Öğretmen Hanım

Öğretmen Hanım

  • WpView
    Reads 9,986
  • WpVote
    Votes 525
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Mar 8, 2017
WpInfo
Non-Fiction
"Nehir, tek şartım var!" Kadın ağlamaktan şişmiş, yorgun ve kızarmış gözlerini adama çevirdi. Ne kadar kötü göründüğünün farkındaydı ama şuan hiç bir şey önemli değildi. "Ne istersen Mirza! Yeter ki ağabeyimi bul getir bana!" Adam telefonunu çıkardı. Ekranın üzerinde gezinen büyük ellerine takıldı gözleri kadının. "Rüstem! Bizimkilere söyle hazırlansınlar, dağa çıkacağız!" Cevap beklemeden kapattı telefonu. Karşosonda ağlamaktan bitap düşmüş kadına baktı önce. Derin bir nefes alıp ellerini masaya koydu. "Teklifimi kabul edeceksin, Nehir! Benimle evlenecek, aşiretin hanımağası olacaksın!" "Sen evlisin! Kuma mı getireceksin beni? Ne demek bu!" Adam ayağa kalkıp pencereye yaklaşırken acımasızca konuştu. "Ya teklifimi kabul edersin ya da dağa çıkıp ağabeyini kendin kurtarırsın!" -Tüm hakları bana ait olup, iznim dışında kullanılması, kopyalanması, çoğaltılması yasaktır. -İlk başlangıç tarihi - 10/10/2015 -Devam tarihi - 06/03/2017
All Rights Reserved
#245
nehir
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Sessiz Yemin
  • Karven
  • Halısaha |texting
  • Vatan Uğruna
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines