Gece Mavisi

"Gece, küstüm çiçeği gibiyim galiba ben."

Gece, Alaz'ın çocuksu ciddiyetine karşı bir kahkaha koyuverdi.

"O da nereden çıktı sevgilim?"

"Diğerleri yaralarıma dokunuyor, içime kapanıyorum. Renklerim bende saklı kalıyor. Sonra sen geliyorsun, bahar geliyor. Taç yapraklarım uzanıyor yerlere kadar. Kalbimi açıyorum sana, yaralarımı, kuytularımı.
Çünkü biliyorum, sen gül olsan bile dikenini batırmazsın bana. Yapraklarınla çepeçevre kuşatırsın yaralarımı..."

"Senin yaran bende kanayacakken nasıl kanatırım ki seni?"

[ ]

"Gönül en çok tutunduğu dala kırılırmış Alaz Atasay... Sen beni kırmadın, paramparça ettin. Ama ben yeniden kalkacağım bugün olmazsa yarın...

Ve kalbimi aldatan sana intikam neymiş göstereceğim! Yer gök şahidim olsun yüreğin bu göğün altında bir daha huzurla çarpmayacak!"

[ ]

Bu bir AlSel masalıdır. Gelin sonunu beraber yazalım.🌙