Hiç mecalim yok

13.01.2014 - 21:47

Nasıl başlamam gerektiğini bilmediğim bir yazının daha ilk cümlesini yazıyorum. Doğru zamanı beklerken ecelimle öleceğim diye korkuyorum. En baştan almak sanırım en doğrusu. Kazandığınızı sanırken kaybettiniz mi hiç? Ben kaybettim.

Tam iki yıl peşimde koşan, köpek çektiğim kızın ben onu severken benden vazgeçişini izledim. İlk buluşmada kimsenin bilemeyeceğini düşündüğüm en sevdiğim şarkının sözlerini adını duyduğu anda suratıma okuduğunda ki şaşkınlığı son zamanları kapat şu şarkıyı dediğinde tekrar yaşadım. Aşkım dediğindeki sesini, defol evimden de tekrar duydum. Haftalarca süren bu sancılı sürenin ardından aynada gördüğüm adam ben değildim. Ben devam etmek isterken ,istemeyen ona ,bu işkenceyi çektiremedim. En zoru da bu galiba; Bir zamanlar seni deliler gibi seven kadının,şuan sen onu severken bomboş bakması suratına...

Kafanızdaki soruları tahmin edebiliyorum. Niye ayrıldılar? Bu bebe kim? Barışacaklar mı? Son bölümde ne olacak? Hepsinin cevabını satır aralarında bulacaksınız. Ama ben yinede en baştan alsam iyi olacak sanırım...

İnstagram : @okanodabas