Historias de Მარტოობა

აღიარების მეშინია,თუმცა შესამჩნევია,ჩემს ცხოვრებაში ნათელი პერიოდი დაიწყო. ბედნიერებამ კვლავ შემოაღო ჩემი ცხოვრების კარი და სიგიჟემდე მეშინია ამ კარის კვლავ დაკეტვის. ეს შიში მანადგურებს და ჭკუიდან გადავყავარ,არ მინდა ბედნიერება ხანმოკლე აღმოჩნდეს,ტკივილმა სიხარული ჩაანაცვლოს და ჩემი ცხოვრებიდან ისევ გააგდოს უნამუსოდ. ვცდილობ ცუდზე არ ვიფიქრო,მაგრამ ამისთვის საკმარისად ძლიერი არ ვარ,ჩემი განვლილი სიცოცხლე ამის საშუალებას არ მაძლევს. სიმართლე ერთია,წარსულს ვერ გაექცევი,არ გაგიშვებს,კლანჭებით გებღაუჭება და როცა მოისურვებს,მაშინ მოგაქცევს თავის მარწუხებში. -მელანი ლარსონი.

რაიმე განსაკუთრებულს თუ ეძებ აქ ტყუილად მოსულხარ. აქ ვერ იპოვი სევდას, სიყვარულს, რომანტიკას, შიშის, მისტიკას, ვამპირებსა და დემონებს. აქ მხოლოდ შიშველი ადამიანის დანახვა შეგეძლება. უფროსწორად ადამიანის კეთილი და ბოროტი ბუნების. უბრალო მოვლენების, რომელიც შეიძლება თქვენი ყოველდღიური ცხოვრებისგან არგანსხვავდებოდეს. ალბათ ყველა ამოიცნობთ საკუთარ თავს, რადგან მიუხედავად ჩვენი განსხვავებულობისა, ყველას მეტ-ნაკლებად ერთი და იგივე რამ გვტკენს გულს, გვახარებს და გვწყინს რათქმაუნდა სხვადასხვა დოზით... თუმცა მე ვინ ვარ რომ ეს განვსაჯო?

სპოილერის გარეშე

ნაშრომი სარკეა ავტორისა...

ისევე გახსოვს ყველაფერი თითქოს გუშინ მომხდარიყო.მაინც ბედნიერი სარ მიუხედავად იმის რომ ის დაკარგე

ამბავი მოგვითხრობს ბავშვობის სიყვარულზე, რომელიც ზრდასრულ ასაკში სულ სხვანაირად განვითარდა. წინ იმაზე მეტი დაბრკოლება, იმედგაცრუება, მიტოვება და ღალატი დახვდა ორ უცოდველ, მაგრამ ამავე დროს ყველაზე ცოდვილ ადამიანებს ვიდრე ელოდნენ. ორი მერცხალი ერთ წრეზე ტრიალებდა მანამ, სანამ ერთ-ერთმა ფრთა არ მოიტეხა. ჩუჯექით, წინ დიდი ამბები გელით🤍

მიყვარხარ!არაფერი და არავინ,დროც კი, ვერ შეცვლის ამას.

მე შენ შეგამჩნიე,ჩვენ შოროს უხილავი კავშირი შევამჩნიე...თითქოს ეს ჩვენი ბედია.

მოგესალმებით ჩემი პატარა სხვენი ოთახიდან მაგრამ ამავდროულად კომფორტული საბუდრიდან. ეს ოთახი მეხმარება გავხდე უჩინარი და დავემალო გარემოს ხმაურს და სკოლას.ხომ ვიცი,რომ დამალვა გამოსავალი არ არის და არც პრობლემების გაქცევით მოგვარდება პრობლემა.მაგრამ საკმაოდ სუსტი აღმოვჩნდი,რომ ამ უდიდესი ცხოვრებისეულ პრობლემებს გავექცე.სწორედ ამიტომ ვიმალები ჩემს პატარა თეთრ ოთახში რომლებიც განათებებით არის მორთული.ამ ოთახში ჩემი საყვარელი კუთხე სწორედ რომ ფანჯრის რაფაა,სადაც კომფორტულად მოვკალათდები ფინჯან ყავას ან კაკაოს დავიდებ და გადავყურებ ცივ და აფორიაქებულ ნიუ-იორკს. ცათამბრჯენები,ბევრი სიბრჭყვიალე მაგრამ მათ შორის ცივი ნისლი.რომელიც ნიუ-იორკის დამახასიათებელი ამინდია.ფიქრებში გართული და ჩემი ხედით დამტკბარს რათქმაუნდ

უბრალოდ წაიკითხეთ...

პატარა ჩანახატი,რომელიც თქვენი სურვილისამებრ შეიძლება იქცეს სრულფასოვან ისტორიად❤️‍🔥