Gölgemdeki Ateş

Saatin gece 03.00 olması ve gözüme gram uyku girmemesi normal mi bilmiyorum. Camdan sızan loş bir sokak lambası dışında odamı aydınlatan hiçbir obje yoktu. Paranoyak olduğumu düşünmeye başlamamın sebebi kesinlikle durmadan etrafımda olan ama asla ulaşamadığım bir silüetten başka bir şey değildi. Kafamda kurduğum milyon tane düşüncenin çığlık atmak istercesine beynimi eritmesinden yorulmuştum "Ya bir katilse, ya kafayı bana takmış bir deliyse, YA BEN OLMAYAN BİR VARLIKTAN BU KADAR KORKUYORSAM"

Hayatınız normal ilerlerken birden birşeylerin değiştiğine inanmaya başlıyorsanız, ve daha yüzünü bile göremediğiniz bir insan gölgeniz gibi peşinizdeyse NORMAL bir hayatınız yok demektir.