KALP HIRSIZI

KALP HIRSIZI

Reads 59
Votes 15
Parts 1

Ongoing

Last published Mon, Feb 20, 2017

Aşk, İnsana sevmeyi, Sabretmeyi, Özlemeyi, Ögretir. Bir genç kızın hikayesi bu. Annesi babası o henüz anne himayesi altındayken annesi kokusuna ihtiyaç duyarken öldü.Trafik kazasında.Onlar abisiyle büyüdü.Birbirinin anne babası oldu.Anneannesi baktı onlara bir müddet.O da öldü kısa bir sürede.Artık hayatı tam anlamıyla yaşıyorlardı. 18 yaşındaydı Kumru.Bu yaşına gelene kadar ne gözyaşları dökmüştü oysaki.Onunla dalga geçtiler,annen yok diye.Onu ayırdılar,kutlamalarda.O annesine sarılanları gördü,yine ağladı. Bütün gözyaşlarını bitirmişti artık.18 yaşına gelince hayat onun için yeniden başladı.Anneannesiyle İzmirde yaşarken o ölünce İstanbul'a yerleştiler abisi Görkemle. Ve konservatuarda gördü onu.İlk orda oyunculuk kariyeri tam anlamiyla başladı.İlk orda öğrendi,dostluk ne demek.İlk orda gözleri ona doğruyu gösterdi Çunkü hayatınin aşkını bulmuştu orada.Kalbi küt küt atarken aşk kelimesini oğrendi.Aşk neydi?

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Content Guidelines