Ჯეიჰოუფი Histoires

:დდდ #7 ჰოუფიი^^

უბრალოდ წასაკითხი <3

ამჯერად, სპოილერის გარეშე❤️🫶

სიყვარული,რომელიც ერთმა ავტო კატასტროფამ განაპირობა❤

მას მისი მზის სხივი წაართვეს და მარტო დატოვეს ერთ, ცარიელ, თეთრკედლებიან ოთახში.

-მახსოვს ყველაზე მეტად თეთრი ვარდი გიყვარდა. ყოველ საღამოს მომქონდა ის შენთვის შენ კი ამბობდი: -ერთ დროს მეც ასე ვყვაოდი...ჩვენი თეთრი სიყვარულს გჯერა? დროა იწამო, რადგან ოდესღაც ყველა სიყვარული ჭკნება.

❝ვისურვებდი, რომ ერთ დღესაც გაგეღვიძა და ჩემი სახელი დაგეძახა.❞ საძინებელში ავირბინე, გავაანალიზე, რომ ჩანაწერები ყველგან იყო მიკრული, კედლებზე, ფანჯრებზე, ჩემს მაგიდასა და ჩემს კარადაზე. ზედმეტად მეძინებოდა, ალბათ, მათ შესამჩნევად. მაგრამ მხოლოდ ერთი იყო ჩემს საძინებლის ტუმბოზე. ავიღე და წავიკითხე ის, რაც ჩემი მართლწერით იყო დაწერილი. შენი დღიური წაიკითე, მინ იუნგი. _ ორიგინალი: @riseofsuga

ფიკის მთავარი შიფი არის თექუქი რათქმაუნდა იქნება სხვებიც რასაც ფიკში გაიგებთ❤❤ -ცხოვრებაში პირველად გამიხარდა შენი მახინჯი ხმის გაგება!!დავიკარგე! -პატარა ბავშვი ხარ??არ იცი რომ ლოკაცია არსებობს?? -შენ რა ჭკვიანი ყოფილხარ კაცო!! ჯონქუქ ინტერნეტი არ მაქ!! -და თუ ინტერნეტი არ გაქ მე რა გიყო?? -მიპოვე!! -როგორ?? -როგორც გინდა!! -აბა რამე აზრი ჩამაწვეთე!! -01.11.2023

•ჰობი , ისევ გძინავს? გაიღვიძე რა , მოვდივარ•

"ახლა სიკვდილი მართლაც სანატრელი გამიხდა. მხოლოდ საკუთარი თავის წყევლა შემიძლია. ჰოსოკმა იმის საშუალებაც კი არ მომცა, რომ საკუთარი თავი მომეკლა, თორემ აქამდე არ მოვიდოდი და სიცოცხლეს იმ სარდაფშივე მოვისწრაფებდი".

no spoilers

,, - მერე რა რომ მენატრები, უნდა დაგივიწყო... ასე ნაკლებად მტკივნეულია... მაგრამ როგორ შემიძლია ასე უბრალოდ გაგიშვა, როცა ჩემთან ხარ... "

ყველაფერი სიზმრით იწყება და რეალობით სრულდება მაგრამ არის კი რეალობა სიზმრის დასასრული? ❤❤❤☘🦊☘❤❤❤

შიფები!!! სოუფი თეგუკი ნამჯინი

"მთელს სამყაროს ფეხქვეშ დაგიგებდი, ეს სამყარო თავად შენ რომ არ ყოფილიყავი" იყო და არა იყო რა. იყო ერთი ბიჭი, რომელსაც საკუთარი თავის ეშინოდა. ამ ბიჭს იუნგი ერქვა. იმ შემთხვევის მერე მეორე წელი იწურებოდა. ისიც იჯდა და უსასრულოდ ვიღაცას ელოდა. მისი სასოწარკვეთილი, დაღარული სახე მოხუციაას დაემსგავსა. ის იჯდა ყველაფერს იხსენებდა, საკუთარ თავთან გულწრფელი იყო,მაგრამ იუნგის თავში მხოლოდ ერთი და იგივე წინადადება ტრიალებდა "ძალიან გვიანი იქნება გესმის? ძალიან გვიანი, როცა საკუთარ თავში გაერკვევი და მიხვდები რომ ჩემთან ყოფნა გინდა. ამის გასაანალიზებლად შეიძლება ბევრი დრო დაგჭირდეს...მე დაგელოდები...მაგრამ დრო ვერა" შესაძლოა ეს ისტორია ჩხუბით დაიწყო და ჩხუბითვე დამთავრდა, მაგრამ იყო რაღაც ამ ორს შორის, რაღაც რის გამოც უერთმანეთოთ არ შეეძლოთ. რაღაც რაც მოკ

ეს არის ისტორია j-hopeსა და მის ექიმზე, ერთ დღეს ის იგებს რომ საშნლად ავად არის ცეკვის დროს ცუდად გახდება და მოიყვანენ ექიმს, მისი მდგომარეობა კი უარესობისკენ მიდის, ეს არის რომანტიკული ისტორია, ცოტცოტა ყველაფრით: გულის ტკენით, ვნებით, ცრემლით და რაც მთავარია რომანტიკით.. "ისე ეძინა როგორც პატარა თამაშისგან დაღლილ ბავშვს. მშვიდად სუნთქავდა, ცხვირი ჩემს ტუჩებთან ქონდა და მის ყოველ ამოსუნთქვას ტუჩებზე ნაზად ვგრძნობდი. "

შენ ჩემი ვიოლინოს სევდიანი მელოდია გახდი!