İllüzyon

Çünkü bazen neyi aradığını bile anlayamazsın, o da ardından kapıyı örter.

"Ben neyi aradığımı biliyorum, bulduğumu da bir gün bilebilmek istiyorum. Aksini düşünürken aksinin olmasını istemiyorum. O orada, o gözlerinin ardında, o dudaklarının arasında, o gamzelerinde, o uzun parmaklarının arasında. Onu uzun parmaklarının arasında saklıyor, bundan eminim. Ve o her yerde, ve ben ondan kaçıyorum."

Gözlerinin ardında büyük sırlar saklayan bir adam var.

Ve kimse hâlâ onun kim olduğunu bilmiyor.

-

Lina, sıradan bir lise öğrencisinden farksızdı. Mutluydu, huzurunu içinde hissedebiliyordu. Hatta yeteneğini sergileyecekti birkaç ay sonra. Bunun için çalışıyordu.

Birkaç çocukluk hastalığı atlatmıştı. Kanser sürecinin izlerini hâlâ taşıyordu. Bir gün bunun tekrarladığını öğrendi.

Bir kez atlatmıştı, bir daha atlatırdı.

O sırada ise, hayatına yeni roller girmişti. Değişimlere de hazırdı.

Elindeki güzel fırsatlara rağmen bir bitkinlik aldı başını gidiyordu.

Kanatları koparılmış olmasına rağmen tekrar koza olacağına inanan bir kelebek kadar yorgun, onun kadar çaresiz ama umutluydu.