Historias de ناتو

او سربازان خود را «کلاه آبی‌های میدان» می‌نامد، اما رنگ نقاب مورد استفاده دلتا- نام مستعار فرمانده یک واحد میلشیای یهودی که در انقلاب اوکرائین شرکت دارد- قهوه‌ای است. او زیر کلاه نظامی، یک کیپا [در لغت به معنی گنبد، کلاهیست که به طور سنتی یهودیان بر سر می‌گذارند] نیز بر سر دارد. دلتا، یک سربار اوکرائینی‌الاصل سابق نیروهای نظامی اسراییل، روز پنج‌شنبه بشرط آن‌که نامش فاش نشود با «منبع جهانی اخبار یهود» گفت‌وگو کرد. او توضیح داد چگونه با استفاده از مهارت جنگی که در گردان شناسایی «شوآلی شیمشون» گردان توپخانه «جیواتی» [ارتش اسراییل] بدست آورده بود توانست در صفوف جنگجویان خیابانی کیف بالا بیاید.

ناتو وانمود می‌کند که منافع کوته‌نظرانه آن جهانی است. ناتو منشور سازمان ملل را نقض می‌کند و به طرز خبیثانه‌ای از مفاهیمی مانند «دموکراسی» و «حقوق بشر» استفاده می‌کند. ناتو از بدو تأسیس خود رژیم‌های استبدادی، فاشیستی و استعماری را به مثابه بخشی از اتحاد خود در برگرفته است.

تحولات اخیر در افغانستان، از جمله ورود طالبان به کابل، صرف‌نظر از تکامل آتی آن‌ها، یک شکست آشکار و تحقیر آمیز برای ایالات متحده، ناتو و همه آن‌هایی است - از جمله برای دولت‌های متوالی پرتغال - که در استراتژی جنگ و اشغال‌ آن‌ها شرکت و تبانی کردند - جنگ و اشغالی که حزب کمونیست پرتغال به موقع رد و محکوم کرد.

در چند روز گذشته، روس‌ستیزی هار این گرایشات در روزنامه‌ها و بیانیه‌های اصلاح‌طلب و اصولگرا بازتاب گسترده‌ای یافته است. متاسفانه برخی نارسایی‌ها و لغزش‌ها درنزد احزاب کمونیست و نیروهای هوادار صلح نیز بچشم می‌خورد. بطور مثال، در «بیانیه شورای جهانی صلح» می‌خوانیم: «شورای جهانی صلح معتقد است که به‌رسمیت شناختن یک‌جانبه استقلال استان‌های اوکرائین توسط روسیه، نه‌تنها اصول پایه‌ای منشور ملل متحد را تضعیف می‌کند بلکه توجیهی برای سوء استفاده از چنین روش‌هایی در آینده از سوی قدرت‌های امپریالیستی علیه دیگر ملل جهان ایجاد می‌نماید.»

تاکنون همه می‌دانند که پرچم اوکرائین آبی و زرد است. ندانستن آن غیرممکن است زیرا ساختمان امپایر استیت در نیویورک، دروازه براندنبورگ در برلین و برج ایفل در پاریس همگی در آن رنگ‌ها غرق شده‌اند. تقریباً هر شهر و شهرک در سراسر ایالات متحده از این روش پیروی کرده است و سیاستمداران، از قانونگذاران محلی گرفته تا اعضای کنگره، در هر فرصتی فریاد می‌زنند «با اوکرائین بایستید!».

سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) در سال ۱۹۴۹ بر اساس یک بسته از دروغ تشکیل شد. در آن زمان به مردم بریتانیا گفته شد که این اتحاد نظامی صرفاً یک پیمان دفاعی متقابل است. هیچ کشور دیگری را به طور مشخص هدف ندارد و به همین دلیل هیچ مغایرتی با منشور سازمان ملل متحد ندارد. اما به زودی مشخص شد که ناتو در کنار سیتو و سنتو، هسته اصلی یک رشته ائتلاف نظامی به رهبری ایالات متحده برای محاصره اتحاد شوروی بود. پایگاه‌های نظامی آمریکا- انگلیس- ناتو از آلاسکا، کانادا و ایسلند تا اسکاندیناوی، بریتانیا و اروپای غربی (از جمله پرتغال فاشیست)، مدیترانه، ترکیه، اقیانوس هند، آسیای جنوب شرقی، کره جنوبی، ژاپن و اقیانوس آرام امتداد داشت. این تضمین می‌کرد که شهرهای شوروی در تیررس موشک‌های هسته‌ای قاره‌پیما و کوتاه-برد قرار گیرند.

یکی از پیمان‌های مهم جهانی که ظرف ۷۰ سال گذشته شکل گرفته است، پیمان آتلانتیک شمالی(ناتو) است. با اینکه انتظار می‌رفت سازمان ناتو با انحلال پیمان ورشو، ضعیف شود و درنهایت کنار گذاشته شود اما با تلاش‌های آمریکا، نه‌تنها چنین اتفاقی نیفتاده، بلکه حوزه ماموریت‌های ناتو و دامنه نفوذ آن گسترش یافته است. بر همین اساس در دهه اخیر آمریکا سعی کرده کشورهای شرق ازجمله اوکراین را برای پیوستن به ناتو تحریک کند.

بحران اوکرائین یک پدیده ملی منحصر بفرد نیست. به دلائل متعدد، اوکرائین یک «حلقه ضعیف» بوده است و نخستین قربانی سقوط الگوی اقتصادی مبتنی بر حاکمیت دلار بمثابه ارز ذخیره جهانی و تحرک از طريق تقاضای مصرفی بمثابه مکانیسم رشد اقتصادی شده است.[۱] اقتصاد اوکرائین از جمله آسیب ‌پذیرترین‌ها در بستر بحران جهانی بوده است، و این به شکاف در درون طبقه حاکم و به یک مبارزه سیاسی شدید انجامیده که اکنون چند ماهی است علنی شده است.

کمی بيش از هشت ماه پيش، در ۲۱ فوريه سال جاری، من با باور کامل تصريح کردم «نقشه ناتو اشغال ليبی است.»* من تحت اين عنوان در يک تأملات که محتوای آن به نظر می‌رسيد تخيل محض باشد، برای نخستين بار به موضوع پرداختم. من در اين سطور واقعياتی را که مرا به آن نتيچه‌گيری رساند، می‌گنجانم. «نفت به ثروت اصلی در دست فرامليتی‌های يانکی مبدل شده است؛ آن‌ها از طريق اين منبع انرژی ابزاری برای گسترش چشم‌گير قدرت سياسی خود در جهان داشتند.»

ما اجازه نخواهیم داد که رقابت تحریف حقایق تاریخی، که در آن فدراسیون روسیه از ایالات متحده آمریکا و متحدانش عقب نیست، و با اتکاء بر میراث اقتصادی، سیاسی، نظامی و فرهنگی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی، نمایش‌های «قدرت بزرگ» را آغاز کرده است بگذرد. ما اجازه نخواهیم داد تاریخ قرن بیستم، که به وسیله همه ستمدیدگان، پرولتاریای جهان، انقلاب اکتبر ۱۹۱۷، انقلاب‌های چین، ویتنام، کوبا و دیگر کشورها، جنگ‌های استقلال، پیروزی کبیر خلق‌های شوروی علیه فاشیسم نوشته شده است به وسیله امپریالیست‌های آمریکایی و اروپایی، باندهای ناتو، نئوفاشیست‌ها در اوکرائین و لهستان، و یا به وسیله ناسیونالیسم روسی تحریف شود.

این جنگ روسیه و اوکرائین نیست، بلکه جنگ ناتو علیه روسیه است، که اقدامات نظامی کنونی یکی از مراحل آن است. از یاد نبریم: پیش از شروع عملیات نظامی روسیه، ارتش اوکرائین به مدت هشت سال خاک جمهوری‌های خلق لوگانسک و دونتسک را گلوله باران می‌کرد. ایالات متحده، ناتو و اتحادیه اروپا سال‌هاست که علیه روسیه می‌جنگند. جهان غرب در تلاش است تا با تصاحب سرزمین‌های جدید و مناطق نفوذ جدید برای خروج از بحران عمیقی که از سال ۲۰۰۸ در جریان است راهی پیدا کند.

حزب کمونیست هند (مارکسیست) نگرانی شدید خود را از درگیری مسلحانه بین روسیه و اوکرائین ابراز می‌کند. مایه تاسف است که روسیه به اقدام نظامی علیه اوکرائین دست زد. مخاصمات مسلحانه باید فوراً متوقف شوند و صلح برقرار گردد. پس از انحلال اتحاد جماهیر شوروی، بر خلاف تضمینی که به روسیه داده شده بود، ناتو به سرکردگی ایالات متحده به طور پیوسته به سمت شرق گسترش یافته است.

تأکید آندرس فوگ راسموسن رییس ناتو بر این‌که اتحاد از عضویت اوکرائین جنگ‌زده استقبال می‌کند، تأکید بی‌پروا بر حرکت بسمت جنگ است. ناتو از سرنگونی دولت منتخب اوکرائین توسط فاشیست‌های مسلح در فوریه استقبال کرد. ناتو در پاسخ به کشتار سندیکالیست‌ها و سوسیالیست‌ها توسط اوباش نازی به نمایندگی دولت کی‌یف، انگشتی تکان‌نداده است. ناتو بجای توصیه به متحد جدید خود برای مذاکره با مناطقی که مایل به برسمیت شناختن کودتا نیستد، آن‌را به شروع یک جنگ تمام عیار علیه شرق اوکرائین تشویق کرده است. در نیوپورت، پترو پوروشنکو رییس‌جمهور اکرائین، کاسه‌گدایی در دست، از جنگ افروزان بلندپایه جهان تقاضای کمک بیش‌تر خواهد کرد.

تحولات اخیر در اوکرائین مردم را در سرتاسر جهان تکان داده و نگران کرده است، و برای همه کسانی که در سراسر جهان برای صلح می‌رزمند یک مانع بزرگ ایجاد کرده است. فعالان ضدجنگ و جنبش‌های مردمی در چند ماه گذشته تلاش کرده‌اند تا چگونگی کمک ایالات متحده و ناتو به افزایش تنش‌ها در روسیه و اوکرائین را افشا کنند. بسیاری از تحلیل‌های جریان حاکم از وضعیت امروز به دنبال پنهان کردن نقش تاریخی ناتو و ایالات متحده است و تقصیر را تنها به گردن روسیه می‌اندازد.

دو کشور بزرگ اروپا در حال جنگند. علت فوری این وضعیت، گسترش ناتو و طرح آن برای محدود ساختن امپراتوری رقیب خود، روسیه، با ایجاد پایگاه‌های بزرگ نیرو و سلاح‌های کشتار جمعی در امتداد مرزهای غربی و جنوبی آن و تسلیح و آموزش گسترده نیروها و شبه نظامیان اوکرائینی، به ویژه به وسیله انگلیس، بوده است. روشن است که این طبقات کارگر روسیه و اوکرائین هستند که سنگین‌ترین هزینه را در این درگیری نظامی ادامه‌دار خواهند پرداخت. حزب کمونیست ایرلند همبستگی خود را با طبقات کارگر روسیه و اوکرائین و با کمونیست‌های هر دو کشور اعلام می‌کند، و ما در غم و اندوه سربازان و خانواده‌های آن‌ها، قربانیان جنگ درون-امپریالیستی شریک هستیم.