Historias de Σχιζοφρένεια

"...Τινάχτηκε απότομα όμως, μόλις διαπίστωσε ότι δίπλα της, είχαν εμφανιστεί βήματα στην άμμο﮲βήματα που ήταν σίγουρη πως δεν υπήρχαν πριν. Σηκώθηκε αμέσως και τα ακολούθησε. Προσπέρασε την καρδιά και βρέθηκε στην άλλη πλευρά της παραλίας. Κοίταξε συνοφρυωμένη το έδαφος. Τα βήματα σταματούσαν τόσο απότομα, λες και αυτός που είχε περπατήσει είχε πετάξει στον ουρανό. Νευρίασε με τον εαυτό της που είχε αφήσει να την κοροϊδέψουν κι επέστρεψε εκεί που ήταν πριν. Όταν πέρασε από το σημείο που είχε ζωγραφίσει την καρδιά, διαπίστωσε ότι τα κύματα είχαν δυναμώσει και περνούσαν πλέον από πάνω της. Έσκυψε για να δει σε τι κατάσταση ήταν κι αν είχε αρχίσει να σβήνει, αλλά διαπίστωσε έκπληκτη ότι γινόταν ακόμα πιο έντονη κάθε φορά που την ακουμπούσε το νερό..."

...Στέκεσαι μπροστά στις στάχτες﮲ στάχτες από όνειρα που κάηκαν στο βωμό του εφιάλτη. Κι αν εμφανιζόταν τώρα μπροστά σου το Τζίνι και σου έλεγε ότι έχεις μια ακόμα ευχή; Τι θα ευχόσουν; Ρίχνεις το νόμισμα στον αέρα γιατί δεν μπορείς να αποφασίσεις. Οι στάχτες ανασηκώνονται τη στιγμή που προσγειώνεται πάνω τους. Και τότε, λίγο πριν πλαγιάσει στο έδαφος, ξέρεις τι είναι αυτό που εύχεσαι να δείξει. Ξαφνικά ξέρεις τι είναι αυτό που θέλεις να ευχηθείς. Το Τζίνι χαμογελάει σαρδόνια, και πραγματοποιεί ''την κορώνα'' που έδειξε το κέρμα κι όχι ''τα γράμματα'' που ήθελες εσύ...