Aşk-ı Sabır

Aşk-ı Sabır

  • WpView
    مقروء 498
  • WpVote
    صوت 36
  • WpPart
    فصول 3
WpMetadataReadمستمرّة
WpMetadataNoticeآخر تحديث: أربعاء, مايو ٣١, ٢٠١٧
Hayallerimiz var hepimizin. Kimilerimizinki kısıtlanır, kimilerimizinki alkışlanırdı. Düşsekte daha güçlü bir şekile kalkarız tekrar ayağa. Daha çok düşüp, daha güçlü ayaklanmalıyız. Öyle değilmiydi o söz? Güçlü olabilmek için önce düşmem gerekir. Hayaller bazen çok büyük, bazen çok küçük. Bir yandan zorlardır. Hayallerimizde başkalarına yaşatırız. Zaten başımıza ne geldiyse başkaları yüzünden gelmedimi? Olsun! Buda bizim imtihanımız. Aşk-ı Sabır. Kimi zaman, Umutların karanlığa dönüşmüşü. Çiçeklerin siyahımsı tarafı. Renklerin siyahı.
جميع الحقوق محفوظة
#90
mira
WpChevronRight
انضم إلى أكبر مجتمع لرواية القصص في العالماحصل على توصيات قصص مخصّصة، احفظ قصصك المفضلة في مكتبتك، وقم بالتعليق والتصويت لتنمية مجتمعك.
رسم توضيحيّ

قد تعجبك أيضاً

  • (Yeniden Yayında!) Yusuf yüzlü, Demir yürekli.
  • Sonradan Gelen | Texting
  • Müezzin Beyciğim ||𝚝𝚎𝚡𝚝𝚒𝚗𝚐||
  • Nar Çiçeği
  • Diyetisyen |Texting
  • MÛTENÂ
  • İmam Sorunsalı | Texting ✓
  • KOR | Yarı Texting
  • SINIR |Tamamlandı|
  • BAŞHEKİM (TAMAMLANDI)

3 Milyon okunmayla şimdi yeniden Wattpad'de. ....... Bu Demir yürekli Yusuf ile ürkek yürekli Erva'nın hikayesi. Demir annesi gittiğinden beri Yusuf yanını kaybetmişti. Öfke ve nefret sanki anne karnında kalbine yerleştirilmiş gibi her yanını kuşatmıştı. Kalbi intikam hırsıyla buz kesmişti. Soğuktu artık Demir. Annesi'nin oğlu değildi. Zaten onu yola getirecek, ona doğruyu gösterek anneyede sahip değildi. Şimdi eceline, annesine gidene kadar, onun rahat uyumasına yardım edecekti. Kararmış kalbi daha fazla ne kadar kararabilirdi? Onu bu hale insanlar getirmişti.... *************** Erva; Hayatı seccade ve kalemlerinin arasında gidip gelen tertemiz bir kır çiçeğiydi. Onun gözleri asla tam açılmaz, dünyayı pembe gözlüklerle görmezdi. (UMUT SERİSİ 1) Her ne kadar farkında olmasa da imtihanların en zorunu yaşıyordu. Sabır dolu kalbi hiç bir sıkıntıya isyan etmiyor, mütevazı başı asla hiddetle dikelmiyordu. Tek sırdaşı kağıtları, kalemleri ve kumaşlarıydı... Edep timsaliydi Erva. Bakan gözler ar eder, bir daha bakmaya yürek isterdi. Ama onun kendini kapattığı bir kafesi, prangalarla susturduğu umutları vardı. Umut zehirli bir yılandı. Sinsice yaklaşıp, en acı yerinden vuracaktı Erva'yı. Ama umudun panzehirini bulacaktı genç kız. O gece başına gelecekleri bilse iner miydi o bahçeye?Kurulur muydu her zaman ki salıncağına? Allah bilirdi... Ama Allah onun kaderini çizmişti, Erva'ya da ancak teslim olmak düşerdi. Yazım tarihi: Eylül 2014

تفاصيل إضافية
WpActionLinkإرشادات المحتوى