MAVİ ANKA

''Sen... sen benim her defasında yansam da bırakamayacağım Ateşimsin'' dediğimde şaşırmamıştı. Bana bir adım atarak bu sefer o konuşmaya başladı.
''Sen benim her seferinde yaksam da küllerinden yeniden doğan, pes etmek nedir bilmeyenimsin.''
dediğinde ben devam ettim. Yüzümde güller açarak kocaman bir sırıtışla ona döndüm. Aslında kötü bir şeyler der yada beni tersler diye çok korkmuştum ama öyle olmadı. Bu sefer o korktuğum gözlerinden adını koyamadığım çok farklı duygular geçiyordu.Tüm cesaretimi topladım ve gözlerine bakarak
''Sen benim Ateşimsin'' dedim ve o an ilk defa içten ve sıcacık gülüşünü gördüm .Zaten bende olan gözlerini bu sefer tam gözlerime sabitledi sonra bir cümle çıktı ağzından ama ben o son iki kelimede zaman dursun istedim.
''Öyleyse sen de bu hikayedeki Ateş'in Anka'sısın, yaramaz Anka, 'BENİM' ANKA'M "