ATEŞ TANRIÇASI

ATEŞ TANRIÇASI

  • WpView
    Membaca 82
  • WpVote
    Vote 12
  • WpPart
    Bab 3
WpMetadataReadBersambung
WpMetadataNoticePublikasi terakhir Min, Mar 29, 2020
Aşk... Evlilik... Ölüm... Yemin... İntikam... Belkide bu beş kelime hayatımı en kısa yoldan özetleme şekli.Herkes böyle anlatır bir başkasına.Kadın ve adam sever sonra evlenirler,adam ölür,kadın yemin eder ve her şey yolu bitmek bilmeyen bir intikama açılır.Bu kadar kısaydı değil mi her şey? Bu kadar sadece beş kelime.Kimse içimdeki fırtınayı bilmiyordu.Yalnızlığımı,ölmek istediğimi, sırf bebeğim için ayakta kaldığımı kimse bilmiyordu. Kimse yaşama gücümü intikamdan aldığımı bilmiyordu.Ama öğretecektim. Barlas Ateş Duman'ın karısının kim olduğunu herkese gösterecektim. İçimdeki bu kavurucu ateş dinmeyecekti biliyordum ama onlarıda benim ateşimle yakıp kül edecektim. Ben Ateş'in kadınıydım ve herkesi ateşimle yakmaya yeminliydim. BU BASİT BİR İNTİKAM OYUNU DEĞİL!!!!
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
#207
duman
WpChevronRight
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
Illustration

anda mungkin juga menyukai

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Vatan Uğruna
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Sessiz Yemin
  • Karven
  • Halısaha |texting
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Detail lengkap
WpActionLinkPanduan Muatan