Historias de Ისტორია

საიდან დაიწყო ეს ყველაფერი? არ ვიცი, მართლა ვერ გეტყვით... თვალები რომ გავახილე, მხოლოდ ერთი რამ ვიგრძენი - მე ის აღარ ვიყავი, ვინც ადრე. რა იყო ეს? შიში? არა, შიში ნამდვილად არ ყოფილა. ეს იყო რაღაც უფრო აღმატებული, რასაც სახელს ვერ ვარქმევდი. თითქოს ყველა ემოცია ერთ მთლიანობად შეიკვრა და მერე უკვალოდ გაქრა... დამიტოვა მხოლოდ სიცარიელე. ერთი დიდი, უძირო უფსკრული, რომელსაც ვეღარავინ და ვეღარაფერი ამოავსებდა... მით უმეტეს - ადამიანი. როგორ დაიწყო ეს ყველაფერი? მოდი, წარსულში დავბრუნდეთ..."

- მაგ ამბავს ნუ მახსენებ! - გაგახსენებ! იმდენჯერ გაგახსენებ, სანამ ამის საშუალება მექნება. სიკვდილის წინაც ამას ჩაგძახებ და საფლავში მწოლიარესაც ამას ჩამოგძახებ. იქამდე გაგახსენებ, სანამ შენს დანაშაულს არ აღიარებ და მერე...

არვიცი რა დავწერო, ან რა გიამბოთ, მაგრამ რაღაც უნდა დავწერო, რაღაც, რაც გულიდან ლოდს მომხსნის და სულს გამითავისუფლებს. ზოგადად, ყველაზე რთული პირველი სიტყვის, პირველი სტრიქონის დაწერაა, შემდგომ უფრო მარტივდება, ასე რომ მეც ამის იმედი მაქვს.

ბედისწერა ამოუცნობი რამ არის. ისევე,როგორც სიყვარული,როგორც ქვეცნობიერი...

ნამდვილი ისტორია

ამაიას ცხოვრება სამუდამოდ კარგავს წარსულის იერსახეს,როდესაც ის ნახევარღმერთების ბრძოლის ეპიცენტრში აღმოჩნდება, წინასწარმეტყველების აღსასრულებლად. "მისი რევანშით სავსე თვალები,თითოეულ მწარე დაღრინებასთან ერთად,ზიზღით ანათებდნენ."

And if you have a minute why don't we go Talk about it somewhere only we know? This could be the end of everything So why don't we gO Somewhere only we know?🌟

ერთადერთი იმ დღეს რაც მახსოვს ეს იყო სავსე მთვარის ქვეშ კოცნა

სანამ იტყვით რომ ყველაფერი გამოსწორებადი არ არის იქამდე წაიკითხეთ ეს ამბავი ერთი გოგონას შესახებ.რომელმაც ცხოვრებაში ბევრი ტრავმა მიიღო.

ყველა ლეგენდა სიმართლეზეა დაფუძნებული!

.

დაფუძნებულია რეალობაზე🥲 თუ მოწყენილი ხარ წაიკითხე. თუ შენც ბედი არ გწყალობს (უბედობა გჭირს) წაიკითხე...მიხვდები რო მარტო არ ხარ...

დღემდე არ მჯეროდა რომ ადამიანი სიძულვილიდან შეგყვარებოდა, მაგრამ რადგან ეს სასწაული საკუთარ თავს მოვახდინე, ახლა ის ჩემი ცხოვრების დიდი ნაწილია.

როდესაც ფრონტის წინა ხაზზე ხარ და ომის მონაწილე ორივე მხარე გეზიზღება. ერთადერთი რაც დაგრჩენია არის ოცნება...ოცნება ცეცხლში.

ბავშვები რომლებიც ბ პატარები დაობლდნენ ცდილობენ გაარკვიონ რა იყო მამის მკვლელობის მიზეზი.... 1980-90იანი წლები

ნია, ერთი ჩვეულებრივი გოგონა, სკოლაში წასავლელად ემზადება, როდესაც ტელევიზორიდან იგებს, რომ ბიჭი, რომელიც ბავშვობიდან საიდუმლოდ მოსწონდა უგზო-უკვლოდ დაიკარგა. მისი დღეები დეპრესიის დიდ მორევად იქცევა, მანამ სანამ...

როდესაც დაიბადა, სიკვდილის პირას იყო, მაგრამ ღმერთმა გადაარჩინა. ჯანმრთელობის მხრივ ბევრი სირთულე გაიარა, თუმცა მაინც გაიზარდა და ყველაფერი გადალახა, მიუხედავად იმისა, რომ არ იცოდა, მომავალში რა ელოდა. 12 წლის იყო, როცა პირველად იგრძნო ნამდვილი სიყვარული. შეიძლება ვინმემ თქვას, 12 წლის ბავშვმა სიყვარული რა იცისო, მაგრამ სიყვარულს ასაკი არ აქვს. სიყვარულთან ერთად მაშინვე იგრძნო იმედგაცრუებაც, თუმცა ამან არ გააბოროტა-ის კვლავ კეთილი ადამიანი დარჩა. როცა გრძნობებში გამოტყდა, მისმა გულისსაწადელმა იგივე უპასუხა, მაგრამ მაინც ვერ იყვნენ ერთად. მალევე დაშორდნენ. სწორია, რომ სწორედ დაშორების შემდეგ ჩანს, ვის უყვარდა რეალურად. ჩემს ცხოვრებაშიც ასე აღმოჩნდა. ყოველდღე ვხედავდი სკოლაში, და ყოველდღე იღვიძებდა გულში ის პატარა ნაპერწკალი, რომელიც მაშინ გამაჩ

სამი და რომელიც ერთმანეთისაგან ძალიან განსხვავდება ცდილობენ გადაჭრან ერთმანეთის პრობლემები

-მიდი, ჩაუთქვი სურვილი!