"Pwede bang tayo na lang?", nagmamakaawang tanong ni Zac.
"No. We're not meant to be. We can...not be!"
"Why can't you just admit that you have feelings for me too! Di po ako manhid. Nararamdaman ko. Dito! Dito!", sabay turo sa dibdib niya.
Isang sagot pa mula kay Debby ay mahuhulog na ang mga luhang namumutawi sa gilid ng mga mata ni Zac.
"Zac, teacher mo ako. Single ako pero may anak ako. And sooner uuwi ang ama ni Gerlie at magsasama na kami!", pagalit na sagot ni Debby.
Ayaw na niyang makita pa ang susunod na reaksyon ni Zac , kaya pinili niyang iwanan ito at bumalik sa office desk niya.
Paano ipaglalaban ni Zac ang nararamdaman niya sa teacher-turned-friend-turned-right one niya?
Hanggang kailan ipagdadamot ni Debby ang kaligayahang dulot ng nararamdaman niya para kay Zac?
Minsan ba naisip mo na tayo na lang kasi? tayo na lang please? ang hirap kasing umasa ng ganito eh..
pero hindi mo masabi kasi una hindi mo masabi ang feelings mo sa kanya pangalawa.. Bestfriend lang ang tingin niya sayo
ikatlo takot ka sa posibilidad na mangyare..
ikaapat baka iwasan at masira na lang ang friendship mo.
Ikalima hindi ka niya kayang mahalin higit sa isang bestfriend..
kung pwede lang sana wala na lang manhid sa mundo..
kung pwede lang sana na mahalin ka rin ng mahal mo..