko przyzwyczaja się do nowego domu i łatwo poznaje nowych znajomych. Znowu jej życie jest takie jakie powinno być. Do czasu ... Zapraszam do czytania 😘 Proszę o łapki w górę i komentarze, napewno da mi to dużo radości i wenę twórczą na kolejne rozdziały.

Wiecznie ten sam błąd, ten sam błąd, błąd, błąd.

TO LOVE

Ta książka opowiada o siedemnastoletniej dziewczynie z Londynu, która jest szczęśliwa do dnia kiedy zostaje porwana. Co się z nią stanie? Czy jest to niewinny wybryk porywacza czy jakaś głębsza tajemnica? Miłego czytania

Myślałam, że to już koniec. Że to tylko jednorazowe natchnienie. Ale teraz zdalam sobie sprawę ze to właściwie mój początek. Tutaj.

Najprzeróżniejsza poezja, o zdywersyfikowanej tematyce, jaka wypływa spod moich palców.

Dwudziestoczteroletnia Weronika Green po burzliwym dzieciństwie i tragicznych przeżyciach próbuje zapomnieć i ułożyć sobie żucie na nowo. Poznaje chłopaka. Zakochuje się. Lecz straszna i mroczna przeszłość nie daje o sobie zapomnieć. Poznaj historię Weroniki Green.

Dzień w dzień jestem wesoła,jednak w duszy płaczę!

Nic innego niż opis przeżyć wewnętrznych, uczuć, emocji zagubionej dziewczyny. Nie sądziłam jednak, że jej koniec złączy się z początkiem i będzie dla mnie odbiciem tego czasu, a z kolei moim rozwiązaniem i wyjaśnieniem. Tak, dlatego warto jest pisać i tworzyć, zwłaszcza o sobie. Tylko tak można potem odnaleźć siebie.