BORDOWE BARDO

panie stare dzieje to są
i naprawdę tego na nowo nie przeczytałem więc nie oczekuje tego od nikogo
mam mood na to i nie wiem co robie
eksperyment chyba jakis
nie wiem nawet jaki i po co

lubię bordowy
tak samo jak
nie lubię żółtego

lubię wódkę
tak samo jak
nie lubię tequili

lubię psy
tak samo jak
nie lubię dzieci

lubię Junga
tak samo jak
nie lubię Freuda

uwielbiam siebie
tak samo jak
nienawidzę siebie

zbity pies wściekły pies
liże gryzie
na podwórku na łańcuchu
na dworku w pałacu
jucha krew i posoka
i 70% wody
psie życie
psie syny
a pod nami szczyny

nie wszystko proszę rozumieć
jako moje osobiste monologi
a mnie jako narratora
czasem tak
czasem nie
czasem po części
(a może dlatego że chciałbym żeby tak było)
fikcja
i nie fikcja
słowa gniewu

i inne

i nie jest to wysokich lotów ani żadnych więc nie dbam nawet o pełną poprawność nie stać mnie nawet na czytanie starych części by poprawić je od bycia glupim frajerem albo zwyczajnie leniwym i automatycznym

wraca też wszystko co stare jak reflux bo latach zjedzenia czegoś o tak już zgniłego co przez ten czas raczej nie stało się dobrym winem

(2019 - wszystko się zmienia a jako płyn którym jestem przestałem być wściekłym przeciwnikiem żółtego i tylko wściekły już jestem)

a jakby kogo obchodziło cała ta szarada miała pierwszy raz miejsce w 2017 i tylko wtedy się toczyła ale chuj kusi mnie by znów swą żałość odkrywać przed każdym i kimkolwiek
jak to taki ekshibicjonista wnętrzności jak ja ma w zwyczaju

plus mogłem być bardziej żałosny niż teraz ale to był 2017 i nie pamiętam już co i jak ale załóżmy że żałosność nie istnieje istniejąc bo pracuje nad nieuciekaniem przed nią i proszę mnie wspomóc w tym bo jestem tak chory że ZUS zachęca mnie już tylko do eutanazji na Malezji