Mróz
  • WpView
    Reads 223
  • WpVote
    Votes 13
  • WpPart
    Parts 3
WpMetadataReadComplete Fri, Mar 24, 2017
"Niewiele myśląc podpełzłam w kierunku tych szczęśliwych wspomnień. Było mi obojętne, czy mam halucynacje czy też nie. Chciałam tylko jeszcze raz poczuć to ciepło. Kiedy byłam już prawie u celu moja dłoń ujechała na czymś śliskim. Syknęłam czując dojmujący ból, pełznący wzdłuż mojego prawego ramienia. Uniosłam je lekko i przez chwilę tępo wpatrywałam się w głębokie rozcięcie ciągnące się, aż od nadgarstka. Śnieg, na który skapywała krew, powoli przybierał rubinową barwę. Rozgarnęłam go, a moim oczom ukazała się rozbita witryna sklepowa. Uniosłam jeden z odłamków. -Nie zabiją nas, jeśli to ja zamorduję ich pierwsza- wyszeptałam do tafli, mierzącej mnie zafascynowanym spojrzeniem o krwiście-czerwonych tęczówkach."
All Rights Reserved
#37
koszmary
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Latarnik
  • Klasa Śmieciowa - Dekompozycje
  • Ta, która obudziła gwiazdy
  • ENTROPIA 💖 [16+]
  • Gokudō. Tam gdzie ty
  • (Nie)Znajomy
  • BUNTOWNICY: NARODZINY FENIKSA
  • DwO - Ostatni event
  • Nadwidząca: Córka Rodu || space opera || romantasy || wolnopisane
  • Dangerous Woman~Pietro Maximoff
Latarnik

W 2201 roku śmierć nie musi oznaczać końca. Latarnik umiera. Jego rodzina, korporacja i politycy walczą o to, co pozostanie po nim, gdy zgaśnie na dobre. Ida podejmuje się prostego zadania: wejść do jego świadomości i odnaleźć wspomnienie, które może zmienić los fortuny wartej miliardy. Problem w tym, że umysł Latarnika nie przypomina archiwum. To labirynt pełen pułapek, fałszywych wspomnień i zachodów słońca, które nie chcą się skończyć. A im głębiej Ida schodzi, tym mniej jest pewna, czy wróci.

More details
WpActionLinkContent Guidelines