Truth Seeker || DRAMIONE

Truth Seeker || DRAMIONE

  • WpView
    Reads 347,213
  • WpVote
    Votes 14,755
  • WpPart
    Parts 49
WpMetadataReadMatureComplete Sat, Sep 24, 2022
Fragment - Nie był pewny kiedy, ale musiał dostać zaćmienia mózgu i zrobił najgłupszą rzecz na świecie. Pocałował ją. I jego życie na zawsze się zmieniło. Objęła go mocniej. Z każdą sekundą całował ją bardziej namiętnie, jakby próbował zdecydować, czy to dzieje się naprawdę. A działo się! Na ułamek sekundy odsunęli się od siebie. Spojrzeli sobie w oczy i tak trwali, oboje chyba zastanawiając się, czy to co zrobili było realne czy może ich wyobraźnia rozszalała się. A kiedy jej twarz znalazła się bliżej jego, aby ich usta ponownie się spotkały, zamknął oczy. Przysunął się do niej bardziej, wsuwając język pomiędzy jej wargi. Odpowiedziała, całując go mocniej. Intensywniej. Podniósł ją, w odpowiedzi obieła go nogami w pasie. Spleceni, oparci plecami o zimną ścianę, całowali się z zapamiętaniem. Pragnęli się tak bardzo niż kiedykolwiek kogokolwiek. Pocałunek pogłębił się, języki tańczył z sobą, gdy umysł tworzył obietnice, że już zawsze będą mogli czuć się w ten wyjątkowy sposób. Nie zmyśli sobie tego, całowali się jakby byli dla siebie całym światem. ** Pierwszy rozdział powstał w październiku 2016, ostatni rozdział powstał w październiku 2018** **Opowiadanie powstało na podstawie cyklu książek J.K Rowling.**
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Michał, wcale nie Mata || MATA
  • NEMO | OKI
  • Snowflakes || minsung
  • Save her || Spider-Man
  • Rodzina Monet| Maddie Inesa Monet
  • teacher's pet | yoonmin
  • Potwór, który nie chciał zbawienia | Damon Salvatore
  • 𝐕𝐎𝐆𝐔𝐄♪|| OKI
  • TANIEC Z GWIAZDĄ |sobel|
  • | połączeni | 𝗟𝗟𝗢𝗬𝗗 𝗚𝗔𝗥𝗠𝗔𝗗𝗢𝗡

- Przecież my nigdy się nie lubiliśmy - Rzuciłam, wzruszając ramionami, ale tym razem nie odwróciłam wzroku. Michał zaśmiał się krótko, bez humoru. - Tak było łatwiej, wiesz? - Sama nie wiem - Westchnęłam głęboko. Odwrócił wzrok, ale tylko na chwilę. - Zawsze byliśmy po przeciwnych stronach. Kłóciliśmy się o wszystko - Urwał, po czym dodał szybciej. - Tak było o wiele lepiej. - Michał o czym ty mówisz? - Uniosłam brwi stresując się tą całą konwersacją. Michał przewrócił oczami i parsknął. - O nas? A raczej, kurwa, nie o nas. Bo nigdy nie powinno być "nas" - Powiedział robiąc palcami cudzysłów w powietrzu. - A jednak tu jesteś - Spojrzałam w jego oczy uśmiechając się słabo. - Nie powinienem. Mieliśmy się nie znosić, miało być prosto - Powiedział przejeżdzając dłonią po swojej twarzy. Westchnęłam, czując, jak w gardle ściska mnie coś, czego nie potrafię nazwać. - Było prosto, do czasu - Wzruszyłam ramionami. Michał uniósł na mnie oczy, spojrzenie pełne sprzeczności: gniew, strach i coś, czego nigdy wcześniej nie widziałam. - Kurwa, im dłużej udaję że nic nie czuję, tym ciężej jest mi patrzeć ci w oczy - Przełknął powoli jakby nie wiedział co ze sobą zrobić. Cisza znowu zapadła między nami, ciężka, elektryczna. Staliśmy tak blisko, że mogłam poczuć ciepło jego oddechu, a serce waliło mi tak mocno, że każde kolejne słowo wydawało się być o krok od wybuchu. I wtedy nagle zrozumiałam coś, czego wcześniej nie chciałam przyjąć do świadomości - Michał Matczak nigdy nie był moim wrogiem. Wszystkie nasze spory, te pieprzone przepychanki... to było tylko tło. Za nimi kryło się coś innego, coś ciepłego, coś, co sprawiało, że serce zaczynało bić szybciej, gdy tylko na niego patrzyłam.

More details
WpActionLinkContent Guidelines