Çocuklukaşkı cerita

Nasıl bu kadar sustuk, nasıl bu kadar uzaklaştık bilmiyorum. Kırıldık ama kıpırdayamadık. Birimiz gitmeye cesaret etti, diğeri tutunmaya...

Aylinin babası en sadık adamına ihanet etdi. Arasın babasının iflas ettikten, hapise girdikten sonra hayatlar değişti ve Aras büyüyüp babasının intikamını almak için Aylinle evlenip ona işkence etti. Daha sonra çocukluk aşkı Ayline yeniden aşık oldu.

0542***: Şu an neden Nuriye'nin kızı Şeyma'nın sevgilisinin konuşulduğu grupta olduğumu sorguluyorum Hatunum: Çünkü gülümüz balımız güzelimiz öyle istedi 0542***: Peki ben ne alaka Siz: Siktir et ya Siz: Kasma birader 🎀 ****************** Küfür ve argo içerir. *Tüm hakları bana aittir.*

Her yaşamın bir dönüm noktası vardır...

4N1K evreninde çok yakından tanıdığınız 'Sırık' vardı: Barış Ozansoy. Peki ya Barış'ın her gece evine döndüğünde, yan villanın bahçe duvarında onu bekleyen o sessiz sığınaktan haberiniz var mı? Alina, Barış'ın çocukluk krallığının tek prensesiydi. Onun sessizliği, Barış'ın en büyük sırdaşıydı. Ancak lise yılları başladığında ve "Amazon kızı" Yaprak Ayvaz Barış'ın kalbini esir aldığında, Alina kendi sessizliğinde boğulmaya başlar. Barış, kendi güneşine doğru koşarken; Alina, o güneşin etrafındaki karanlık boşlukta asılı kalmaya razı mı olacaktı?

"Çok seviyorum lan" "Valla çok seviyorum,sürekli yanında olmak istiyorum, elini tutmak istiyorum, sen onu ne zaman öpsen yüreğimde fırtınalar kopuyor, bir tek ben öpeyim bir tek ben sarılayım istiyorum. Annenin ona bulduğu kısmetlerin ağzını burnunun kırmak istiyorum. Onun başka biri ile olma fikri bili beni çıldırtıyor anlıyormusun kardeşim?Anliyor musun şimdi yürek yangınımın nedenini?Affediyor musun kardeşini?Sözünde duramayan bu kardeşini affediyor musun?" Eren duydukları ile ağzı bir karış açık kalmış karşısındaki sarhoş çocukluk arkadaşına bakıyordu.Bu adamın kaç aydır suskunluğu bu yüzden miydi?Bunca zaman ne savaş verdi kim bilir dedi içinden. Sonra baktı kardeşim dediği adama .Karşısına geçmiş ben kardeşini seviyorum diyordu resmen.Ama buna hiç sinirlenmiş degildi. "Nasıl lan? Ne zamandır? "Bilmiyorum, nasıl oldu ,ne zaman oldu hiç bilmiyorum.Ama bildiğim bir şey varsa o da sırf seviyor diye dayak yemek pahasına Topal Hacı'nin bahçesinden kiraz çaldığım, çok korktuğum halde erkekliğe bok sürdürmemek için her seferinde yanında durup korku filmi izlediğim, parkta düştüğünde sırtıma alıp eve kadar taşıdığım, gülüşüyle nefesimi kesen gözümde hala minicik olan o kızı canım pahasına sevdiğimden.Üstelik benim onu minicik gördüğüm gibi o da beni kocaman görüp tıpkı sana dediği gibi bana da ağbi diyorken." Derince nefes aldı iki adam da .Gözunden bir damla yaş aktı rakı masasına. "Ne yapacağım ben kardeşim, bana bir akıl ver Allahını seversen.Ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ona bu kadar yakınken dokunamamak ,kokusunu içime çekememek yüreğimi yakıyor.Nolur susma bir şey söyle." "Sana ondan vazgeç ,kardeşimden uzak dur desem?" "Hayır!Asla ,asla ondan vazgeçemem.Ben onu sevdiğimi anladığımda bunca sene boşuna yaşadığımı fark ettim.Şimdi onsuz yapamam. Nefes alamam. Her şeyi de, ama vazgeç deme bana .Ben

"Bu bizim hikayemiz olabilirdi ama engeller bizi mahfetti " "Hayla bi şansımız var prenses"

"Adım Turan." Bunu duyan Müge sevinçle kendine gelir. "Ne Turan mı? Ben bunu Türklerin tarihinde duymuştum." Turan içtenlikle gülümser. "Evet, Türklerin birleşmesi anlamını taşıyor ismim."

Daha yeni liseye geçmişti,fakat ortaokuldan beri sevdiği çocukla aynı liseye geçtiğinin farkında değildi.Onunla daha hiç konuşmamıştı.Masum kız sadece platonikti ama içindeki o 'ya onu lisede birdaha göremezsem' korkusundan karnı ağrımaya başlıyordu.İşte ortaokulun son günleri...

Gururum senden ağır geldi, yorgunluğum sevgimi örttü. Ayrıldık. Ama ayrılık kalpten değil, hayattan olurmuş.

-kızımı almaya geldim şayet senin gibi bir serseriyle bırakmaya niyetim yok -kızım diye kimden bahsettiğin hakkında hiçbir fikrim yok çünkü sen kızını kendi ellerinle öldürdün ama kızım diye içerde yatan kişiden bahsediyorsan o benim kızım,ay kızım

-Unut onu artık kim bilir ne kadar mutludur -Artık geri dönmez -Çok küçüktünüz ozaman -Hatırlamıyordur bile -Üç beş anı ....................... (fon kartonundan yaptığı tacı taktı kafama ) Sen Kraliçesin bende (düşündü) Senin Kralınım (gülümsedi) (yengem de bize bakıp güldü ne düşündüğünü anlamıştım ama hayır benim gerçek aşkım mahhale arkadaşım aynı zamanda sınıf arkadaşım olan kişi olamaz yani)

iki kres arkadasinin hikayesi

Aşklar susmaya gelmez, haykırmalı insan. Hatta aşık olmak için çokta geç kalmamalı. Hayatın zorlu koşullarını elbette yaşamalı ama aşkı bulduğunda ona sıkıca tutunmalı ve hayatını onunla güzelleştirmeli. Onu haykırmalı, tamamen ona bulanmalı. Görünmeyen sevgiyi adında bile taşıyan Nihan Mihre ve biricik sevdiği Efe Alp'in, kaybettiği ve kazandığı zamanlara küçük bir göz atmaya ne dersiniz? 2 bölümlük kısa bir hikayedir. İlerleyen zamanlarda kısa özel bölümler gelecektir.

Küçüklükten beri birbirlerine aşık olan 2 insanın hikayesi

❝ 𝑺𝒆𝒏𝒅𝒆𝒏 𝒏𝒆𝒇𝒓𝒆𝒕 𝒆𝒕𝒎𝒆𝒌 𝒊ç𝒊𝒏 𝒚𝒐𝒍𝒂 ç𝚤𝒌𝒕ı𝒎... 𝒂𝒎𝒂 𝒌𝒂𝒍𝒃𝒊𝒎, 𝒆𝒏 𝒃ü𝒚ü𝒌 𝒚𝒆𝒏𝒊𝒍𝒈𝒊𝒔𝒊𝒏𝒊 𝒔𝒆𝒏𝒅𝒆 𝒚𝒂ş𝒂𝒅ı. ❞

Draco ile geçmişte birbirinize çok aşıktınız ancak aileleriniz buna engel oldu. Ben Lyra Yakamoz. Draco'nun Yakamoz Güzeli. Tabii bir zamanlar öyleydim... Ailem safkan Slytherin ancak babam ve ben Gryfindor olduğumuz için akrabalarımız bize yüz çevirmişti. Ta ki babam, annem ve kardeşim ölene kadar... Akrabalarımla kalıyordum ancak beni evden kovdular. Babamın kalan işini gencecik yaşımda ben devam ettirdim ve şu an saygın, güçlü, zengin bir insanım. Ha bu arada Quidditch'te üstüme yoktur...

Beyin unuturdu. Bir şeyi hafızasından tamamen siler, onu hiç yaşanmamış sayardı. Ama kalp unutmaz, hatırlardı. Unutamazdı, yapılan küçücük bir iyiliği, dudaklarında gülümseme oluşturan bir olayı ve en çok da ruhuna dokunan değerli bir kişiyi. Kalp unutmayı çalışır, görmezden gelir kendini kandırdı. Ama hissederdi, tanıdık bir dokunuşu, bir kokuyu veya bir bakışı. İşte kalp ve beynin savaşı burada başlardı. Kimin kazanacağı hiçbir zaman bilinmezdi. Onların hikayeside tam bu noktada başlamıştı. Birbirine sevgi ve aşk ile bağlı olan iki ruh vardı. Bu tutkulu ve aşk dolu bedenler en uzak notaların en uyumlu nağmeleriydi. Biri hatırlamayı seçmiş diğeri unutmaya zorlanmıştı. Ama ikisininde kaderleri birbirine mühürlüydü. Akıl unutsa bile kalp hissederdi...

Bazı gidişler veda değildir, Sadece ertelenmiş bir başlangıçtır. ^Modern Mahalle kurgusu^