Nanay
- LECTURAS 1,615
- Votos 55
- Partes 11
Ikaw ang nagbigay ng buhay.
Sa iyo ako ay nanggaling.
Namumukod-tanging alaala ko.
Pinaka-inasam-asam na makita.
O, aking mahal na Ina.
Hango sa tunay na buhay.
Todos los derechos reservados
#82
journal
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
Limang Rason
Naririnig ko ang mga takong ng kanyang sapatos habang naglalakad sa labas ng kwartong kinalulugaran ko. " Hindi namin kailangan ng katulad mo! Ang kailangan namin ay doktor para sa anak ko" bulyaw ng aking ina sa labas ng pintuan " Pasasalamatan nyo po ako sa oras na makalabas dito ang anak nyo ng matino" usal ng babae Pagak akong napatawa sa kanyang iniusal sapagkat ibinabalik niya sa akin ang nakaraan. Nakarinig ako ng isang sampal at isang tawa " Kayo po ang bahala pero trabaho ko po ang mga ganito, hindi po sa pagmamalaki subalit dito lang po ako magaling" saad niya " Ano?!? Ang sirain pa lalo ang buhay niya?!?! Ikalat na ganyan siya? Hindi ako naniniwala sa'yo!! " sigaw muli ng aking ina " Mahal, pakiusap, maging ang doktor ay hindi siya nagawang tulungan bakit ba ayaw mong subukan ang kakayahan niya?" tanong ng aking ama " Kung ganoon hindi po ako tatanggap ng pera kung hindi ko siya mapapagaling" saad nito at bumukas ang pintuanConcluida
THE MOST PAINFUL REGRET
Minahal niya ako, pinahalagahan ng sobra, iningatan at inalagaan na parang isang prinsesa. . Pero lahat nang yan binaliwala ko. Lahat nang yan binasura ko, tenatake for granted ko ang kabaitan niya, at wala ni katiting akong pakialam sa kung anong mararamdan niya. Hanggang sa isang araw nagising nalang akong hinahanap hanap ko na siya, nagising nalang ako na mahal ko na pala siya. Pero huli na ang lahat, dahil pinalaya na niya ako. Iniwan na niya ako at sinisigurado niya wala nang babalikan pa. PAIN dahil iniwan niya akong hindi man lang naipagtapat sa kanya na mahal ko siya, oh crap that mahal na mahal ko na pala siya . REGRET dahil hindi ko man lang nagawang pahalagahan lahat ng ginagawa niya, ang pagmamahal niyang sinasayang ko lang ng sobra. Mahal niya ako, pero kinamuhian ko siya. Mahal ko siya pero iniwan na niya ako. Hanggang kailan ko kaya babauin ang sakit na naranasan ko dulot ng pagkawala niya? kailan kaya ang araw na mapapatawad ko na ng lubusan ang sarili ko?Concluida
The Promise (Complete)
"For richer, for poorer, in sickness and health, till death do us part. Please wear this ring and promise me that you will not remove this because this is sign of my undieying love." Yan ang pangako mo sa akin ng kinasal tayo, pangako na araw-araw kong pinanghahawakan. Pero bakit kaylangan mo magbago ng malaman nating wala akong kakayahang magdalang tao. Alam kong sabik kang magkaroon ng sariling pamilya dahil lumaki kag nag-isa at tulad mo, gusto ko rin tayo magkaroon ng pamilya. Pero dahil sa akin di mo makakamit ang minimithi mong pamilya at dahil dun nag bago ka. At sa araw-araw na pagbabago mo ang pangako mo lang sa akin ang pinanghahawakan ko. Pero hanggang saan ko ito kayang panghawakan. A/N: This story is work of fiction. Any scene, characters or anything that have same to the other stories are purely coincidence. Please inform me politely. Disclaimer: I do not own the pictures I use. All images or videos are purely for imagination purposes. Credits to the following for the images that I used to my book cover from freepic Freepic diller, Senivpetro, Topntp26 Hope you can support me and my stories. Thank you.Concluida
Memories Afterall (BoyxBoy)
Maibabalik pa ba ang tiwalang ilang beses ng nasira? May pagkakataon pa bang bumalik ang dating masaya na alaala? Sapat na bang magmahal at magpakatanga ng ilang beses para masabi mong, "Tama na, pagod na ako."? Muli pa bang pagtatagpuin ng tadhana? O, ibabaon nalang sa limot lahat ng nangyari at magsimulang muli? Lahat ba ng love story 'e may happy ending? Lahat ba ng may happy ending ay together? "If you won't treasure and give importance to someone especially your love ones then after all of those obstacle, challenges and triumphs that you've been through together.. it would turn out as, Memories After all." --- Tara na't alamin natin ang pag-iibigan ni Freya at Danreb. Kung mananatili bang sila hanggang dulo? O mauuwi ang lahat sa alaala na kayang palitan ng ibang alaala pero hindi makakalimutan? Well-well-well. If you do so, please do read my story. It's my first story here in watty so please bare with me. If I can't satisfy you with the content of the story, then you can just simply delete it in your library. He-he. You may encounter a lot of typo errors and wrong grammar. Well, I stand for corrections, so please do me a favor, if ever you would encounter numerous mistakes then please do inform me, you could just type a chat in the comment box below in every chapter. He-he. Thank you & Enjoy reading everyone! -Nasy.Concluida
You & I Period
Copyright © 2016 by Love Eugenio ALL RIGHTS RESERVED. No part of this story may be reproduced or transmitted in any form by any means electronic, mechanical, or otherwise, whether now or hereafter devised, including photocopying, recording, or by any information storage and retrieval system without express written prior permission from the publisher. Prologue Falling? Like on the floor or on the ground? Falling on that way actually hurts but what really hurts you the most is falling in love to somebody who is incapable of giving your happiness every time you jump out of your bed, who is not good enough to give you so much reasons to smile until daylight and moonlight? And wasn't able to fill your basket of dreams in life. When was the last time you've fallen? Falling to someone has different meanings. For him you're just another ordinary woman. He doesn't like you, your race, and your kind. He just want to live alone and needed to be free from what has been broken. Pero kaya mo pa rin ba siyang saluhin kahit na alam mong planado niya lang ang lahat? Or kaya ka ba niyang saluhin kahit alam niyang planado mo din ang lahat?Concluida
We Got Married!
Ten years ago nangako siyang papapakasalan niya ako. Nakakatuwang isipin dahil ten years old lang kami pareho noon. That was our promise. Pero dumating ang panahong kailangan niyang pumunta sa America dahil doon na siya mag-aaral. Nangako siyang babalik siya at tutuparin niya ang pangako niyang ihaharap niya ako sa altar. I waited and waited for him to come back. Hindi ako nagpapasok nang kahit sinong lalaki sa buhay ko. And the time came , na bumalik siya. Guwapo pa rin siya tulad noong huli ko siyang nakita pero marami nang nagbago sa kanya. He doesn't smile. He doesn't want to talk about his life in America. I know something was wrong but I never dare to ask him. Pagkabalik niya sa Pinas, we got married though civil wedding not like what I have imagined na church wedding. We attended the same school and we lived in the same house. I loved him. I protected him. I did everything for him. But one thing is for sure, he doesn't love me. Alam ko iyun pero kasi, baliw na baliw lang talaga ang puso ko sa kanya. Pero magagawa ko pa bang mahalin ang katulad niya, gayong tumitibok na pala ang puso niya sa iba?Concluida
I Broke My Rules For You
Nasubukan niyo na bang baliin ang mga Rules mo na s-in-et mo para sa sarili mo? Iyong tipong handa kang baliin ang mga iyon para lang sa lalaking wala ka namang label? Eh, iyong gumawa ng mga kagagahan para lang sa taong iyon? Gawin ang mga bagay na hindi mo pa nagagawa sa tanang buhay mo? Eh, ang umasa sa taong wala namang ipinangako? Nasubukan niyo na? Katangahan na kung katangahan pero totoong may mga ganoong sitwasyon. At ito po ang estorya na yun... Friend, thank you for lending me your Diary. And I think it's high time to publish your own love story. Mabuhay ang mga taong certified HOPEFUL romantic. At sa mga taong BROKENHEARTED I hope YOU enjoy reading this story as I enjoyed writing it. Happy Reading! 😊😊😊Concluida
January: This I Promise You
Ikaw yung tipo ng tao na ngiti pa lang pamatay na. Yung tingin mong nakakatunaw, at tawa mong nakaka inlove. Lahat ng tungkol sayo ay perpekto, ngunit may putla sa sa iyong labi, may lungkot sayong mata at luhang lumalabas nang di ko nakikita. Sa sakit na iyong iniinda sana ito'y matunaw na, Dahil sa bawat araw ay lumalala na, Ngunit, pangako ko mahal, Pag-ibig ko sayo'y asahan mong magtatagal.Concluida
Naririnig ko ang mga takong ng kanyang sapatos habang naglalakad sa labas ng kwartong kinalulugaran ko. " Hindi namin kailangan ng katulad mo! Ang kailangan namin ay doktor para sa anak ko" bulyaw ng aking ina sa labas ng pintuan " Pasasalamatan nyo po ako sa oras na makalabas dito ang anak nyo ng matino" usal ng babae Pagak akong napatawa sa kanyang iniusal sapagkat ibinabalik niya sa akin ang nakaraan. Nakarinig ako ng isang sampal at isang tawa " Kayo po ang bahala pero trabaho ko po ang mga ganito, hindi po sa pagmamalaki subalit dito lang po ako magaling" saad niya " Ano?!? Ang sirain pa lalo ang buhay niya?!?! Ikalat na ganyan siya? Hindi ako naniniwala sa'yo!! " sigaw muli ng aking ina " Mahal, pakiusap, maging ang doktor ay hindi siya nagawang tulungan bakit ba ayaw mong subukan ang kakayahan niya?" tanong ng aking ama " Kung ganoon hindi po ako tatanggap ng pera kung hindi ko siya mapapagaling" saad nito at bumukas ang pintuan
Más detallesPautas de Contenido